libtr.

fectũ. hoc nõ eſt in quãtitate niſi foꝛte quis quãtitatibꝰ ꝑ ſe. magnũ vel paruũ. multũ vel paucũ inſcribit que pocius relatia ſunt qᷓ quã

titates. ad aliquid em̃ eſſe dicunt᷑ ſcʒ foꝛme circa quãta.Eſt autẽ bicu

bitũ menſuꝛa duoꝝ cubitoꝝ.ſic tricubitũ triũ cubitoꝝ.Alij autẽ tex tus habent bicubicũ et tricubicũ per c ſcriptũ et iſta ſunt coꝛꝑa vt bi cubicũ eſt qñ duo cubi ſimul iungunt᷑ vel tres ſicut quãdo duo lapi⸗ des omnĩo quadrãguli ad omnes ꝑtes ſuperponãtur reddũt mẽ- ſurã bicubicalẽ. quãdo vero tres tricubicalẽ. Sed pᷣmũ magis cõſo

nans textui quãuis coꝛpus cubicũ oꝛiat᷑ ex dimẽſione cubiti pᷣmarie

tamẽ ſic ariſtoteles iuuenibꝰ nõ exemplificat de huiuſmõi coꝛpoꝛibꝰ ſed ꝓut foꝛme ſunt quãtitatũ mẽſurãde..

Hoꝛũ aũt nihil eſt quãtitas ſed magis ad.

Nic phᷣs declarat ⁊ exemplificat de magno ⁊ paruo quãuis in mõ dicẽdi nõ dicãt modũ depẽdentie em iliũ quo illa qᷓ dicunt᷑ ad ali⸗ quid depẽdentiã habent ad alia. expꝛeſſo noĩe. Nibilominꝰ tamen nil inuenit in oibꝰ magnis vel paruis qð ꝑ ſe ipᷣm abſoulte ſine re⸗ ſpectu dicat᷑ ſemp magnũ. Mã magnũ ad oĩa magnũ nõ eſt.ſed cũ alicui cõpet᷑ ſui gñis. Vt mons moti magnꝰ vel paruꝰ dicit. Mã ſi ꝑ ſe ⁊ abſolute magnũ ⁊ ꝑuũ multũ vel paucũ dicerent᷑ nũqᷓ; diceret mons paruus ad aliqᷣd aliud cõpatus. Dicñt aũt magnũ vel par⸗ uũ.qᷓʒtitatẽ ↄtinuã. vt magnitudinẽ eſſe definitã.in infinitiſſimas minui puitates. Sic młtũ ⁊ paucũ dicũt q́ᷓʒtitatẽ diſcretã. młtitudinẽ

9

in infinitũ creſcẽ a paucitatꝭ Vᷣo pᷣncipio vnitate ſumpſi iſſe pmoꝛdiũ. Rurſus in vico quid plures hoies ek ditimus Nic phᷣs exemplificat de multo ⁊ pauco.a ſimili q̃ dicũt qᷓtitatem nũeri. quẽadmodũ de magno ⁊ paruo q̃ dicunt rõnem ↄtinui dicit

ſ ſicn vico ſunt vigintihoĩes multi dicunt᷑. Et ſi ſunt in ciuitate di cunt᷑ pauci qᷣa ciuitas requirit multiplicitatẽ ⁊ vicus ſubmultiplick. Similiter theatrũ multiplicẽ. ⁊ domꝰ ſubmultiplicẽ. quare multũ et paucũ. magnũ ⁊ paruũ. quoꝛũ quedã rõnem ↄtinui.quedã rõnẽ nu⸗ meri dicũt ſunt ad aliud cõꝑata ⁊ nõ dicũt foꝛmas ſpecierũ quaãtita tis abſolutas ſicut ↄtinuũ ⁊ diſcretũ ſiliter vt linea ⁊ ſuꝑficies ⁊ tps et locꝰ vel tribicũ vel bicubicũ vel vnũ duo tres. Eſt aũt dĩa inter multiplicẽ ⁊ ſubmultiplicẽ. ve gꝛa exẽpli tria ad ſex ↄꝑata vel ecotra ſex ſunt multiplices tribꝰ bis. Sic decẽ ad centũ ↄpata.tũc centũ di- cũt mleiplicitatẽ ad decẽ decies. Sic ad ꝓpoſitũ viginti hoĩes dicut multiplicitatẽ ad vicũ tanq́; multũ ad paucũ cũ vicus ſit pars ciuita tis. Sed viginti ad ciuitatẽ dicũt ſubmultiplicẽ id eſt paucitatẽ ad

multitudinẽ q̃re totũ cõtra ꝑtem dicit multitudinẽ. vel multiplicem

vel multiplicitatẽ.pars vo otra totũ ſubmłtiplicitatẽ. Et ſic dicimꝰ duas nũeros verſari ꝓpoꝛtione ducem et comitem.qui per modũ relationis adinuicem comparank. b Flmplius birubitum urro vel nirnbitum i. Pie declarat ꝙ vnũquodq; eoꝛũ q̃ nũeramꝰ ſeu mẽſuramꝰ ſigniſi- cãt qᷣtitates ſub foꝛmis ꝗᷓ eſſencialit᷑ ſunt quãtitates. multũ vero e paucũ.ſiliter magnũ paruũ. noĩa nõ ſignificãt qᷓtitates pꝛincipal

ſed Llidd ee⸗ quãtitatẽ. Ergo nõ ſᷣcãt quãtitates cõtrarias ⁊ ꝓbat hoc deducẽdo ad impoſſibile. Vide tu dyaletice..

Amplius autem ſierunt magnum? paruũ

Hic phus per deductionẽ ad impoſſibile ꝓbat ꝙ ſi magnũ ⁊ puũ ſititer ⁊ multũ ⁊ paucũ ſunt ↄtraria. vringe ide ſmmul actu recipit

cotraria? ſequeret᷑ ꝗ eadẽ ipᷣa ſibimet ſunt ↄtraria. ctingit em dẽ

n m V Ne th t 1 — M 1 A 1