Teil eines Werkes 
[Pars Prima] (1600)
Seite
13
Einzelbild herunterladen

mini. lulr. QA

T kotum, Ficin in Eccleſi

»non tamen bolleſlie

tder Poſſeß,ond eſtie

die poſleſſio bon einn

ret&I in lcam daubus Qautedn verb dominiun

acmEecleſ Zaldiuluß

e. veyſ.zara quad dittun w. ad ſin. de liber& uf m. iu princ de heret lihi die Rechtsſerdbenten/ od lure dominium amiſe. tea pofſint præſcribere. quod non poſſent face- ranſlata eſſet poſſeſſio, R.Lins. Nec hoccaſu des imputari. Wando aut debet, nontenctur ere, nili petatur abeo, Tunc ctiam de lure tente præſcribitquia tari poſſit ſiue, quol 1 fide. Panermita. ins

enCedem ncordanih

quod dlericis, 2 pemu b cxmpetenti, Finaub ript.(orneus eunſoi7f,4 nest, col.3. veyf. aditen

jculum. 190.2. vey fau

Conſilium Primum.

in epito: de feadi, parte 10. n.ꝗ3. Pari ae Putes, de redturegrat. feudo.. 30. n. To.&c.7.n.g.& ¼. 233. n. 5. Marrb'ide Afflict. in conſtir Neapol. Rubr.&. de vſu-

ru.liber. n. 16.& rurſas rubr. 25. de violenrqs circa

poſſcſtio. n.. lib.z. Et omnia iura mundi, quæ

pro crimine ipſo Iure pœnam imponunt, ità

intelligũtur, vt procedant, dummodò ſenten- tia declaratoria ſequatur, per quam declare- tur, crimen fuiſſe commiſſum, alias pœna non habet executionem, ſeu effectum, Ira Thomas Gramm. loquitur deciſio. 15. Vnd addeclaratoriam ſententiam ludi- cis muß der jenige eitieret werden/ qui ipſo lure dominium amiſit, glin Clementi, præſenri, de cen- ſibusin verlo conſtiterit,& inClemen. 2. de pœnusin verbo conſtirerit. Angel. Roman.& Imola in l. E cui bonus, de V. O. Arer. in cn. col. I2. de iudic. Arerin. cenſ.

T6.1.cvl. 11. Ablas in aperuenit, de appellarion& ibi tll Derii, Soernus ennſ kel22 fructuari ſit, ſed dominus vtilis. Lo- Deciuu, Socinus conſ i2. col. 2in.Vol. Eiden,de Senw fructuarius non ſit, ſled dominus vtilis. Lo- conſ o9& in conſ. I1g. Cardinal, in c. extirpande. S. quia verd.col. fin. ae prælend.&in Clemenrina, in pleriſcq in decimàâ quaſtione, de electio. Rona de-

ciſto. 13. n nouir, in fin. Rota in antiquvs, Aeciſ. Jox. Barbar confx. col.J. in z. vol. Apoſtilla ad deciſio. Tholoſa. A o. Felyn. in c. Roaulphus. c0l.31.& col. ſequ. GSina zum non abhomine. col. penult. de iudici*.

Felyn: ina 2. col. T. in fin. de Sponſa. Ruinus conſ. Jo.

col. 7. in.. vol.& conſ. 773. col. fin. J. volum. 8 Bnd ſolches alles iſt zu Rechte darumb ber⸗ ordnet/ daß groſſem ongluͤck vorgebawet/ vnd ha⸗ der/ vnwille/ vnd zanck verhuͤtet werde/ Vnd wie der ICtus redet/ ne ſit occaſio tumultus fact-

endi I. non eit ſingulis. de R. I.& ne ad arma,&

rixam procedatur. Iuius rei. S ſedſi inter au-

f. o. de vſuftuctu.

