l yae⸗ 1. Orabant veteres& Auguſtinus pro defunctis, ut maturaretur cor- porum re iutrectio ad plenarii gaudii poſſeſſionem; ctede bant enim defunctos eam deſiderabiliter& patienter exſpe-

dare. Verba ſunt Auguſtinide Cꝓvit. Dei Il. iʒ cap. ⁊0.

II. Gredebant veteres ignem, non purgatorium ſed probatotium, ex loco Pauli I. Cur.ʒ. per quem in die extremi judicii omnes probandi, qui ad Paradyfum ituri eſſent. Ambrol. in p/.11. qui ignis expurgatet, quodyis verbum inutile de quo eſſet

reddenda tatio. Orarunt ergo pro defunctis, ne juxta Chriſti promiſſionem trahantur ad judicium, ſed in extremo die protinus ipſis enuncietur ſententia abſolutoria.

Hinc Auguſtinus dixit, lib. de Civit. Del c.⁊8. Videtur evidentiu⸗ apparere in il hudiciꝰ quadam quprundam purgatoriæs pænæ⸗

fururæ.

Interim tamen credebat Matrem pro qua defuncta orabat fuiſſe eo tempore, non in igne Purgatorio, ſed in pace. Unde Lib. g. Confeſſ c.iʒ. Sit ergo inpace cum vuro. Et ibid. Cred⸗ Juodfam

fecerin quæ le rogo. Sed voluntaria vris mei approba Oomne.

III. Propter profeſſionem charitatis qua amabant defunctos ut Ec- cleſiæ membra faciebant ad altare eorum memoriam, quos tamẽ nõ credebant in igne vel pœna eſſe ſed oũ Chriſto regnare. Unde

Auguſtin. de Civit. Dei lib. ⁊0. c 9. Piorum animæ mortuorum nonſeparantur ab Eocleßa, quæ etiam nune eß regnum Chriſu alioqui ne adaltare Deißeret eorum memoria in cammumniume Corpor Chriſtu. Cur enimſunt iſa? niß quiafdeles etiam depuni membra eju ſunt. Quam- vñ ergo cum ſuis corporibusnondumſumt, jann tamen eorum animæ re·

gnant cum il.

GONTROVFERSIA XXIII.

De bonorum operum remuneratione gratuita e meriſs.

N beneficia Dei in hac vita,& poſthanc ſalus æterna à Deo,

dentur piis ex merito?

Papiſtæ affirmant, meritum vel bonum hominis opus dignum eſſe vitæ æternæ, ex pacto Dei& ſua dignitate, atque adeo Chtiſtum piis hoc ſua paſſione eſſe promeritum, ut per ope- ra propria vitam æternam promereri poſſint.

Re formati nullum in ſe meritum agnoſcunt, quod aliqua re-

tribu-