1 ¹
lationi peculiaris pꝓpꝛiuſq; hab etur. ſ unt igitur ſeptem pẽradecachoꝛda rjſit/ vix/y tz. ſeptem ene monnce modulationis modos continẽtia, quod demonſſrari pꝛopoſitum erat. 1 enar.
CSm guloꝛum enarmonicoꝛum modoꝛum:ad quẽlibet habitudines demonſtrane Obuius ex pꝛecedẽèti demõſtratio clara eſſe poteſt Pꝛimo hypophꝛygij ab hypodoꝛio diſtantia eſſe
tonum · hypolydij tonum ⁊ die ſim.doꝛij ſeſquitonum.pꝓhꝛvguᷣj diapente.lydij diapente ac di lydij diapente ⁊ ſemitonio. Secũdo hypolydion diſtare ab h pophꝛygio dieſi. doꝛiũ ſe neranion 3
gium diateſſaron. lydium diateſſaron et dieſi. myxolydium diateſſaron ⁊ ſemitonio. Tertio duhh 4
pypolydio dieſi.phꝛygium ditono ⁊ dieſi.lydiũ diateſſaron. myxolydium diateſſaron⁊ dieſi. Quart phꝛygyum a doꝛio ditono. lydiũ ditono et dieſi.myxolydium diateſſaron. Quinto lydium a phꝛy l dieſl.et myxolydium ſemitonio.Sexto myxolydium diſtare dieſi a lydio. ¶ Septem enĩ modog h plures adiecit pꝛiſcoꝛum autoꝛitas pythagoꝛicoꝛũ. vt enĩ numerus a monade ad denariũ vſq; varius creſcens ꝓgredit᷑: mox vo ſequens denarius vnitatisvicem obtinet pꝛimãœ; explicat ynitatem eiuſdẽ indiuidue monadis conſoꝛs/ et emulus:d ad centenariũ vſq; rurſus nouenaria ꝓgreſſiõeſe extendit. relapſus tãdem in tertiam vnitatem. Ita quoœ; vocũ diſſilitudo ac varietas ex quibus inſtar cleſie harmonie concentus humani/ modiq; foꝛmãtur ad octonariũ vſq; ſurgit. ſuniq; ſeptem cötinuevoces inter ſe varie quibus ſuccedens octonaria vocis plenitudo(¶ Pꝛimus eniʒ numeralis cubus pꝛimacz teſſera octonarius)ad pꝛimã rurſus ſonat vt eadẽ:et ad eam ſeſe habens perinde ac denarius adyni⸗
tatem. Et hec octonaria ſeries in omi modulationis genere ſic rata pꝛocedit: vt cõtinue octauo quog
loco octauũ ꝑper ſimilem ſibi ⁊ pene eundem ſonus offendat ſonum.· itayt ex duobus natiua quadam concoꝛdiq; affinittate iam vnũ ſonum ⁊ non multos parere videãtur:vſq;adeo enĩ ſe miſcetet mutuz ſe iungũt/ copulãtq; amicitia.Et haꝝ ſeptemvocum ꝗᷓ grauiſſima tardiſſimac; eſt: Saturno debetur. ꝓxims Joui:tertia Marti. quarta Phebo. quinta Aeneri. ſexta Mercurio. ſeptima vo eaꝝ acutiſſi ma/ cõcitatiſſimaq; Lũe octaua aũt rurſum reuoluit᷑ ad Saturnũ/ nona ad Jouem/ decima ad War⸗ tem.et hoc pacto ↄſequẽtes:vt ſapiens voluit antiquitas.Et revera totius vniuerſi harmonia ſepte nario cõpleta eſt.et hec ſeptem in celo celeſtem: in his aũt inferioꝛibus coꝛpoꝛeam/ ſenſibilẽq; tepert
harmoniam.ſed hec magi plenius diſcutiãt. hinc licet cognoſcere cur hypermyrolydius: ſeptem py⸗
thagoꝛicis modis haud multũ veniat accõmodãdus. Mã ſi in diatonico genere myxolydium pẽtade⸗ cachoꝛdũ ꝓ hypermyxolydio vno tono amplius acuat᷑:totus is vbiq; modus ad hypodoꝛiñ oſonaret diapaſon/ octauuſq; natus eſſet ſonus:qui ad pꝛimũ idem/ congeneuſq; naturali affinitate redditur. quare non ab hypodoꝛicpꝛimo modo omnifariamvarius putandus eſt. et eque ſi myxolydius inten⸗ deretur triſemitonio in chꝛomate et ditono in enarmonio: ſed de his foꝛte ãplius qᷓᷣ pꝛeſenti negocio par ſit dictum eſt. Et modi quos adiecere recentioꝛesvt diuus GSregoꝛius ab hac modoꝛũ antiquitate
recedũt.et pleraq; alia q̃ poſterioꝛes muſici inculcauerunt ⁊ que ab illis facile requiras. et nra quoc;
tempeſtate muſicum modulamen/ atq;ʒ oẽm concinẽtiam ad celeritatem quãdã pꝛecipitẽq; leuitaten reducere conãtur:modeſtam grauem ſeriãq; ac decoꝛam cõcentuũ moderatiõem perparũ attẽdẽtes. moderatiõe enĩ dicti ſunt modi.parũ item attẽdentes pꝛiſcũ muſices honeſtatis/ grauitatiſq; decus: qua amentes arreptitioſq; ſoluebãt. ſanitates inducebant feros hominum moꝛes vt olim Thracius Oꝛpheus/ ad mãſuetos ⁊virtutis callem reuocabant.et ex ſenſibiliũ harmonia ad celeſtis harmone deſiderium captiuas aĩas tanꝙ́; ſui iam memoꝛes exilijvbertim fluentibus oculis euocabant hoceni modoꝝ accõmoda mediocritate Pythagoꝛe diſcipult faciebãt.non enĩ is inter hoĩes modeſtioꝛ:cuv oĩs inceſſus curſusvider.neq; is cuius pꝛeceps nimium loquela pꝛeſentium ludit intelligentiam. jn quoq; neq; i modeſtioꝛes modi:qui nimia ſui feſtinantia q̃ᷓſi in venerea choꝛea laſciuiètes pꝛetfugiũt auditum. Hac enim de cauſa Pythagoꝛea ſchola molles chꝛomatis modos repudiauit et Spartiate ſolẽni decreto Thimotheum Willeſtũ increpuerũt vehemẽter diatonicos concẽtus potius appꝛobe tes.qui ſi apte moderẽtur virtutis pꝛe ſe ferunt modeſtiam.vt enĩ nimia tarditate ceu toꝛpoꝛe quohi faſtidimur inani.ita nimia celeritas molliciem quãdaʒ pꝛe ſe fert inhoneſtam. medium enĩ negz cele⸗ ritate pꝛecepo nec ignaua tarditate pigrum:laudabile virtutiſq; emulũ.quã oĩs etas ꝓbauit pbatu⸗ raqʒ eſt:et ad quã muſici modi tanᷓ; moderationis animi quedã certe regule nos perducere debent: ad diuina mentes noſtras iugiter rapere. et felices ij erunt qui hoc fine et muſicen et oem mundsnam philoſophiam queſierint.neq; talibus eſſe ſolet celeſtis fauoꝛ atq; pꝛeſidium.qui auteʒ ſecus Macuun miſeri: quales nullos ad quos noſtra hec modulationñ elementa peruenerint futuros deſideramus: quin eis oĩs harmonie vite decus:feliciter optamus/ noſtriq; victuros memoꝛes.
¶ Quarti elementoꝛum Muſices Jacobi Stapulenſis finis.
— —