„— b Pumo.
Ouiuero ſcum ateidks diftinito ſilogilmo mami.
Iſta eſt ecia ꝑs huiꝰcapituli.in q̊phs in ſ eciali docet reducẽ fallatias exta dictionẽ ad ignoꝛãtiã elenchi. Et diuidit᷑ in ſeptẽ ꝑtes ſᷣm ꝙ hoc oſtẽdit in
ſeptẽ fallatljs.Et pᷣmo fallaciã accidẽt docet reducẽ ad ignoꝛãtiã elenchi.
dicẽs ꝙ ꝑalogiſmi accidẽt: fiũt manifeſti diffinito ſilogiſmo.qꝛ peccãt ↄtra
ſilogiſmu ex hoc ꝙ nõ ↄcludũt ex neceſſitate ⁊ ergo etiã peccãt ↄtra elenchũ
qꝛ elenchꝰeit ſilogiſmus ↄdictiõis.i.cui adiacet ↄdictio. Q aũt ꝑpalogiſmi
accidẽt nõ ↄcludũt de neceſſitate declarat; bus ꝑ duo exẽpla quoꝝ ſcmẽ mathematicũsvt triãgulꝰhʒ tres ãgulos eqᷣles duob ꝰrectẽ ſicut ꝓpꝛiã paſſio
nẽ ↄuertibilẽ cũ eo.ſed triangulꝰ eſt figura ſm ꝙhmoi. ergo figura hʒ tres angulos eqles duobrectꝭ ſicut ppꝛiã paſſiõeʒ.nõ ſequit᷑.qꝛ eſſe figurã acci- dit triãgulo ↄꝑato ad illã paſſõeʒ.Illa em̃ aflio ↄuenit triãgulo.nõ inquã tũ figura.ſ̊ eo ꝙ talis figura triãgularis eſt.⁊ ↄuenit ſibi pᷣmo ⁊ꝑ ſe ſiue cõ uertibilit.⁊· nõ figure ⁊ ſic patet ꝙ in tali exẽplo nõ eſt bonꝰ ſilogiſmꝰ ⁊ ꝑcõ ſequẽs nec elenchꝰ.⁊ de hijs paꝝ eſt mathematici ſiue ſilogiſmi foꝛment᷑ in
ma ſiue in tercia figura.vide in elenchis. qᷓͥd aũt ſit habere tres ⁊c. quid it habere quãlibet figur am diximus in pcedentibus.
22—— 7 9„ Oꝛtun ꝛũ aũt q arguunt qui elenchis vtunt. non. Jtud eſt ſcom capitulu huiꝰ q̃rti tractatꝰ in quo pᷣs oſtẽdit pᷣmo. ꝙ eos q vtunt loc ſophiſticis. nõ opoꝛtet alia p̃ncipia tẽptatine ſumẽ vkinuenire in hac ſciẽtia ſcõm q̃ generẽt᷑ palogiſmi ꝓpꝛij in vnaquaq;ʒ diſciplina. qꝛ illi ſu mi ⁊ det᷑mĩari nõ poſſunt ſine oim hoc eſt vnicuiuſq; eoꝝ.q̃ ſunt ꝓpꝛia ſcibi lia. ſciẽtia ꝓpꝛia. ſiaaũt omniũ ſiue vniuſcuiuſq; ꝓpꝛiã ſcietiã nõ eſt vniꝰalicꝰ ſpecialis artis vł ſciẽtie. Infinite em̃ ſunt foꝛtaſſe ſiue quodãmõ ſciẽtie ꝓpꝛie q tauidunt᷑ ſcom ꝓpꝛia ſubiecta ⁊ ꝓpꝛias paſſiões.⁊ ꝓpꝛia pᷣncipia. q quo ad nos infinita ſunt ſcom potẽtiã.q ꝓpꝛia ſcibilia ſcom materialẽ diuiſionẽ ſũt infinita.