16 CGeſta Treverorum.

videbat, omnes unũ petant Induciomarũ neve quisquam prius aliũ vulneret qvam illum interfectum videret, qvod mora reli- quorum ſpatium nactum illum effugere nolebat; magna pro-

onit his qvi occiderint præmia, ſubmittit equitibus cohor- tes ſublidio. Conſilium hominis comprobat fortuna& cum unum omnes peterent in ipſo fluminis vado deprehenſus Induciomarus interficitur, caput ejus refertur in caſtra, rede- untes equites quos posſunt conſeqqantur& occidunt. Hàc re cognita omnes Eburonum& Nerviorum quæ convenerant copiæ discedunt pauloque habuit poſt id factum Cæſar Galli- am qvietiorem.

CAP. XIV.

Nterfecto Induciomaro ad ejus propinquos à trebiris impe- rium defertur. Illi finitimos Germanos ſollicitare& pecuni- am polliceri non deſiſtunt. Cum à proximis impetrare non posſent, ulteriores temptant, inventis nonnullis, civitates jure jurando inter ſe confirmant obſidibusque de pecunia ca- vent, Ambiorigem ſibi ſocietate& fædere adjungunt. Qvibus cognitis Cæſar concilio habito cum reliqvi præter Senones& Carnutas trebirosque venisſent, totus& mente& animo in bellum treberorum& ambiorigis ſuccenſus, cum Senonibus Carnutisque paciſcitur acceptis eorum obſidibus. Erant me- napii propinqui Eburonum finibus perpetuis paludibus ſilvis- que muniti, qvi uniex Gallia de pace ad Cæſarem non miſe- rant. Cum his erat hoſpitium Ambiorigi, idem per trebiros in amicitiam germanorum pervenerant. Hæc prius Ambio- rigi detrahenda auxilia exiſtimabat quam ipſum bello laces- ſeret. Hoc inito conſilio totius exercitus impedimenta ad La. bienum in trebiros mittit, duosque ad eum legiones profici- ſci jubet, ipſe cum ſuis legionibus expeditis quinque in Me- napios proficiſcitur illi nulla coacta manu loci præſidio fre-

ti in ſilvas& paludes confugiunt, ſuaque eodem coneeune lar