——*— ———
virium imbecillitatem expendat& æſtimet. perauda cem verò- & ſupra quàm dici poteſt confidentem ac temeratium; quiſi
id æſtimet, non& magnitudinem& grauitatem ponderis per- horreſcat,& dubium laborioſiſsimi conatus, quique in tantas
difficultates incurrit, exitum cum cura& ſolicitudine refor-
midet. Quod cum omnibus accidere veriſimile ſit, in quibus vigeat ſenſus aliquis officij,& qui ſuarum facultatum mode- ſtam ineant rationem: quid mihi adeò hoc tempore vſu venire neceſſe eſt? Nam quæ ſingula alijs ad huiuſmodi pa læſtram ſe accingentibus timorem facere queant; ea mihi nunc ſeſe quam uis aliquantulum diſsimilitet, obijciunt vniuerſa? Quomodo verò dixerit aliquis, vniuerſa ati non& diutiſsimè in ſcholis te verſatum,& hoc ſemper ſa xum voluiſſe ſeriè accepimus, vt in hoc genere vitæ præcipuo qunodam numero eſſes? Idq́ʒ eſt ipſum, quod illuſtriſsimi noſtri Priacipis conſilia, prouinciæ fuffragia, omnium vota ſpectarunt; cum te ex celeberrima â- eademia cupidiſsimeè euocarunt,& vt hanc ſcholam olim fo- rentiſsimam, nunc temporum inuidia& fatis ſuis iacentem ac deſertam, rurſus, quantum fieri poſſet, tua induſtria excitan- dam atq; inſtaurandäſſuſciperes, inuitarunr. Nihilne igitur in
8
*
te opis profiteris? nihil aſfers ſpei? Equidem fateor, annus iam agitur viceſimus& amplius, ex quo ſtudijs adoleſcentiæ con- tinuè præſum: nunquam ſegnis, nunquam ocioſus aut quie- tus huius militiæ ſpectator; ſed occupatiſsimus,& ſatis ſuper- que laborioſus aut tiro, aut miles, aut præfectus, aut ductof. Variè fortuna mecum egit; varisè modo fouit, modõ afflixit: nunquam Dei benignitate preſſum deſeruit; ſemper tandem ad altiora prouexit. Qnid enim diſsimulem diuina in me beneli⸗ cia? cur ea non aguoſcam& prædicem? cur non de ſuperatis moleſtijs Deo gratus triumphem? Qui ꝑaſl. deguſlata Acade- miarum ſtudia ex Hypodidaſcalo trimeſtri Ludimagiſter am nuus factus ſu ludimagiſtro furſus homo-Hludioſus per biennilmL e ſtudioſo-Gantorrqui dieiturexeantore iterum
Ludimagiſker exLudimagiſlro Academichs Drafſſer erae
feſſote
derdlenüÜme
manenpec
rigpoulue
näuiiüm ubn Kni aibm, dlbi auiukliog adledete abcencen du eteg däuiltacga eu me naonäiis
ledidgnun
nranch tldwori
rüinno daiinem
6 1 6 1
11 fntldet
—
rud
rirae
minil. N
ti Iluim
342- 4 ühllenie
kec
Wlnenm
——