Cur equã tes orbes ſint in pla netis exco gitati.
49 o Comment in üij. Cap. Spharæ
ta reperiatur, quandoque extra eclipticam verſus Septentrionem, quandoq́ue verſus Auſtrum, nunquam autem præciſe ſub ecliptica niſi in illis duobus pun Ktis, in quibus ſe interſecant, ecliptica ‚ſiue Aequans,& Deferens circulus Lu- næ. Hunc deferentem, qui eſt eccentricus ſimpliciter, circumſtant aliis duo ec- centrici ſecundum quid, veluti de Sole eſt dictum. Ex duobus vero punctis ‚ in quibus ſe interſecant Aequans,& Deferens Lunæ, illud, per quod in Deferen- te Luna ad Septentrionem vehitur, caput Draconis dicitur;alteumvero, per quod in Auſtrum tendit, cauda Draconis; Atque hæc duo puncta deferentur ab ortu in occaſum ab Aequante Lunæzeſt enim hic orbis Aequans ſupremus in ſphæra Lunæ. Quocitca ab Aſtronomis dici ſolet Deſerens caput,& caudam Draconis, eſtq́; maior eccentrico deferente Lunam.
DEEEREMNS autem,& Aequans cuiuslibet alterius planetæ ſunt inter ſe æquales,& eccentrici ſimpliciter,& vterque eſt extra ſuperficiem eclipti- cæ, quamuis ambo in vna, eademq́; ſuper ficie exiſtant. Excogitati ſunt autem in iſtis planetis circuli Aequantes(non enim ſunt orbes reales,& partes ſphæ- rarum planetarum, quemadm dum Defcrens,& eccentrici ſecundũ quid; ſed ſolum imaginarij.)ut irregularitas Deferentis cuiuslibet planetæ ad qyualita-
tem reuocetur beneficio proprij Aequantis, vt ex Theoricis liquido conſtabit.
Paſſiones planetarũ uatiæ.
Habeat quoque quilibet Deferens planetæ duos alios eccentricos ſecundum quid vnum ſupra ſe, alterum vero infra, ut de Sole diximus, qui appellantur de ferentes augem. Solus Mercurius habet quatuor orbes eccentricos ſecundum quid quorum duo dicuntur Deferentes augem eccentrici, ſeu deferentis Mer- curium, alij duo deferentes augem Aequantis.
QVIIIBET porro planeta, excepto Sole, habet præter dictos circu los adhuc cpicyclum, hoc eſt, orbem paru ulum in orbe deferente immerſum, in quo defertur planeta. Eſt enim corpus planetæ in epicyclo infixum⸗ Centrum tamen epicycli perpetuo defertur ad motum eccentrici, ſeu deterentis. cæte- rum hæe vix, aut difficile intelligi poſſunt abſque inſtrumentis Theoricarum- Vberius tamen omnia hæc exponemus Theoricis planetarum.
PDESTATIONES, DIRECGCITIIONE, EI Retrogradatione Dlanetarum.
§r igitur duæ lineæ aucantur a centroterræ, ita quod includant epicyclum alicuins planetæ, vna ex parte orientis, reliqua ex parte occidentis, punttus contactus ex parte orientis dicitur Ftatio prima; punctus vero contactus ex parte occidentis dicitur ftatio ſecunda. Et quando planeta eſt in altetutraallarun rtationum, dicitur Flationarius. Arcus wero epitycli ſuperior inter duas ftationes interceptus, dici- tur dircetio. Ei quando plancta eſt in illo, tunc dicitur dircctus. Ar- cus ucro epicycli inferior interduas hationes interceptus, dicitur re- trogradatio. Et planeta ibi exiſtens dicitur retrogradus. Lunæx autem non aſſignatur ſlatio, directio; uel retrogradatio. Vnde non dicitur Luna ftationaria, directa, uel retrograda, propter uelocitatem motus eentri Epicycli in eccentrico. han
COM-