Weil denn diß alles in dem falle raum/ vnd

ſtadt hat/ vbi ipſol ure quid fit vnd da das do- minium ipſo lure verwircket wird/ ſo folget/ daß

viel mehr in den faͤllen/ in welehẽ der Eigenthumb ipſo lure nicht verwircket wird/ zuſchlieſſen/ vnd

zu ſagen ſey/ daß der Lehenherr nicht befugt/ ſei⸗ nem Lehenman /ſo die inneſtitur vnd belehnung zu

rechter zeit nicht geſucht/ propria autoritate&

manu militari aus den Lehenguͤttern zuentſetzen⸗

ond dieſelbe an ſich zunehmen. Argumento du- cto à maiori ad minus, quod in iure validiſſi-

Vnd dieſe Se ntent/ vnd meinung zuhal⸗ ten/ hindern die zuuor eingefuͤhrten argumenta

kan beſtendiglich darauff zur antwort gegeben

werden/ quòd argumentum à colono, vel con- ductore ad emphyteutam, vel vaſallum non

procedat,& rario eſt, quia in plurimis diffe- runt locatio& feudum. Feudum enim do- minium viile tribuit,& vaſallus vtilis domi-

Dann ſo viel das erſte argument antriff/

135

nus eſt,& dicitur. Accuxfus in l. J. ſup. Verbo, neg conductionus. CQde lure emphyteut. Baldus in prælud.

feudo. n. 23. G. Ginc Vnico. S. prætered. n. 2. de

capitu. Conradl,& in e. vnic. S. fin. 2. 4. in quibus cauſis feudum amittatur. Mattb. de Ahlict. in præ- lud. feudo. n. 61. Andr. de Iſernia in cnico.§. præ-

rered. n. 9. de capitul. Conrad. Laudenſ. in a vn.

. 13. de hus, qui feudum dare poßf. Mdem Laudenſ. in æ. Vn.§. ſin. u. ro. in quibus cauſ. feud. amittatur Iacobin. de feud. ſuper Verbwinueſtiuitatem. u. 10.

Ferrarienſ. in forma lilelli, qua agitur ad reuocatio-

nem feudt, in defin. feudi. Zaſius parte 1. n.33. Sonſe beckius parte 2. Hanneronius lib. I. c.2. Seyſellus in ſpe- culo feud tit. de definit feuai, in verbo vſiufructus, ibi aicit, de finit ionem feudi traditã in« vnics in quib cauſ feua amittat. ruſticam eſſe,& non ele-

gantem, proptereà, quod in defimtione dici-

tur, vaſallum vſufructuarium eſſe, cùm vſu-

catio vtile dominium non tribuit. Demqde feudum in rebus immobilibus rantùm conſiſtit,& vt Obertus de Orto loqui- tur, in rebus ſoli, aut ſolo cohærentibus, aut ijs, quæ alioquin inter immobilia cõnumeran- tur, in cvn. in fin-de feud cognitis. Locatio conſi- ſtit non tantùm in immobilibus, ſed etiam in rebus mobilibus, Vt, cùm aurifici aurum do, vt annulos mihi faciat, mercede pro opera conſtitutàâ, locatio,& conductio eſt. 1.. in fin. locatt: Tertiò feudum lege vaſallo datur, vt vaſallus, eiuſq; heredes fideliter domino ſeruiant, vt ex definitio. feudi mtelligitur, quæ propoſita eſt in a. vn. in quilus cauſ. feu. aum amirt. Locatio non fit ſub lege huiuſmo-

di. Quartò ſeruitia vaſallo non remittuntur

propter ſteriſitatem, id enim nuſquam tradi- tum eſt. At in locatione,& conduct. propter ſterilitatem penſionis fit remiſſio. I. licer. C ae locaro& conduto.& propter ſierilitatem, exr. de lo- cæro. Menochius in 1. remedio recuperana. poſſeſf. n. 5. Couarruu in pract quæſtzd0. Was vom emphyteuta geſagt/ darauff kan mit beſtande geantwortet werden/ Vors erſte⸗ daß das argument ab emphyteuſi ad feudum auch nicht allezeit Procedire/ wie auß dem/ ſo zu- uor etlieher maſſen beruͤhret/ vnnd jetzo weiter ſol

angezogen werden/ gnugſam abzunehmen ſtehet.

Dann dnter dem feudo vnd emphyteuſi iſt ein

groſſer vnterſcheidt. Ad conſtiturionem enim feudi ſeriptu- ra non eſt neceſſaria. Sccus verò eſt in em- phyteuſi. I. 1.C. de lure emphyt. Ibi Imperator ſcripturam requirit. Et quamuis Accurſius ina.l. z. ſap. verbo ſeriptura, Imperatorem tra- dit ità exaudiendum eſſe, vr emphyteuſis etiam ſine ſcriptura celebrari poſſit: tamen idem Accurſius in Al. ſup. verbo alienalionu, 25 2 1.

G