1 M D E I.
Climata quot a recentioribus conſtituan-
tur 42²½8 Climatum tabula ſecundum recentiores. pag. 4 29·& 430
Columnę duæ, in quibus filij Adam ſcien tis inſcripſerunt, ne perirent. 5
Coluri qui circuli ſint,& vnde dicti. 23. & 258
Colurt arcus inter tropicos,& circulos po- lares, quantus ſit. 305.& 306
Coluri ſolſtitiorum,& ęquinoétiorũ offi-
cia. 261,ad 269 Coluros nullos circulos, dici poſſe in ſphæ- ra recta. 259
Colurus ęquinoctiorum quid 23.& 260 Coluras ſolſtitiorum quid. 23.& 259 Combinationum variæ regulæ ‚quibus co gnoſcatur, quotnam modis plures res in ter ſe poſſint comparari: 34.& 36 Communia ſigna zodiaci quæ. 23 6.& 139 Complementum cuiuſuis arcus quid. 300 Concentricos orbes eſſe 77. vel 79.ex ſen- tentia Hieronymi Fracaſtorij. 449 Concentricis orbibus nõ poſſe omnia phæ nomena defendi 43 2-ad 458 Concentricis orbibus poſitis, ut vult Fra- caſtorius, multa abſurda ſequi. 449
Conicam eſſe umbram terræ. 461 Conuexa ſuperficies cuiulibet ſphęr ę quo pacto reperiatur. 208
Coanſtellatio, ſiue Aſteriſmus quid. 148 Cöſtellationes, ſiue Aſteriſmi. 48. in quib⸗ continẽtur longitudines, latitudines,& magnitudines ſtellarum. IS5r. ad 180 Corpora cæleſtia omnium nobiliſſima. 6 Corpora ſimplicia eſſe quinq; Vniuerſum totum componentia. 135 Coporum quinque regulariũ figuræ quo pacto Elementis,& cœlo tribuantur a Platone. 134 Corpus, ſiue ſolidũ planetis ſuperficicbus contentũ,& ſphęrę circũſcriptibile, ſiue in quo ſphæra inſcribi poſſit, cui ſolido rectangulo ſit æquale. 99 Coſmicus ortus,& occa ſus ſiderum ſecun- dum poctas quid. 314 ad 316 Comicus ortus,& occaſus ad quid condu cſat 319
Craſſities ae ris quanta fit. 131.& 232 Crucem, quam ſtellæ prope polum antar- cticum exprimere vugſo dicuntur, eſſe in Centauro. 181
D
EOEM circuli ſphæræ. 22.& 221 Declinatio ſtellæ cuiusvis qui d. 229
& 256. Declinatio ſtellæ cuiuſuis quo circulo ma Xximo menſuretur. 25⁷ Declinationis ſtellæ circulus quid. ibid. Declinationum circuli qui. 223 Declinationes ſtellarum qua ratione per ſi nus ſupputentur. 183. ad 185 Declinationes punctorum Eelipticæ qua
ratione per ſinus ſupputentur. 263 Declinationum omnium punctorum Ecli pticæ tabula. 264 Declinationum quaternorum punctorum Eclipticæ eſle eandem. 257 Declinationnm,& latitudinum ſtellarũ va riæ habitudines. ibid
Declinatio Solis maxima ꝗd,& quãta. z62 Dcelinatio maxima Solis quo pacto inue- ſtigetur. 26 2.& 26 ⅞ Declinationem Solis maximam Borcalé æqualem eſſe maximę declinationi eiuſ dem auſtali. 273 Declinationes omnium pũctorum Eclipti cæ quomodo ex tabula Declinationum inueniatur. 272.& 273 Declinationes punctorum Eclipticæ æqua liter ab æquinoctialibus pundis diſtan tium æquales eſſe. 257 Decuplam proportionem inter elementa non eſſe. 1 29.& 130 Deſcendens,& aſcẽdens ſemicirculus Ecli pticę quid. 240 Deſcenſio,& aſcenſio cuiuslibet arcus, aut pũcti Eclipticæ, vel etiam ſtellę, quid ſit apud Aſtronomos. 321 Deſcenſio,& aſcenſio cuiuſuis arcus Ecli- pticæ cur ab Aſtronomis definiatur per Aequatorem. ibid. Deſcenſio,& aſcenſio recta uel obliqua cu iuſuis arcus Eclipticæ quid tam ſecun- dum auctorem, quam ſecundum Ptole męum


