rlitat on

1teneden

dalſam im Nand lopote na datetac cenn — Ddorau rinan,n ann 1agaam rigorr Eelennean

umiai c culpr it oennn 6 1udaman, herkcde ſand moſcunt„Tcitatem derdun ſ 1i ationem inpeun emt inconſlanta conguennr. 2afllares auuhotezccgilum jete mala doſta apüätn ing

4

—

7 1

.

846,

mwer A h udcnnatem ug defccunne 3* 1 1 4 Netu mult wagitt nr aateramns nnuuh 4 3 4 alume monct D Apetouu la 4 4 4 ¹ 5 4 ,] d0 Doclote ciniaias lutnu. * 1, ur fapienti gomtoweme 1ne peng delicta inteligit Domix etn . W 6 1 ater, Ker denp lupteang 4 8— 4 unn ine, non elichomids Münllg. 1.— iecn 3: pleno ote tonatetaeiKtede 4* 4 1 ten & ſadis caxde cceptdumahien

3'

„Aase — aDere de. ul tantum 1006 efe ſe

* muckmm

¹ 1*

*„ 14”

bote virtuts policen Goouile * 4 A Are AB„ ere Dcnene e. 0 omm patte ocſem.

* 4 12oence 1 7

46 oun 1 14(ela!

lo. plena labotis& conſilij bonorum morum in adoleſcenti“ bus efformatio: plenior, malorum correctio, grauis moleſtia- rum& ſordium ſcholaſticarum perpeſsio: multo grauior ſi- multatum, odiorum, inuidiæ, contemtus, obtrectationum, ca- lumniarum, oppugnationum, furiarum externarum ſiue ſen- ſus, ſiue metus, Omnium verò difficillima, omnium pleniſsi- ma contentionis& ſtudij, pleniſsima ſapientiæ& prudentiæ, virtutis& conſtantiæ, omnium grauiſsima maximeq́; ardua; ad diligentiæ, ad modeſtiæ, ad pudoris, ad moderationis, ad continentiæ, ad honeſtatis, ad decoris, imprimisq́; ad pietatis & religionis expolitum exemplar ſui ipſius effictio: præſertim eum hic vera, non ſicta; expreſta, non adumbrata; ſolida, non vana; interna& animi ima ſtirpe fixa, non externa ſolum& fallendis heminibus ad tempus accommodata& compoſita res agatur; ipſa virtus, ipſa pietas exigarur: à qua longiſsime diſtat oculis obiecta falſa ſpecies quædam,& ad fraudem in- ſtructa ſimulatio: qua nunc, prò dolor, non pauci virtutem& pietatem in ſe ipſis metiuntur, ſibi placent, ſe magnifice effe- runt: qui ſolos ſe bonos,& inculpatos, ſolos pios& præ cæte- ris ſancte religioſos, ſolos Deo ipſi proximos,& in eius ſinu cœleſtibus delicias facere; non modò ſomniare ſolent, ſed eti- am praæ ſe ferre& iactitare non verentur: quibus foris nihil pu- rius, nihil mundius, nihil nitidius; intus nihil deformius, tur- pius, fœdius, tetrius: verè ſepulcra illa tectorio extra obducta; intus referta oſsibus mortuorum,& omni immunqdicia; refer- ta ſerpentium& putridiſsimorum vermium. Dævs animus eſt: animo ab ijs, quib. animum dedit, coli vult. externam ſpeciem non multùm moratur: qua vel neglecta, vel acie oculorum ſuo- rum cunca penetrante diſcuſſa, iatima rima tur, eademq́; ſuo tẽ Pore omgib. faciet conſpicua: cum ea, quæ occulta ſunt reteget; quæ retexerit, cunèta iudicabit. Quæ cum ita ſint: nimis profe- ctò incogitantem& cæcum, nimiumq́; inertem& ſtupidum effe eu m conſtiterit; qui cum tanti muneris onus, quantum maximum eſſe poteſt, ſuis imponi humeris ſentiat, non idem- e E 1EEOIIIIIIS Ake ajum⸗