cianus tradicit, efan em h 38, f 3 his verdis ſ ralaſtn ir
rloniam, quamtrie di düe
o remittit, non ided ceit um ſed antiquum, K h r, co lure, quo priu m mam commiflan. Iap
aels geſchloſſen/ ohrd lin / bey dem Lehaßenn/ lelg dat/ daß nicht deſo venge
itiurim Poſſeß ennd Diit
/ der Lehnderrauchſinni
neen Lehnguͤtern viedenniſt intiquadnd patemaſi/u in ond Eigenſchaff/ teſim lais haben/ Vnnd dunile theen beſugt/ den Iitun 19
dtem adelehnen/ eiman
Conſilium Trigeſimumprimum. A tigkeit abſchneiden ſol. Was von der Citation ge⸗
ſagt/ ſolches iſt auſſerhalb allen zweiffel/ Dann vorſebens Rechtens/ Quod ad omnem actum quis citari debeat, ex quo lædi poteſt, alias nullum ipſi præiudic ium adfertur, L. nam ila Diuws, de aaopr. l. de vnoquog, de re iudicata, l.vl-
rima, Chper vim vel alio modo, prolixißimè Tyra-
quel. in tract. res inter alios actas. Imò etiam in his, quæ ipſo iute fiunt, relatio eſt neceſſaria, gl in dementina præſenti, in verbo confliterit, ae cenſibus C in clement. 2. in verbo confiiterit, de pær nus. Angel. Rom.& Imola, in liis, cui bonus, de V. O.
reſgon. 23. nu. 23. in I. vol. max imè quando ima- ginari poteſt aliqua defenſio, quam quis poſ-
ſet adducere, c. cum ſit Romana, in fine, de appel-
lar.&ibi Ablas, larè Decian. A. reſponſp 23. nu. 24. Et ne princeps quidem poteſt cognoſcere&
iudicare parte non citata, ęl. eſt notabilis, in l.
vlt. G de ll. Bald. in l. 2. C de tempo. appellat.& in L. vlt. Q de fructilus& litium expenſis. Tyraquell. in aicto tractat. res inter alios actas&c. mibhi fo- lio 2z. b“
Das ander auch/ daß einem Lehnmanne ſei⸗
ne an den Lehnguͤtern habende Gerechtigkeit/
durch Vrthel vnnd Recht ab erkand werden ſol/ iſt dnſtreitig/ per textum ivc vnico, ili cognita culpa, item ibi, coniunctus non fuerit, de feudo ſine culpa non amit vnics, ili qamnetur, quo tempore miles, gl. præpoſ. Aluarot.& ali in c. vnica S. calli- dis, de prolib. feud. alie. per Frider. Imò etiam in his quæ ipſo iure fiunt, ſententia iudicis de-
claratoria requiritur, Aluarot. in c Imperialem,
S. callidu, num- 2. de probib. feud. alien. per Friaer. Grammat. dociſ. Iog. num. Jg. Andr. Geil. in pract. obſeru. lib.2. obſer. Jr. Zaſius in epito. de feudi. par- re 10. uu. 73. Paris de Puteo de redinregra. feud. c. 30.
num. 10. Gc. Jf. nu. 9. G& c.2 num.;. Et omnia lura mundi quæ pro crimine, ipſo pœnam mponunt, ita intelliguntur vt procedant,
dummodo ſententia declaratoria ſequatur, per quam declaratur, crimen fuiſſe commiſ- ſum, aliàs pœna non habet executionem ſiue effectum, Gramm. deciſerr. nu-i g.
