loan. de Sacro Boſco. 2

axis mundi; eruntq́; hi circuli duo Coluri. Deinde in uno quoque Coluro, a polis mundi numerentur 90. gradus,& in nonageſimo cuiuſque gradu appli- cetur tertius circulus, nempe æquinoctialis, qui hac ratione ab vtroque polo æque remotus erit. Poſt hæc ab Aequinoctiali uerſus vtrumq polum numeren- tur in Coluris gr. 23.& ſemis,& in terminis numerationum applicentur duo tro Pici, quorum quantitatem facile habebis, ſi prius diametros eorum accipias, du- cendo videlicet lineam rectam a fine numerationis unius Coluri ad finem nume rationis eiuſdem Coluri verſus eundem tamen polum. Eodem pacto numeratis totidem partibus ab utroque polo Aequinoctialem verſus in eiſdem Coluris, cõ ſtituentur circuli Polares, nimirum Arcticus,& Antarcticus, quorum diametros non diſſimili arte reperies Rurſus paretur circulus Zo diacus ambitu quidem æ- qualis tr ibus prędictis circulis maioribus, latitudine uero ab eiſdem differens-⸗ Debet enim in latitudine continere a. gradus, in quorum medio depingitur li- nea dicta Ecliptica, diſtans ab extremitatibus Zodiaci 6é. gr. ut in 2. c. docebimus: Hic autem circulus ita applicetur accommodeturve, vt totus cireulus oblique ſecet Aequinoctialem in duobus illis punctis, in quibus alter Colurus eunde m KAequinoctialem ſecat. Linea uero ecliptica utrumque tropicum contingat in alijs duobus punctis, in quibus reliquus Colurus tropicos ſecat, quorum unũ ſu mitur verſus unum polum, aliud vero illi per diametrum oppoſitum verſus alte rum: Denique in hunc modum Meridianus, atque Horizon conſtituatur,& ad inuicem adaptentur, vt intra ipſos fixos& immobiles tota ſphæra hactenus con ſtructa libere circumuolui queat hac tamen lege, ut hi duo circuli ſeſu mutuo ad rectos angulos interſecent,& Meridianus circa ſuos polos(qui ſunt communes ſectiones Horizontis cum Aequinoctiali¹) moueatur in hunc finem, ut omnibus poſſit eleuationibus poli inſeruire ſphæra, hoc eſt, vt vterque polus magis depri- mi, eleuarique poſſit pro ratione altitudini polis. In nonnullis Iphæris Horizon nunc deprimitur, nunc eleuatur ob eundem finem, Meridiano immobili exiſtéte, ſed prior mihi modus magis placet. Atque ita tota ſphęra materialis confecta,& abſoluta erit. Nam circulos Planetarum, qui ſolent in nonnullis ſphæris apponi, ita ut moueantur ſemper ſub Zodiaco& circa polos Zodiaci, quilibet propria in duſtria facile ſphærę imponet Nos enim hic tantum præcipuos ſphæræ circulos tractamus. Hæc itaque dieta ſint in genere de circulis, quos Aſtronomi in cœlo conſiderant. Nunc ad auctoris diuiſionem reuertamur.

IIII autem diantur, Ec.] Diuiſa ſphæra ſecundum accidens(in qua di- Quomo- uiſione ſphæra ſumitur pro tota mundi ſphęra)in ſphęram rectam,& obliquam, do ſphæra declarat iam utramque partem diuiſionis. Dieit igitur, illos ſphæram rectam ſumatur iĩ habere, qu manent ſub Aequinoctiali circu lo, ſi aliquis ibi manere poſſit. Quod poſteriori ideo adiunxit, quoniam multi grauiſſimi uiri,& Philoſophi,& Aſtrologi, nec nõ diuiſione. Theologorum plerique dubitarunt, eſſerne ſub Aequinoctiali eirculo habitatio: Qui dican immo plurimi cum antiquis pro certo affirmarunt, ſub circulo Aequinoctiali nõ tur habere eſſe habitationem, ob nimium calorem, quem Sol perpetuo ibi decurrens efficit. ſphæram Similiſq; dubitatlo fieri poſſet de polis mundi: Non enim pauci fuerunt, neque rectam. modo deſunt, qui negent, ibi poſſe homines degere, ob frigus intolerabile, quod illic ob nimiam Solis remotionem atq; abſentiam perpetuo exiſtit Qua de re Terra ſub nonnihil dicemus ad finem 2. cap. Nunc vero certum ſit,& indubitatum, expe- Aequino- rientijs multorum deprehenſum eſſe, tam ſub Acqunnoctiali circulo, quam ſub ctiali,& polis, ſaltem ſub polo Arctico, homines habitare- poliseſt ha

Er dicitur eis recda,&c.] Duabus de cauſis ait ſphęram illorum, qui ſub bitabilis.

Aequi-