ſicut ⁊ res infimas olim in ſciẽtia iſta diximꝰĩtinita.de q̃libʒ em vna re multa ſunt ſcibilia.quoꝝ etiã aliꝗñ ſciẽtia nõ eſt inuenta.infinita aũt hoc mõ nõ pꝑ ſcẽẽtiñ ꝓpꝛiã ptranſire.Et ideo talẽ ſciẽtiã de palogiſmis diſapline nõ opaꝛtet q̃rere.⁊ ſi ſciẽtie ſũt de ppꝛijs ſcibilibꝰ ĩfinite Manifeſtũẽ ꝙ ⁊ de mõſꝛatõeſꝑ qᷓ̃s accipiũt᷑ ſciẽtie ĩfinite.ſũt ĩfinite qꝛ ꝓpꝛia ſciẽtia effectꝰẽ ꝓpꝛie demõſtratiõis.tñ ſcdm ꝓpꝛias ſciẽtias erũt ⁊ ꝓpꝛij elenchi.⁊ veri elenchi. qð
etiã ex hoc ꝓbat qꝛ q̃cũq; eſt demõſtrare oſtẽſiua demõſtratõe.negata ↄclu
2
ſiõe. ⁊ ꝓpoſito oppoſito ↄcluſiõis erit vł ↄtingit redarguere qᷓ ponit ↄtradi ctiõeʒ veri ↄcluſi ſiue veri ↄdluſiõis vt dictũ eſt. Et ideo ſicut ſunt ↄcluſiões infinite ſcᷣm ꝓpꝛia ſcibilia.ita elenchi n ꝓpꝛias ↄtradictões erũt infiniti.⁊ ad vnã pꝛiã ſciẽtiã nõ reducibiles.cuiꝰmodi eſt in geometꝛia ſi qᷣs inꝓpꝛijs ſcibilibꝰ poſuit dyametrũ qᷓdrati ↄmẽſurabilẽ ꝑ ↄtraria pncipioꝝ illiꝰ ſabi
lis ꝙ dyamet eſt incõmẽſurabilis.arguet illũ qͥs.ſiue aliqᷣs vera demõſtra⸗
tiõe ↄcludẽs oppoſitũ eiꝰ.qð iſte dixit. ſcʒ ꝙ dyamet eſt incõmẽſurabilis et ſic factet verũ elenchũ cõtra diſtipline ꝓpꝛie palogiſmũ. ꝓpter qð illos q der miĩare debẽt de ꝓpꝛijs palogiſmis vniuſcuiuſq;ʒ diſcipline opoꝛtebit omniũ ꝓpꝛiox ſcibiliũ eſſe ſciẽtes.⁊ de hijs parũ ad mathematicũ. quid aũt eſſe cõ
menſurabile vel incõmenſurabile dyametro diximus.
Ded omnio intõueniẽs de eirucho diſputarr. ⁊ u Hic phs ↄſequẽter oſtẽdit pᷣdictã diuiſionẽ eſſe inſufficiẽtẽ ad tradẽdũ ar/ tẽ de obbus ꝑalogiſmis ꝑ tciã rõnẽ.⁊ ideo oſtẽdit quomõ ↄplete debeat tra di hmõi ars dicẽs ꝙ deberet poni diuiſio ipoꝝ ꝑalogiſmoꝝ. ſcðm ꝙ; quidã peccãt ↄtra ſilogiſmũ.qͥdã ↄtra ↄtradictiõeʒ.qᷣdã ↄtra vtrũq;.Et ponẽs ex emplũ vbi defectꝰeſtĩ ſilogiſmo ſolũ.vt oĩs circulꝰeſt figura. poema home riẽ circulꝰ. ergo poema homeri eſt figura. ibi em eſt defectꝰ in ſilogiſmo.qꝛ
ibi mediũ variat᷑.ĩ maioꝛe em̃ alið quã ĩ mĩoꝛe ⁊ ſᷣ in pᷣcedẽtibꝰdiximꝰ.
Std unde ſermo venit pus qut in dilriplinis lunt.
* 6 4
—““
—*——