Nun hat in vnſerm Fall der Lehnherr/ Ti-
tium widerumb belehnet/ ond auff jhn die beleh⸗
nung allein gerichtet/ die andern Meuium, Sem- pronium vnd Caium, darzu nicht eitiret/ Es iſt auch jhnen/ jhre Gerechtigkeit der Samptlehn⸗ ſchafft durch Sententz/ Vrthel dnd Recht eben ſo wenig als dem Tirio ab erkand. Darumb kan ond mag nicht anders geſchloſ⸗ ſen werden/ dann daß Mæuius, Sempronius vnd Caius, der Samptlehnſchafft/ die ſie an den Lehnguͤtern dvon alters gehabt/ noch befugt/ der
449
Lehnherr auch/ weil er den Titium wiederumb
belehnet/ vnd ſolche belehnung/ wie zuuor ausge⸗
fuͤhret/ die Natur/ Art ond Etgenſchafft eines alten Lehns hat/ ſie nicht weniger/ dann den Ti⸗ tium zubelehnen ſchuͤldig. b Vnd ſolches zum fuͤnfften darumb deſto mehr/ daß die Rechte ſagen vnd wollen/ Quod actus a- gentium operari debent ſecundum eorum in- tentionem& non vltra, ². omuvs. in principiſi cer- tum petatur, l. olligationum ſubſtaniia, de actio.& obligat. Draquell. ae retractu conuentionali, g. 1.
Ll.. ,. Hinc actus ſemper iudicatur à prin- Albas in c peruenir. de appellar. prolixißimè Auron. Gatr. Rom. lib-. communi concluſione, tit. de citat. nu. 176. ncluſ.t. Et requiritur citatio etiam in notorijs, Decius conſ.ο. nu. Iaν Tiber Decian.
cipali intentione agentium, /ſ quis neccauſam, in priucip.& 1bi Bald.& aliy, ſt certum petatur l.ro- Lgafli in princ. G&ili quog, Bald. eod l. qui exceptio- nem, in princ. de condict. indebiri.
Die intentio aber des Lehnherrn auch des Titij, iſt mit nichte dieſe geweſen/ daß die jenigen/ ſo Gerechtigkeit an denſelben Lehnguͤtern nebenſt dem Titio gehabt/ an ſolcher jhrer Gerechtigkeit durch die geſchehene belehnung/ vorkuͤrtzet wer⸗ den ſolten. Dann der Lehnherr hat den Tirium mit den Lehnguͤtern/ in aller maſſen dieſelben Guͤter ſeine maiores von alters zu Lehne getra⸗ gen/ auch krafft vnnd inhalt der alten belehnung
belehnet/ Der Tirius auch hat die Lehnguͤter kei⸗
ner andern geſtalt zu Lehn recognoſtirt noch em⸗ pfangen/ dann ſeine Vorfahren vor alters die⸗ ſelben zu Lehn getragen/ ond die alten Lehnbrief⸗ fe/ mit ſich bringen/ wie aus dem Reuerß/ ſo der Titius dem Lehnherrn gegeben/ zuerſehen. Et verba hæc demonſtrant voluntatem des Lehn⸗ herrn vnd des Titij. 1 Labeo, de ſuppellect. lega. c.&&r aurem 22. quaſtio. 2. Et vt dicit Baldus i2 L Hea& reprobari, in princip. de excuſar, ruro. ex lo- quela hominis, animus iudicatur. Et nullum eſt maius mentis noſtræ reſtimonium, quàm qualitas inſpecta verborum, Bald. in l gener⸗- literin T. notab. G de non namer. pecun. Ginl. aa
vognoſcendos, de ingenuis manumiſaus, Vraquell.
prolixè l. ſi vnquam, in Verbo libertl, num. 1z. cum
Feq. GC. de reuocan. donat.& eleganter traaitum eit,
de laretic num.21c1.“ Vnd ſtehet ſonderlich in erwehntem Reuerß
4 Matrtb. de Afflict. in conſtit. Neæapolita. Rubria rT.
wol in acht zu haben/ daß dor erſt darinnen geſa⸗
get wird/ der Tit ius habe die jetzo in ſtreit gezoge⸗ ne Lehnguͤter widerumb zu Lehn empfangen/ in allermaſſen dieſelben Guͤter ſeine Vor fahren/zu Lehn gehabt ond getragen. Zum andern iſt wol in acht zu nehmen/ daß ſolches hernacher in gedachtem Reuerß noch ein⸗
mal mit dieſen nachfolgenden worten/ der Lehn⸗ herr habe Litium widerumb/ krafft dnd inhale der alten Lehnbrieffe/ beleßnet/ repetiret vnd wi⸗
derholet wird. Hæc enim repetitio& gemina- tio oſtendit domini feudi& valſalli Titij la- tiſſimam& enixam voluntatem, Thom. Gram.
GQ3 conſ. 11.


