800 DEBS. EBRASMI ROT. ADAGIORVA
A vr, y b 0,Sd, eA A. id eſt: Felicitatis mater obedientia, Coniunxcq;, ut aiunt, ſoſpitatoris Iouis.. Fingit poẽta louem ſoſpitatorem, cuius beneficio contingat ſalus, huic eſſe uxorẽ, cui nomen Fadoαε: id ſonat obedientiã, ſed proprie qua paremus egiliraribus ac principibus: ex ho- rum coniugio natam eſſe filiam, cui nomen tuπναν⁸, id eſt, felicitas. Principis eſt conſulere ſa- uti ciuium. Id conatur bonis& æquis legibus: populi eſt his obtẽperare, ſi uelit eſſe felix. Sed utinam non eſſent loues bXBε⁶απιεquibus uxor eſſet&πν,& filia Susuxlo, . Ver ex anno tollere. LX FBn m Chiard La Naidp. id eſt: Ver ex anno tollere, dicebat᷑, qui id quod in negocio quo- piã erat præcipuũ tolleret. Meminit Nerodotus in Polymnia. Iacedæmonij& Athenienlſes miſſis in Siciliã legatis, petebãt à Gelone Syracuſano& ſocietatẽ& ſuppetias, aduerſus Ner, xem bellũ inferentẽ Græciæ. Nec recuſauit Gelo, modo ſe imperatorẽ uel maritimarum terũ uel terreſtrium copiarum conſtituerent. quam conditionem quum repudiarẽt legati, iuſſit eos ilico diſcedere, ac renũciare Græcis. èri in αυ ν ˙οας uτ*ν Ʒέωsrot. id eſt: Ver ipſis ex at no ſublatum eſſe, uidelicet illud ſubindicans, ſuum exercitum præcipuum eſſe Græciæ florem ac robur, qui ſi deeſſet, defuturum illi, quod eſſet præcipuũ. Ver enim anni præcipua pars eſt, Poteſt deflecti longius, ut dicãtur uer eximere anno, qui linguarum ac bonarum literarum pe ritiam, ſuſtollant è ſcholis. b PEKtiam ſi Cato dicat. 1 1XI Plutarchus in uita Catonis Vticenſis narrat tantam Catonis apud populum fuiſſe fidem autoritatem, ut de rebus incredibilibus prouerbio diceretur: r./rι νQμQέν bue dπνέννρ‿νmνoέρον ea bν, Sᷣρνid eſt: Iſtuc incredibile eſt, etiam ſi dicat Cato. Similis erat autoritas Ariſtidis apud Athenienſes. Huic affine eſt: Nec iurato iſtuc crediturus ſim. Decipienti ſemctlt.. LXII Suſpicot eſſe uulgo iactatum apud ltalos, quod refert Ioãnes Cãpanus uir ſuo ſeculo ma gnus,& admirabilis ingenij, libro de fugienda ingratitudine ſecũdo: Decipienti me ſemel, dij male faxint, faxintq́; bene, ſi bis idem deceperit. Quod ſemel falli perfidiæ decipientis par ſit iijmputari:uerum qui ſemel expertus, rurſum fidem habuerit eidem, dignus uideatur, qui falla- tur. Contine eſt illi quod alibi recenſuimus:Improbe Neptunum acculat, qui iterum naufragi um facit. Quoniam Campanus erat uariæ reconditæq́; lectionis, fieri poteſt, ut hoc dictũ ali- cubi citatum legerit. Nam uidentur eſſe duo ſenarij pauculis immutatis: Decipienti ſemel me. dij faxint male, Faxintq́; bene, ſi bis idem deceperit. b“ Nam ipſe Campanus adducit titulo ueteris prouerbij. quanq́; uetus dici poteſt, quod noſtra quoq; memoria natum eſt.. 2 5 8 b Qualis hera, tales pediſſequæ. LXIII Et hodie uulgo dicitur ex Athanaſij ſymbolo detortum: Qualis pater, talis filius. Huic ſimil limũ eſt peruetus adagium libro epiſtolarũ ad Atticũ quinto, epiſtola undecima:. Si uerũ eſt inquit, illud: οπάό π◻⁴έισονισ, σαι ε⁹σ* dSoi'e;id eſt: Qualis hera, tales& ancillæ. Quanquã nec hoc multum abeſt à ſenario: A2emσπουνOνπποο, υν*οσ⁷ Sαανσαε. Bibere Mandragoram. XIIII Ineſt uis ſomnifica mandragoræ, adeo ut enècet etiam largiore potu, ſi Plinio credimus, hi- ſioriæ mundi libro xxv. cap. undecimo. Vnde qui ceſſant in officio dormitantq́;, multã man dragoram bibiſſe dicuntur. Sic uſus eſt Iulianus in epiſtola quadam ad Callixenem: od αeπέιε Ja ⁵o Nlch dvu&νφ.εαιέυέάι εμέάσνκέα οανες d eſt: An non uidetur multam hauſiſſe Mandrago! ram V ſurpat& Demoſthenes in Philippica quarta: à⁶‿καυάGνακνμ᷑ν οεεκν ονέενννν τ duc nou&&ᷣ& 0.,9 derhpos.id eſt: Similes uidemur his, qui mandragoram biberunt, aut aliud ſimile pharmacum. De his qui mandragoræ indormiunt, alibi dictum eſt. Hoc non dil- ſimile eſt illi, quod alibi retulimus: Bibe elleborum.. Ne pictum quidem uidit. ILXV Quemadmodum de uehementer ignoto dicimus, ne natum quidem noui, ſic dicimus, ne pictũ quidẽ uidit. Multas em̃ urbes& res, atq́; etiã homines nunq́; nobis cõſpectos, ex pictu/ ra utcũq; nouimus. M. Tullius libro de finibus bo. ult. Dicis eadẽ omnia& bona& mala, quæ quidẽ dicũt, ꝗ nũq́; philoſophũ pictũ, ut dicit᷑, uiderũt, Venuſtius eti fiet, ſi longius tanſter 2,