Ergd Tuo nunquàm nutu, auxilioqjue fruiſcarꝰ
Ante ſuos repetet fontes rapidusque recurret
Hereyniæin montes converſis fuctihus Ocrus,
Quam Tua grata meo labatur pectore imago.
O ego ſigratam potuiſſem promere mentem,
Si vitæ jactura meæ Tibi cedere lucto,
Ultro ego jam Tecum partitus fatafuiſſem.(ctos
Nil mihitam ſanctum quàm juſſa capeſlere, cun
Obſervate Tuos nutus, famulique fidelis
Ferte vices, quoties opis eſſes indiga noſtræ.
Nulla Tui caperent unquàm me tædia morbi,
Nec quæcunque ſolent incommoda ferre ſeniles
Anni, non teneros poſſent avertert fenſus.
Aſt alirer viſum Superis. Te Numen amicum
Emeritam aſtriferã voluit nunc arcelocare⸗
Vt fanctas inter Matronas civis Olympi
Intemcrata bonæ captares gaudia mentis.
Salyeigitur mihcara Parens, pars addita cœlo. Nec pietayi eygadilecꝰiſmnm Matrem ej· dulo-
ris teſtandi causdfundebat miſinſ- mugnutus
Gxoncms TRoponus Sonending“ Brunovicenſi SPhil.& jur. Stud,
—