[6 Jo⸗ vi Teſtamenti editioni, atque adeo illa ſit authentica, hæc minus?
Papiſtæ affit mant. In Concil. Trident. ſeſ.z dec.⁊. Cautum. un Latima vetun vulgata Ediuio inpublicis leciomus, dißutationibus, præditationibun e expuſitiunibus pro autentica habeatur, c ut vem⸗ vllam reiicere, quoVnsprætextu audeat ant præſumat.
Reformati negant. Hebrææ& GræcæV.& N. T. Editioni hanc laudem tribuunt, quod ſit fola authentica.
Nriptura. 2. Petri. 1. V. 15. Ft habemus firmiſſimum illum propheticum ſer- monem. Luc. 16. V. 29. Habent Moſen& Prophetas.
Habebat autem Fccleſia Novi Teſtamenti eo tempore vul- gatam latinam, ſed ſcripturam Propheticam idiomate Hebraico. Illa ergo firmiſſima.
Match cap. 19. V. 8. Cæterum à principio non fuit ita.
Ex hoc loco ſic atgumentot. Quod eſt ã principio ſeu anti- quiſſimum id in vera Religione maxime eſt authenticum. At talis eſt Hcbræa Veteris,& Græca N. T. editio. Ergo.
Mugnſtinus.
Fuiſſe Auguſtini ſæculo multas Latinas Scripturarum verſio- nes teſtatur de Poct. Chriſt. lib.2. cap. 11. uinquit, ex Hebræ liugua Styipturæas in Gyæcam verteruu?, umerar⸗ poſfunt. Latin autem ullo unbdo.
Hac Verſionum Latinarum multitudine non nihil adjuvati Theologum atque adeo extitiſſe utiliter credidit Auguſtinus de Doct. Chriſt. lib.2. Ccap. 12. Quæ res, inquit, plus adju vut intedigen- tiam quam impedivie, ſmod⸗ legentes non int negligentes. Nam non nullæs ohbſcuriores ſenteutias ꝓlurium codit um ſepe mani/tavit in- Vectio.
lnter omnes illas latinas doctiſſimi Hieronymi editionem laudavit impenss.
De Civit. Dei lib.1s. cap 4ʒ. Nn defuit temporibu noſlri Pres- lyter Hieronymus homo docſimus c trium Literarum peritiſimus, ui non ex Græco ſed ex Hebræo in Latiuum divVina Joripruræs conver eret,


