Druckschrift 
Repetitiones Gailii Hoc Est Enucleatio Controversiarum Nobilium, Quæ in duobus, Andreae Gailii Practicorum Principis, Observationum Libris continentur : Ex Theoreticis quàm Practicis, recentioribus præcipuè celeberrimis, secundùm veritatem Theoreticam : (Additis ubique Dissentientibus tàm Theoreticis quàm Practicis, tum iis quæ per Instrumentum Pacis, & Recessus Imperii noviores præcipuè novissimum An. 1654. circa processum & alia mutata sunt:) / Proposita Ab Eberhardo Fabricio Giessa-Hasso, J.U.L. [Loco Disputationis Inauguralis proposita ... In Academia Giessena ... rite obtinendis solenni Examini exhibita Die 22. Martii Ab Eberhardo Fabricio ...]
Entstehung
Seite
231
Einzelbild herunterladen

231

5 12 f.delegat. 2. I. 86. f. ˖ I. falid. ita etiam reſpondet Vaudius lib. 1. Q varar. J. 8. Clatiùs adhuc Calp. Ant. Theſaut. lib. r. QQ. fo- renſ. 17 n. z. tem explanat& pro regula conſtituit, quòd prælegata regularitet in fideicommiſſum non veniant, niß contraria teftato- ris mens apparere queat, per text. in l. 16. C. de fᷣdeicommiſſ. Inn. 8. G& ſeqq. Idem Tbeſaur. plures conje cturas examinat.

Gailiitamen ſententia regulariter vera per ttadita Peregrin. iu abſolutiſſ. Trad. 4e Fideicommiſſ artic. F. n. 23.& ſegꝗ.

Lr3. II. OBSERv. CXXXVI.

Liberi in conditione poſiti non ſunt vocati, Gail. bic. u. 9.

DISSENTIT Fachin. cent. 4. controy. 51. Gœdd. inl. 49 ff. de V. S. quorum argumentat refutata vide apud Hunn. vol. 2. ad Ir. diſp. 11. tb. 3.. 28. ubi adhuc plures& diverſas recenſet opiniones, quod etiam facit Johan. W urmbſer. in nucl. lur. controy. lib. 2. tit. 14. coutror. T.

VIRIOKROFINIO GAIII, perl. 16.. e hered inſtit.l. 8. f. ſ quis omiſſ cauſ.teſtam. Adde Ant. Fabr. de error. pragmat decad. 2 6. error. x. hNachov. ad Treutl. vol. 2. diſp. 1i. th. 3 lit. E. per l. i. C. depact. l. 6. C. ad SCt. Trebell.l. 7. 5,½ F eod. Magvif. Dn. Cancellar. Schuͤßz. diſp. 9. ad lnſt. tb.7. Videri ulterius poteſt Ant. Fabet. in Cod. de fideicommiſſ. deſin. 1. G:. ubi expreſsè repetit, Liberos eo in caſu non eſſe vocatos, niſi forſan plures conje cturæ acceſſetint, Arum. exercit. th. 19. Franciſ.

Hottoman. Iluſtr. QQ. 13. 9ag. m. 106.

LIs. II. O3SERV. CXXXVII.

Res ſabjectæ Edeicommiſſo ob neceſſitatem famis alienati poſſunt Gail. bic. n. 4. ratio, quòd neceſſiras non habeat legem, un- de& res ſacræ alienari poſſunt vid. Gail. lib. 2 depac publ. c.z. num. I.& ſeqq. in caſu haud diſſimili, vide Mynſing cent. 6. obſ.30. in fin.

Ex ahiis Joh. Pett. Surdus is tract. de Aliment. tit.&. privileg. 19.n. 8. tradit, neque ob neceſſitatem famis alienari poſſe, ſi teſtatorita ex- preſſè prohibuerit, quod etſ Grævæo bic. concl. 137. durum videa- tur, attamen abſurdum non eſt, ſiquidem quilibet cettà lub condi- tione rem ſuam in alium tranſmittere poteſt, per I. 21. C. mandat.& alia vulgata. Schrader. de feud. part. 8. c. 1. num. 2 0. G z1. ubi nonnulla, quæ huc facere videntur. Manert de cætero Gailii ſententia in theſi

Gg 2 veriſſipa