e hdei,& m

multam grülna

46, a

. * 3 Faälcnt, Jumigir G 444. 4 elle DoOlnne, rDolunt rüihä r 4

ominei non Nacfamas lalpiemm. gian alant, ſed omnit aabanun, 4 1

mn! Kaimuen cumdan don metum nmoucii A ar eliderare, ſuc propteretdt aum felcintemſnm, uagf 4 4

tur ĩd ſaae ipiſine nucaui aillem memincrit Kfonm m fallacesq de odluitant M no in exordxnde hoc mnii tiu ad qrid egxcunm or duſtringue ſartimis cmntan nas eſſe ac nid, iine tnl im abeit, t ommu dicadbo vſus offent, es dbca Rts orum panem qut mnums ans me vcits fiman en c domefhcis'grim dcc 2 run,

kenit ant⸗

.

cibs

*

½

um, qoim iicipdb e! Dies retd me ceſ Eimo uchtckh um operum cliäsget

vacbip doe,3

—

„um

8

moe

28

Tdum cirezagine dmodo natuin

tem veniunt, ſtudeam explicare. Hic enimille eſt, qui obſeu- ratis iam ante mentibus maiorem caliginem offundere; qui naturam per ſe vicioſam contumacia armare, nequitia inſtrue- re, ad flagitia præcipitare miris artibus nonit. hic legum deſpe- ctum, hie diſciplinæ horrorem, hic præceptorum extremum contemtum& acerbiſsima odia ſerit. hic faces illas inflam- mat, quas effera iactat calumnia; quib. in innocentes crudeliter pugnat furor. Sed non conſectabor omnia. habenda ratio eſt clementiæ tuæ, Illuſtriſsime Princeps, occurrendum tædio, parcendum maieſtati, ſeruiendum tempori. Veruntamen, quoniam ſemel in eam curam officij pro verè paterna iu tuos affectione, proq́; laudatiſsimo benefaciendi ſtudio, quo flagras; hodierno die te demiſiſti, vt pulueribus hiſce ſcholaſticis, ex-

emplo vti inuſitato ſane& rariſsimo, ita ad hominum memo-

riam clariſsimo ſplendidiſsimoq́;, ipſe conſtitueris intereſſe:

quemadmodum ijs pulueribus ſplendorem tuum aſpergi vo- Iniſti; ita de moleſtijs& diffic ultatibus eorum, qni eos quoti- die liguriunt& deuorant, celſitudinem tuam edoceri; nec mo- leſte te ferre con fido, nec ſine fructu audire certò ſcio, Quan- tum enim cognitioni tam laborioſi atque ardui muneris com- memoratione mea accedet: tantum ad complectendos& de-

fendendos non ineptos, neq; deſides ſtudiorum puerilium ma-

giſtros; priſtinæ alacritati, quæ ſumma eſt,& hodiernæ volun- tati, quæ propenſiſsima apparet; accreſcere in mitiſsimo Prin-

cipis ingenio,& ad omnem laudem nato, quid eſt, cur dubi- tandum putem? IIlud cerre reliquum prætereundum non eſt, quod milii ego extremum propoſui, cum eſſem de cauſis ob-

ortæ ſolicitudinis dicturus: quanquam idem non modò vlti- mnas partes occupat ſed& primas& medias peruagatur. Quod

nam verò illud? Effigiem ſe& exemplar omnis diligentiæ, omunis honeſtatis, omnis virtutis præbeat neceſſe eſt; qui alijs

ſe cuſt odem integritatis,& ducem ad religionis& humanita-

tis ſtudia præfici ſiuerit. Neque enim poteſt inſtabiles men-

tes regere is, qui ſeipſum non regit: nec ad ardorem diſcendi

2 exuſci-