10 Accesſiones Hiſtoricæ

rum erat ſibi amplius Chriſtianum nomen impugnare, eo quod Chriſtum ſicut Paulus in baptiſmate vidit, virtute Spi- ritus Sancti ſtatim in alium virum à terreno in cœleſtem, à pagano in Chriſtianum verè mutatus eſt. Hæc mutatio dex- træ excelſi. Hic Conſtantinus torius orbis unicus& præpo- tens Princeps& rector dedit mandatum Romanis, quod Chriſtus ſolum verus Deus adoraretur& coleretur. Se- cundo quod nemo Chriſtiano præſumeret injuriari ſub pœ- na bonorum ſuorum. Quarto ſicut ipſe fuerat caput Prin- cipum ſecularium, ita Papa Romanus omnium Clericorum diceretur Princeps. Qrinto quicunqve ad Eccleſias fugeret, de- beret immunis remanere. Sexto quod nemo aliquam Eccleſi- am auderet conſtruere niſi de Epiſcopi ſui licentia. Septimo qvod ædificatione Eccleſiarum decimæ regalium poſſeſſio- num tribuantur. Poſtmodum idem Imperator Conſtanti- nus pro ædificatione Eccleſiarum S. Petri& Pauli ipſe pri- mus duodecim Cophinos plenos terra de fundamento ipſo- rum exſtructa in ſuis ſcapulis portans foras ejecit. Et Ro- manæ Eccleſiæ dedit urbem Romanam cum tota ltalid in poſſeſſionem& ſuum palatium in Laterano infra urbem con- ſtitutum, ni honorem S. Johannis Baptiſtæ dedit in Eccleßam conſecrandum, ſicut& hodie conſecratum eſt. Ab iſto igi- tur tempore Eccleſia crevit in poſſeſſionibus multis ubiqve terrarum usqve in hodiernum diem,& ultra tranquilla& per amplius Apoſtolici& Eccleſiaſtici viri ditati ſunt mul- tum nimis. Attamen Diabolus Eecleſiam Dei perſeqvi non ceſſans, hæreſes inter Chriſtianos veros& falſos multas in- duxit, per qvas ab ovili veri Paſtoris Chriſti Dei quam plu- res oves aberrare inſtigavit. Et ſicut per Martyrium ante Chriſti nomen negari mandavit, ita per hæreſes& ruinas Principum idem facere conabatur. Sed omnipotens Deus Chriſtus Jeſus caput Eccleſie membra ſua non deſerens usqve