5 Lz2]) e⸗ coNTRoyvRRSIa XvI.

De certitudine juſtificationis e ſalutis æternæ. Min juſtificatus in hac vita per gratiam Dei& fidem er- dinariam certus eſſe poſſit ſuæ fidei, juſtifcationis,& ſalutis An vetoò ſuæ fidei. juſtificationis,& ſalutis rantum poſſit eſſe certus per aliquam relevationem extraordinariam? Cæterum reſpectu ſui tantum habere poſſe ſpem probabilem& conjecturalem. Reformati aſſerunt primum, Papiſtæ poſteriora. Vriptura.

. Timoth. 1. V. 12. Novi enim cui crediderlm& mihi perſuaſum eſt, eum poſſe depoſitum meum in illum diem cuſtodire.

Joh. 14. V. 20. In illo die vos cognoſcetis me eſſe in partemeo,&

vos in me,& me in vobis.

2. Cor. 13. J. Vos ipſos tentate, an ſitis in fide, vos ipſos explorate, an non agnoſcitis vosmetipios Jeſum Chriſtum in vobis eſ. ſe? niſi rejectanci eſtis?

1.Joh. 3. V. 2. Scimus fore ut cum ipſe manifeſtus factus fuerit ſi miles ei ſimus.

2. Corinth.. 1. Scimus enim nos, ſiterreſtris hujus domus noſttæ tabetnaculum diſſolutum fuerit, ædificium ex Deo habitu- ros, domicilium non manufactum, ætetnum in cœlis. Rom. 8. 1617.

Neque hanc gratiam fuiſſe Apoſtolis peculiarem, ſeu ex revelatio- ne extraordinaria quis objicere poteſt, quum in Catholica Epiſtola legamus,.

2. Perri.i1.v. 2. Simon Petrus ſervus& Apoſtolus Jeſu Chriſti æq; pretioſam fidem nobiſcum ſortitis per juſtitiam Deci noſtri

4e ſetvatoris Jeſu Chriſti.

Anguſtinns. De Trinitate lib. 13. C2. Fides eſt in imtimis noſtris; nec eam quiſquam hominum videt n alio ſed unuquique in ſcmetipſo, deniqus

Voteſ&ſimulatione ſngi, putari eſe in quo non eſt. Suam igitur J