l 1 a Pꝛeditamttonum. arte altera lõgioꝛ figura oblõga q̃drata vbi nõ eſt q̃dratũ eqlateꝝ arats at Bar figurat᷑ in nũeris ter quatuoꝛ vel quater quinq; ⁊ eſt ꝑte alte⸗ ãdratũ maius ra lõgioꝛ ſemꝑ mediũ ꝓpoꝛtiõale int duo qͥdrata vt dicẽdo thetrago nizare ꝑte altera lõgioꝛẽ eſt inuenire mediũ qᷓͥdratũ int᷑ duo q̃drata ex ꝑte altera lõgioꝛi. 2/ aũt ſi dicat᷑ ꝙ diffinitio vltĩe polligonie figu re magt oueniat circlo ꝙᷓ; trigeni vłqᷓdrati.cũ maioꝛè diſ poſitionẽ ⁊ foꝛmã hʒ circlaritatꝭ qᷓ; qdratura vel triãgularitas. Reſpõdet᷑ ꝙ dif finitio circuli nõ coincidit vlli diffinitionũ polligoniaꝝ figurarũ cũ angulare ⁊ circulare ſunt diuerſe foꝛme materie. Sʒ vltima figura eſt angularis.circulꝰ vo circularis et in hoc rep̃bendit᷑ in ſequẽtibꝰ opinio antiphõtis qui dicebat vltimã polligoniã figurã inſcriptam circulo. per lunulas eſſe eqᷣlẽ circulo.cum diffinitio polligonie figu⸗ re.i.multi angulaterate nõ coincidit cũ diffinitiõe circuli.cũ curuũ ⁊ rectũ ſunt diuerſa tzm diffinitões ⁊c̃. vt habet pꝛimo geometrie. 3„ e„** 5 ₰ Similia vero et diſſimilin Vm ſolas dirunt. Hic declarat quõ ſilitudo et diſſimilitudo tʒm ſolas q̃litates dicant᷑ Mã quõ dicat᷑ ſimilitudo in figuris mathematicis decimo metha⸗ phiſice diſputabit᷑. aũt iᷣm qᷣlitatem ꝓpꝛiũ ſit dici ſimile et diſſile. ſicut im quãtitatẽ equale ⁊ ineq̃le. Mã equale ⁊ ineq̃le adinuicẽ vt ꝑ modũ quanti.ſimile vero ⁊ diſſimile ꝑ modũ vt quale.qð dicit foꝛ⸗ mã. Mã q̃ᷣdratũ maius ⁊ qdratũ minus ſunt ſimilia in fosmis ⁊ in⸗ eqlia in quãtitate.⁊ ſic qð dicit᷑ ſᷣm quãtitatẽ eqᷣle⁊ inequale.ꝑ mo⸗ dũ quãti põt dici ſimile.a foꝛma in qlitate ꝑ modũ vt quale.Sʒ diſ⸗„ ſimile dicit᷑ a diuerſis foꝛmis.vt circulꝰ ⁊ qdratũ in foꝛmis⁊ figuris ſunt diſſimilia.vt ſexto geometrie ſunt oẽs figure mathematice ſimt les quarũ eſt ꝓpoꝛtio vnius ad alterũ tanq́; ꝓpoꝛcio vt laterũ ꝓpoꝛ tio duplicata.Coꝛpoꝛũ vero vt triplicata.„9.

Voꝛum vero non nereſſariumeſt alte. Hic declarat de cõtrarijs immediatis que nullũ mediũ babẽt. ſed ſemꝑ alterũ eoꝛũ neceſſe eſt eſſe in ſubiecto. Ex⸗ emplificãdo adducit parem ⁊ imparem quoꝛũ alterũ ſempꝑ neceſſe eſtnumero ineſſe et dicit de habũdanti ⁊ ꝑfecto.que non ſumunt᷑ hic ꝓpꝛie quia tunc habẽt mediũ ſcʒ eſſe diminutũ aliquẽ. Sumit᷑ nanqʒ hic perfectus ꝓ pari nũero ⁊ habũdans ꝓ impari. Alio aũt mõ ſu⸗ mitur ꝑfectus ⁊ diminutus et ſuphabũdans ꝓut mathematici di⸗ cunt. Perfecti ſunt qui cõparati ſuis partibꝰ aliquotis redduntur equales.vt ſenariꝰ intra limitem decẽ. vigintiocto intra centenariũ et centũ nonaginta ſex intra millenariũ ⁊ ſicintra quẽlibet limitem tantũ vnus pfectus eit. Suphabũdantes aũt dicunt᷑ qui ſuis parti⸗ bus aliquotis comꝑati. ſunt maioꝛes.diminuti vero minoꝛes vt in ſequentibꝰ oſtendet᷑. Mic aũt phus cõparat adinuicẽ parem ⁊ im⸗ parem ꝓut opponunt.⁊ dicit parem ⁊ imparẽ quaſi parem ⁊ nõ pa rem ſzm negationẽ differentes ꝛ ſic par dicit᷑ qui in duo equalia pfe⸗ cte diuidit᷑. Impar vero cui mediũ intercedat ⁊ ſuphabũdans a ꝑ⸗ fecta vnitate.et illoꝛũ vnũ ſemꝑ eſt ineſſe numero ⁊de hijs latius et multociens in ſequentibus ſit repetiiioj. Nturaliter autem ſimul ſunt querũq;. In ſecũdo modo ſimul que ſcʒ naturaliter ſimul dicunt. Exemplificat iterũ de duplo et dimidio que cõuertunt᷑ et tamẽ vnũ nõ eſt alterius cauſa. Mõ em̃ dimidiñ eſt cauſa dupli nec duplũ dimidij.Sed natura relatiõis ſimul facit eſſe vtrunq;. Et hec 8 ſimul ſunt ſm quandã naturã que fundat᷑ ſuꝑ bſtanris yirialch re

extremum