Teil eines Werkes 
[Pars Prima] (1600)
Seite
14
Einzelbild herunterladen

qudh,zh.

14 in S. zaed. in verlis, ueo ad locezrionem. Iaſlir. de locauien& nauct affirmat, ſcripruram in prin- cipio contractus em ph yteutici n ec eſi ar 13 m eſle. Et hac ſentehria communiori interpfe-

*

tum calculo recepta eſt. Salycer. in A.l.I. n. J.&

ibi quoq; Saldus. C ae lure emplyt. Roland. A l alle cnſe.a,o,in I. Vol. Alexand. conſ. 120. 4l. 7. verſ. prærered ſi dicamus lib-I. Carelid. Cotia in Meéhioia

bil in verbo emphy euſts.lul. Clarus in 9. mplr 297 9.

4

Secundò feudum datur, ca lege, vt Ya-

8

ſallus,& ipſius heredes fidelite r dom in9 fer- uiant. avnicoin quilb cauſ. feud. amitt. Em phy-

teuſis couſtituitur ſub meliorationis lege, quemadmodum delinitio em phyteuſis indi- cat. Emphyteufis enim dicitur eſſe contra-

ctus, quo d om in us p ræd ium vt en um f ruen dum e mphyteuricari 0 conceditEA Sge, Vt

id melius,& cultius reddat,& annuam pen- 2* 7 5 le Aa id melius,&cultin= amen. cis. n. 22 diber. dicit, magis communem eſſe. Ac

lulius Clarus affirmat, eam æquiorem,& tu- riorem eſſe,& minus ſcandalis viam aperire.

ſionem domino præſtet. Cerraſein rubi.(. de lure empbyr.n. 2. Iac. CMido. in c. Vnicb, qus fudd‿e- res encantut. Tertiò differunt in eo, quod emphyteu- taius ſuum, quod in prædio emphyteutico habet, ſine domini conſenſu, alteri donare po-

teſt. Accurſius in l. z. ſup. Verbis, alis vendere. C.

de Iure empbyt. Paru de Puteodie redintegrat. feud. aor. n. 24.& hæc eſt communis ſententia, vr* Iul. Clarus reſert in S. emphyteoſts, quaſt. 15. Sic quoq; emphyteuta prædium ſuum emphyteu- ricum, ſine conſenſu domini alteri oppigno- rare poteſt, æl.in Al. fn. ſuper venbualis vendere.

G ae lure emplir.& ili laſon n. 74. Iulius Clarus in

S.cm pfyreoſis, qua. 14. At vaſ- allus feudum al- teri non poteſt donare.. n.§. donare, qualiter olim poterat feuaum alienari. Roma. csnſ. r.h. j. lul. Clar in S. feudum. quaſt. 20,u. 2. Noq́; inter viuos, neq; cauſa morrtis. Rol. A Valle conſce. n. 14. cum aliqkor fequentib. in.. ol. Non poteſt quoq; vafallus feudum ſine conſenſu domini oppi- gporare. aνi. ibi, vel pignorare. de probibit. jeudi alienat per Frider. Henning. Gade conſ. 27. n. g. Bald.

Aluaroi& ali in ai nicb, de prabub. feuai alienat.

per Frideric eaq́; communis eſt Dd. ſententia.

Alaaror, inc,Vnin princih. 2. de alienat. feudi pater ni. Iul. Qarus in S. feudunm, quæſi. 2. Vlurſerus in

pralt. ob ſe ru. ti t. Ae Ffeuzd. ol ſcru. 22. Harrm. Hartn an. in practic.obſeruar. tit de feua. oſ21. Petrus Duen-

ad in. Iur⁴⁵ᷣ ae Zum andern kan auff das argumentum ab emphyteufi genommen/ reſpondieret/ vnnd ge⸗ antworket werden. Ob wol luſtinia. Imp. n 4 I.2. C. de Lure emplyt. dem eigenthumbsherrn con⸗ cedieret/ dnd nachgibet/ daß er propter moram emphyteutæ triennalem den emphyteutam

expellieren koͤnne/ So wird jedoch ſolches alſo/

onnd dero geſtalt dorſtanden/ daß es Procedire/

. 3 1 8* 3 3 4 7 3 8 8

ond raum/ end ſtadt habe/ wenn der eigenthumbs⸗

herr ſolches thut/ competentibus actionibus,

& iudiciorum ordine ſeruaro. extar, quod me- us cauſa. Iquus in rautam. vnde vill penul, 2. Dlr. Adl. lulium de vi priuata.

So biel endlich die gloſſam 72 A. l. 2 in verbo repellere Cde Lure empbyteur. Vnd die Rechtsſcri⸗ benten/ ſo erwehnter gloſlæ beyfall geben/ anlan⸗ gen thut/ kan zur ant wort gegeben werden/ daß die

Rechtsſeribenten ins gemein wieder erwehnte gloſſam ſein/ ovnnd ſtreben. Dann die Rechts⸗

ſeribenten tradiren/ vnnd wollen ins gemein/

quòd dominus emphyteutam propria auro-

rita: expellere non poſſit. Alberic. de Roſase, Corneus,& ald in dl.2. n. 3. C de Iure emphyteut. Moliuæ. in conſuet Pariſio. Iit. I.§.. gl.3. ². 12. Et ſic hanc opinionem communem dicit Albericur

de Roſe in a.l. 2. n.3. Cde lure empbyreut. Er Marib de Afflict. in conſlitut. Neapolil. Rubr.. de culru pa-

*

Iul. Clanin§F. empbyteoſis.quæſt. Tr.

Vnddie brſache/ wie dieſelbige hiebeuor ins

gemein auch berurt/ iſt dieſe/ quia licer emphy-

teuta ob ceſſationem triennalem, prædio em-

phyteutico ipſo Iure excidat, wie zunor weiter

geſagt/ tamen maner emphyteuta in naturali poſſeſſione. naturaliter, cum ili notatus, de ac- quir. poß. eaq́; poſſeſione propria autorita. pri- uandus non eſt, argumento l. creditores. C. de

Hpiguor. Et ſic Scæuola ICtus, vectigali, 1 ₰t, canone non ſoluto, pronuntiarionem, ſiue iudicis ſententiam declaratoriam requirit,

in lllex vectigali, de pignor. Et in ſimili, mortuo Iure reuertitur, heredibus martti non con- ſentientibus, dotalium rerum poſſeſſionem ſine autoritate competentis iudicis, ingredi non poſſe. l. in rebus. C. de Iune dorium. l. dotts. C. ſoluro matrimo. Vnd diß ſo biel die dritte Fra⸗

ge betrifft.

Quarta Quæſtio.

O diel die letzte Frage anlanget/ ſcheinet

ſiadt/ hre Ehemaͤnner nicht vnrecht ge⸗

than/ daß ſie ſich der Lehenguͤtter propria auto- ritate vnterfangen. Dann zu Recht verſehen⸗ daß ein Lehenman/ ſo auch allein abuſiue inue⸗

ſtieret/ propria autoritate die Lehenguͤtter in⸗ grediren/ vnd derſelben Poſſeß/ vnnd beſitz appre⸗ hendiren koͤnne. Ità à Dd. communiter tradi- tum eſt, inc vnico. quid ſir inucftitura. Hartman. Hartmin practic. obſeruar. zit, de feud. vbſeruar. j.

Ois

. 14 marito,mulierem videmus, ad quam dos ipſo

zu ſagen/ daß C. vnd B. vnd an derſelben

1

.

8

wenn itate

b vir n rcdl

duh one

zwin derr wiß p. i

ſucnt res! aain atun en NNech

di um