Toan. de Sacro Boſco. J

de rebus cæleſtibus, quæ Aitronomiæ appellatur,iuxta nominis rationezn, etymo- logiamque nihil aliud ſ. ęnificare videtur. quam astrorum rationem, ac legem, ita vr Aſuronomia idem ſit, quod ſiderum ſcientia. Dißerit enim de ſoderum motibus. notuumque certis,& perpetuis Sioibus„ac legibus, ordine hellarum, atque cælo- rum ſitu, a0 poſieu, ortu,& occaſit, multitudiné, æc magnitadine„ distantia à terræ C à ſé inuicem, mutuo cougreſiu, eclipſius,& alijs huiuſmnodi. Haæc ab alijs appel- lari ſolet Astrologiæ. Hac enim tempeſtaté pro eadem ſcientia Vſurpantur fere Aſtronomia,& Aſtrologia,& idcirco nos quoque haſce nominibus ſine diſérimine in his noſtris commentarijs vtemur quamuis nonnulli Mathemathacorum id diſcri minis inter hæc uocabula conſtituendam eſse uelint, vr Aſtronomia eam doctrinam ſięnificet, quæ motus cæœlorum, aſtrorumque conſiderat 3 Afrologia vero illi art: ac commodetur, quæ ex conuerſionibus cælorum,&ẽ coniundtionibus aſtroran„ op- poſetionibus ve euentus prædicit futuros,& præſenſiones quaſdam, hignificationeſ que ad valetudinem,& rem fanuliarem rtuendam accomiodatas. DIVIDITVR autem Aſronomia in Theoriamndess, contemplatricem;& Practicam, hoc eſt, operantem,& agentem. Theorica conſiderat Sniuerſam mun- di machinam, vt inſe eftk, deſcribens conſtitutionem, mundi. diuidenſque rotam mundi combagem in ætheream, e elementaren regionem: Deinde inueſiiget nume rum, magnitudinem,& mocum omniuam corporum cælestiunm„Rellarum ommunm, ac planetarum ortur, obituſque ſpecalatur: Pari ratione omnium conſiellationum,& ſnorum figuras,& imagines conſaderat, veraque loca tam ſtellarum fixarum, qua errantium, quos Planetas Locaut, numerorum docet calculo ſupputare: Similiter planetarum progreſſus, Satus, réepreſſus, coniumnlliones, oppoſitiones Faa cum ecli- pſibus luminariunm, Solis uidelicet, ac Lunæ,& id genus alia ppemoda infinita, dili gentißsime inquirit. Atque hac Aflronomia explicatur partim in Almageſto, ſeu magna constructione Prolemai, gel etiam in Epitome Ioannis regiomontani, in ope- re Astronomico Albategnij, in obuſculo Alphrani, in Theoricis planetarum Georgij, Peurbachij, in reuolurionib cæleſiibus Nicolai Copernici,& in aliorum fere innu- merabilium audtori voloniinibus: Partim in ſtrumentts Juam plurimis ab Aſiro- nomis ſumuma industria ad hoc muentis, vt motas cælestes nobis ob oculos ponerent, qualée eſt Astrolabium vul gare, ſeu planiſph ærium Dtolem æn, Aſtrolabium Gemma Erisij catholicum, ſen aniuerſale. Planiſpbæriu loannis de Roias Sniuerſale quoque, Anvulus Astronomicus. Quadrans, Ton quetum, Radius Astronomicus,& id genus alia: Partim denioue docetur Theoricaæ Asironomia in ea parte, quę dici ſolet tabu laris eo ꝓ per numeros in rabulas dAigestos Aſtronomi cælorum motus ſcrutentur quales ſunt tabulæ Alpbõſi regis Hiſpaniæ, loannis R egiomötani, lounis Blachuni Fer rarié ſis, Nicolai Copernici, ꝗ rabulæ Prutenicæ nicupari ſolent,& multorum aliori. LRaCTIOA vero Aftronomia, quam alij ludiciariam, ſen Prognoſticam, id eſt, Duuinatricé dicut, omnia inta ad yſum vitæ humanæ accomodat. Contemplatur enim complexiones,& naturas tum hignoram, cõstellationumque, tum etiam Plane- raurm reliquarumque ſtellarum, eaplicatq; quænan fſigna ſint calida, quæ frigida, Tu femperata, que maſculinæ, que fæminina,&id genus alia Rurſus ex motibus orbium,& Sellarum futuros eunentus in hi ſce inferioribus prædicit. Verum quonian buic Aſironomiæ parti multi mulra remerarie, ac ꝑperè auſi ſunr adijcere, adeoque hanc partem prognostrcam amplificare uoluerunt, ut ſit iã res omnino ſuperstitioſa, exoſa que,& mertto ab Eccleſia ſuſpedta habeatur, mirunmque in modi à B. Augusti no danata in libris de Doctrina Christiana; pprerea nibil omnino de ea nobis dicen- du eattimo, niſi quod, illam fundatus euertant loun Picus Mirandulauus libris 12. 4 3 adiuerſus

Aſtrono- mia,& A ſtrolo gia, quo pacto interſe dif ferant.

Diuiſio Aflrono- miæ jn Theoricâ, & Practi⸗

cam,

Aſtrolo- gia iudi- ciaria res eſt ſuper- ſtitioſa.