4 ſſſſſ1

1 4 Poſteriom. vle p̃mũ ſiue noĩatũ ſiue innomĩatũ ſuperiꝰcõmune.in quo vniunt᷑.⁊ ſi paſſio attribuit᷑ pᷣmo inferioꝛibꝰet nõ ſubiecto cõmuni ſemꝑ cõmit⸗ titur erroꝛ. ſi nõ plures eſſent ſpẽs trianguli q́; yſocheles vſopleurus ſcalenon.tñ iſtarũ alia ratio eſt q́ᷓ; generis. Si plures eſſent ↄueniret foꝛtaſſis hijs enũeratis ꝓpꝛia paſſio habere tres ⁊c̃ non vero alcha⸗ de q̃ tñ poneret᷑ ſpecies triãguli nõ erit ad huc notũ vniuirſale cuiin eſſet ꝑ ſe ſm ꝙ ipᷣm eſt et omni tali hec paſſio.

Neqʒ emſtðm ꝙ triangulus eſt ognoſtit neqʒ

Hic phus oſtendẽs cauſam ꝙ ſi ꝓpꝛia paſſio deſignat᷑ ineſſe inferio⸗ ribus nõ dũ cognoſcibile ſit vle dicens. Si habere tres ⁊c̃ quis ↄclu⸗ dat de om̃ibus ſpeciebꝰtriãguli nõ ꝓpter hoc coguoſcit vle pᷣmũ non em̃ cognoſcit ſcm ꝙ triangulꝰ eſt. nec cognoſcit oẽm eſſe triãgulum foꝛmalẽ.Cũñ igit᷑ gradatꝰ(id eſt ſcalenon triũ ineq̃liũ laterũ) et eq̃⸗ laterus nõ habeant tres ⁊c niſi in eo ꝙ trianguli. qui ſcit hãc paſſio⸗ nem habere tres ⁊c̃. de om̃ibꝰſpeciebus trianguli ſcit oẽ habẽs tres ſcm numerũ ⁊ materiã non autem ſcðm ſpeciem vel foꝛmã quare non notum erit vniuerſale.

2„ 4 4„ 9— 5 Oñ igit᷑ nõ nouit vninerſalit ⁊ quado nouit. Hic phus declaꝛat dicit ꝙ ſi eſſet eadẽ ratio tꝛianguli in ↄmũi ⁊ vniꝰ cuiuſq; ſpecierũ eiꝰ ſeoꝛſum accepte.aut vniuerſalit ſil acceptay.tunc vniuerſalit᷑ aliqᷣd ſciret᷑ de triãgulo ſimplicit᷑. qñ ſciret᷑ aliqd de vna eiꝰ ſpecie qut omibus ſil. Si vᷣo nõ ſit eadẽ ratio trianguli et ſpecierũ eius nõ erit idẽ cognoſcere ip̃m et ſpecies eiꝰ.ſed alterũ Et qð cogno ſcit de ſpẽbus nõ ↄgnoſcit᷑ de triangulo vt triangulꝰ qꝛ ergo alia eſt ratio generis et ſpeciei.ſequit᷑ ꝙ nõ idẽ eſt aliquid cognoſcere de tri⸗ angulo ⁊ ſpeciebus eius. Mã habere tres ⁊c de ſpẽbus trianguli nõ

eſt demõoſtrare de ſubiecto vniuerſalit et pᷣmo quia triãgulus qui eſt

ſubiertũ vłe.pᷣmũ huiꝰpaſſiõis differt ſcom rationẽ a ſuis ſpeciebꝰet eſt hic aſſignare cauſam dicti ex ꝑte eius qð reduplicat᷑.qꝛ ꝓpter diffe

rẽciã quã habet ſubiectũ reduplicatũ ad ſua inferioꝛa.paſſio que de

monſtrat de ſuperioꝛi cũ redpllranone de inferioꝛibus cũ redupli catione demonſtrari non poteſ

Vtrũ aũt ſcm ꝙ eſt triãgulus aut ſcümytlt Nic phus dat vnũ documentũ ad euitandũ erroꝛes q̃liter debem? cognoſcere an aliqᷓ paſſio inſit alicui ſcðm diffinitionẽ vniuerſalis ta qᷓ ſuo ſubiecto vłi.et dicit bꝛeunt ꝙ ſi paſſio illa adhuc inſit remoto il lo cui ineſſe dicebat nõ videt᷑ eſſe ilud vle. fuiſſe vle ſubiectũ paſſiois Hic exẽplificat de tꝛiãgulo eneo ⁊ yſochele Si ineſſe ponat᷑ paſſio ha bere tres ⁊c̃ eneo triangulo remoto eneitate ad huc remouet triãgu lus cui ineſt paſſio. Sic remoto vſochelicitate adhuc remanet trian/ gulus. cui cõuenit paſſio q̃re nec yſocheles nec eneꝰ triãgulus.vt ſub iectlj vle paſſionis Vnde hoc eſt ſubiectũ vle verũ quo poſito ponit

cauſa paſſiõis et quo remoto paſſio remouet᷑ Vt remoto triangulo remanet figura cui ineſt paſſio ꝑticularit᷑ cũ nõ om̃i figure ↄuenit ſed ſolũ triangulari Ergo qñcũq; aſcendit᷑ de inferioꝛi ad ſuperiꝰ cui ſu⸗ perioꝛi cõuenit paſſio ꝑticularit illud inferius ĩmediatũ ſuperioꝛi eſt vle. ſubiectũ verũ ad paſſionẽ intentã Et dicit notãter ĩmediatũ nã

remoto triãgulo manet immediate figura cũ figura ponit᷑ in eiꝰ diffi nitide eſſentiali Sʒ habere tres nõ cõuenit oĩ figure ꝑ ſe et ſcvᷣm ꝙ ip ſum eſt figura. ſcoᷣm ꝙ triãgulus qᷓre triãgulus eſt verũ vle ſubiec tũ paſſiõis ſcʒ habere tres angulos equales duobus rectis.

Non erga tſt ex alio geuert deltẽdentẽ demũ.