— L10] 90 L

verborum ſenſus explicabunt nobis Eccleſiæ Romanæ Cardinales (ego enim Auguſtinum intelligere Eccleſiam, quæ fuit initio, quanquam id nobis poſſet eſſe uſui, non credo, contra Johannem de Turrecremata, Thomam Valdenſem, Marſilium, Dri- edonem, locum ſic explicantes Papiſtas.) Petrus itaque de Alliaco Cardinalis art. 2. quæſt. 1. im 1. ſentent. Per authorita- tem, inquit, Augufini non babelur, quod ipſe crediderit Evaugeli⸗ per auritatem hecleſie Ianquam per principium Teologitum, ex Jub Evangelium Theologits probetum eſt verum ſed ſolum tanquam ex cauſa mo vente iyſum ad ſdem Evangeli, ac ſ pſe aut alius di- vſet. Non crederem Fvangelis nh me Eccleſie ſanditam, aus chrti miracula commverent, in quo dico licet Fde Evungelii cauſa aliqua gnelur: non tamen aliqubd principium prius, cuju ſyde cauſa ſit ut Evangelio credatur. Bellarminus brevius, in dictatis manuſcriptis in Aquinatis Summam ſecund. quæſt. 1. artic. 1. dub. 1. inquit: Augulinum loqui de Eecleßa ut de cauſa proponente, non ut de prims fundamento fei. Sed& commovendi verbum non habet cam vim ut ſignificet Augu- ſtini fidem authoritate Fccleſiæ niti. Quemadmodum Mulier illa Samaritana Johannis 4. è ſuis civibus plerosque ſuo commovit teſtimonio ad credendum in Chriſtum, quo- rum tamen fides non nitebatur ejus mulieris authoritate,

quod illi teſtati ſunt, cum dixerunt: Non amplium credimus

propuer ſermones tuos, ipl enim audivimus ſtimus. Sic nihil obſtat, quo minus nondum eruditus in fide Auguſtinus au- thoritate commotus ſit Eccleſiæ,& tamen poſtea progreſ- ſus aliud habuerit fidei ſuæ fundamentum. Quod nunc diver- ſis teſtimoniis ex Auguſtino probatum dabimus.

Auguſtinus Confeſſion. lib. 6. cap.. de ſcriptura. Eo mibi. inquit, la venerabilior e ſacroſanda ſde dignior apparebat auiboritas, quo c ommibus ad legendum eſet in promptu, 6 ſocreri ſu dgnitatem intedlecꝰu profundiure ſervuret. Verbis aper- rmis e humillimo genere laqumdi ſe cundi prabens& exercen⸗

inten-