an.de Sacro Boſto. 8 4& 3
qᷓ cadẽ paſio&&o in p lenilunio, illa ecli pſis n fuit natnra lis immo mi mculoſa,& contraria naturæ, aa eclipſis. Solis in nbuilui o, uel circa
debet coutingexe. Propter ꝓ legitur, Dionyſium Areopagita in eadè paſ Eelipſis
ſione dixiſſe. Aut Deus natur; patitur, aut mãai machina aiſſoluetur. 1 C O. MülE NTARIVS. b Pos TKEM G explicat quoniam modo fiat eclipſis Solis, dicens, Quan docunq; Luna eoniuncta cum Sole, hoc eſt, in Nouilunio extiterit uel in capite, jelin cauda Draconis-ugl certeprpe, intra ta men meras cclipſis, inte rponetur inter aſpe ctu voſtruo,& Solem. Vde pccultabit nobis S0lis claritaté, fi etq́; eclipſis Solis, non quod re ipſa Sol luminc deſtituatur, ſed reſpęctu tantirmodo noſtri, ob illam ipterpolitionem Lunæ inter uiſum noſtrum„& corpus Solare. NFQVE uero in omni coöniunctione Luna cum Sole, hoc eſt nouilunio Sclipſis Solis corlinger quia in omni coniunctione Luna ſeſe interponit inter Solem,& noſtrũ hſpectũ, ſed ſolummodo, quando ta Luna Soli coniungitur, id eſt, ita in eodem ſſigno& gradu exiſtit, in quo S0],Vt linea a noſtro oculo egre- diens,& per centum Lunæ duncta ad Solé pertingat: Quod fiet, quando Luùna in nouilunio reperta fuerit in capite Draconis, uel, cauda, uel certc prope. DocEz deihde id diſcriminis eſſe inter eolipſim Solis, ac Lunæ, quod eclipſis Lunæ vniuerſalis eſt, in omnis tetra, ita ut in omnibus regionibus defi- ciat lumen eius: Solis uero eclipſis nequaquã uniuerfalis eſt, ſed poteſt eſſe ecli
pſis Solis in uno climate,& in alio non; Immo in uno maior,& in altero minor
eſſe poteſt: Quia eclipſis Solis dependet ex aſpectu noſtro, qui diuerſus eſt in diuerſis climatibus, ut in Theoricis explicatur: Lunæ uero Eclipſis minime, ed tantum ex umbra terræ, quæ in omni climate ſemper eſt eadem.
EX prædiétis infert taàdem auctor, quod cum eclipſis Solis neceſſario fiat in
Solis ĩ paſ ſione Do- mini fuit miraculo fa.
Cur nõ in omni No uilunio fit eclipſis Solis.
Nounlunio, ſeu in comiunctiope Lunæ cum Sole, illa eclipſis Solis, quæ contigit
in paſſione Domini, quando erat plenilunium, non fuit Naturalis, ſed miraculo ſa,& contra Naturæ curſum, ac ordinem. Potentia enim diuina Luna, relicto ſuo proprio curlu, ad Solem acceſſit, pſum q; nobis occultauit. Atque ob id, vt teſtantur hiſtoriæ, Beatus Dionyſius Areopagita exclamauit eo tempore: Aut
Deus Naturæ patitur, aut mundi machina diſſolueturzpropter quòd erexerunt altare conſecratum Deo, quem illig paulo poſt B. Paulus manifeſtauit, atq ue
ita ad fidem,& agnitionem veri Dei perduxit, qui eſt, Benedictus,& glorioſus in ſecula ſeculorum. Amen.
QvoNrAM vero quæ auctor in hoc cap. de motibus planetarum,& cclipſib. Solis ac Lunæ ſcripſit, adeo obſcura ſunt, ut paucis explicari nequ eantz Viſum hoc eſt, loco(I1d quod ſtudioſo Lectori pergratum fore, cõplures mihi ſi gnificarunt, atq; adeo, ut hoc ipſum facerem, me impulerunt)tabulas quaſdam ſubiungere, quæ omnẽ doctridã Theoricarũ, planetarũ quaſi in ſpeculo quodã ante oculos nobis pro ponant. Quæ quidem tabulæ olim ab erudito, quodam uiro compoſitæ ſunt, ſed eas nos in com modiorem formam redegimus, adie- ctis ex probatis ſcriptoribus, diſtantijs centrorum orbium eccentricorũ,& Epi cyclorum a centro mundi,& magnitudinibus ſemidiametrum eorundem or⸗ biũ in partibus, quorũ terræ ſemidia meter eſt una. Rationes autem, quibus hęc omnia inueſtigari poſſint,& examinari.(Diſtantias enim cẽtrorum,& magni- tudines ſemidſametrorum examinare per tempus hic nõ licuit, ſed eas ex alijs anctoribus, ut ſcriptæ ſunt, accepimus) in noſttis theoricis explicabuntur.