Druckschrift 
Mathemalogiu[m] prime p[ar]tis Andree alexandri Ratisbone[n]sis mathematici su[per] nouam et veterem loycam, Aristotelis / [Beiträger: Hermann von dem Busch]
Einzelbild herunterladen

9 N ☛4 Poſterioni... ſiciẽtia anguliq; reliqui alter altero eq̃lis ac totus toti eqlis tri anguli ab det b d cſunt huiuſmõi ad vniꝰ dc alteriꝰ eqlis ex diffi nitiõe circuli. quia b d latus cõmune.ergo reliqua latera ab et b c

ſunt eq̃lia ⁊ab d ⁊cb d reliqui anguli equales d ex vtraq; pte rec tus. b parcialis eqᷣlis a argumẽtatꝰ. qꝛ ex trigeſimaſecuda pmni

om̃es eiꝰ anguli ſunt duobꝰrectis eq̃les ergo a⁊ bſunt due medieta⸗ tes recti ſic c⁊ b⁊ ↄſequẽs totꝰb eſt rectꝰ Et huiꝰdemõſtratiõis foꝛ malẽ cauſam dicũt fuiſſe lineã bd ꝑpendicularẽ. vo hoc demon⸗

ſtratũ ſit ꝙb angulꝰ totalis ſit rectus.facile demöſtrabis quoſcunq;

angulos in ſemicirculo eſſe rectos vigeſimã tercij om̃es anguli ſuꝑ arcũ in vna poꝛtõe circuli ſunt eqᷣles q̃re fuiſſe cauſam huiꝰdemõ ſtratiõis lineã b d ꝑpendicularẽ. demõſtratio illa ſolũ ꝓcedit iſtã cauſam oĩs angulus in ſemicirculo ſit rectus ex eo linea ppẽ dicularèb d cauſat ex vtraq; ꝑte rectos ex illa cauſa deducẽs b tota lem eſſe rectũ ex ↄſequẽti om̃es in eadẽ ꝓpoꝛtiõe eſſe eqles. Vtrum aũt cauſa illa ſit materialis medietas duoꝝ rectoꝝ. De hijs opinioni bus paꝝ mibi diſſerere.ſed vt mibi videt᷑ eſt cauſa materialis hui⸗

us demõſtratiõis medietas duoꝛũ rectoꝝ vnus rectꝰ eſt. foꝛma⸗ lis illa quã demõſtratũ eſt fuit ꝑpendicularis eq̃litas duoꝛum rectoꝛum ad eandem. b

Ouomũ autt᷑ opoꝛtet venari in eo quod quid Poſtq́ᷓ phus oſtendit qliter quid eſt ꝓpter quid eſt.ſe habẽt ad demõſtrationẽ Mic cõſequẽter vult oſtẽdere quomõ pogunt inueſti gari pᷣmo quomõ inueſtigat᷑ quid eſt. Scðo quomõ inueſtigat᷑ opter quid.Dicit ergo eoꝝ pᷣdicant᷑ vlit de aliqᷓ qᷓ̃dã p̃dicant᷑ vlr in plus in eodẽ genere qͥdã vłr in plus hoc extra genus.vt ĩpar

pdicat᷑ de tnario hoc etiã pᷣdicat᷑ de alijs eiuidẽ genert ſcʒ de qui

nario. ſeptenario. ens pᷣdicat᷑ in cõmũi de ternario hoc etiã de hijs ſunt extra genꝰ vt lapide alijs. illa pdicata accipiunt᷑ ad oſtẽdendũ quid eſt.qᷓ̃ in plus ſe habẽt extra genꝰEt hoc exẽ⸗ plificati. Si volumꝰ diffinire tnariũ accipiamꝰ illa in plus ſe habẽciã ſcʒ nũerũ imparẽ. p̃mũ quoꝛũ vnũqðq; ſe ad alterũ habet tanqᷓ; ſu periꝰ ad inferiꝰ nũerus ↄuenit impari p̃mo et in plus.ſic im⸗

par ↄuenit pᷣmo in plus.ſic pᷣmus in plus; ternario. hoc eſt q

textus voluit ↄueniret dualitati nũerus pᷣmus vt p̃mꝰ ſe

2

oẽs ĩpares ſeruãt moderatiõeʒ immutabilis ſpᷣſtãtie qꝛ gnomones

ſunt inalterabilis generatiõis.pᷣnceps aũt alteratiõis eſt dualitas ſi dualitas ↄueniret pᷣmo tũc coinciderẽt diffinitiões t᷑narij bina⸗ rij maxime ſunt differẽtes penes. paritatẽ imparitatẽ ſunt be ne cõtra ſe pᷣmi quia nullã mẽſurã habẽt pᷣter vnitatẽ. quare vtroq; cõtra ſeinuicẽ. qꝛ vnꝰ ſe eſt par aliꝰimpar. Quid aũt par nũerã quid pᷣmus diximus in pᷣmiſſis q̃re ad totã diffinitionẽ opoꝛtet ac⸗ cipere talia quoꝝ vnũquodq; ſit in plus.omnia autẽ ſił ſumga non ſunt in plus ſʒ cõuertibilia diffinito.

7. 2. 9 Vthabeamus alt aeligereopottet deri Poſtq́ᷓ phus oſtendit quomõ opoꝛtet inueſtigare quid eſt. Mic cõſequẽter oſtendit quomõ iueſtigat ꝓpter quid.Et hoc ideo.qꝛ ars inueniẽdi vtrũq; ſimilis eſt eo in vno ſubiecto reperiunt᷑ eidẽ ueniũt.Et p̃mo docet inueſtigare ꝓpter quid.Dicit ergo pᷣus p̃me g ad hoc habemꝰ ꝓpter qͥd. circa ſingula ꝓbleumata ꝓpoſita opoꝛ tet ↄſiderare diuiſiões ſubdiuiſiões. ſic ad ſingula ꝓcederè diſpu tãdo.ſuppoſito cõmuni genere Vt ſi quis ꝓbare velit ꝓpter qͥd ali⸗ quacõmunia inſunt vſocheli ſcalenoni ftʒ om̃es anguli intrinſe⸗ ci ſunt eq̃les duobus rectis extrinſeci q̃tuoꝛo.poꝛtet accipefe genꝰ