ORATIO

vVITA Ac EATO DD. 4D R14 NI ALSBINI NEOMARA

chiæ Cancellarij, Ec.

Vanquam m ihi ſemper diſer- te arq; ornatæ orationis ſtudium ad 911 naturam ingenui viri nobilitandam s multo aptiſsimum, ad excellentiam hu- mani generis perpoliendam conueni⸗ = entilsimum elt vilum, Auditores: tamẽ ab hoc laudis ſtudio, quo optimus quisq́; maximẽè du citur, non animus me, ſed poſita ante hanc diem tem- pusq́ʒ alijs in negocijs opera reuocauit. Nam quum mihi vires dicendi ornamentis impares tributas, ac ſplendidæ orationis ſpem pæne zdemtam eſſe animad- uerterem:linguæ palmam concedendam alijs,& omne meum tempus interioris philoſophiæ ſtudijs transmit⸗ tendum putaui. Ita nec defuere, qui de rebus grauiſsi⸗ mis ex hioc loco diſertiſsimè dicerent:& meus labor in reconditis illis atq; abſtruſisverſatus, ex veſtro iudicio fructum eſt ampliſsimum conſequutus. Quandoqui. dem enim à vobis, præſtantiſsimi viri,& eruditæ do- ctrinæ inſignibus ornatus,& in hoc ætatis meæ vigore, nudus à propinquis, nullà cognatione munitus, nullo reſeriptorum metu in veſtrum numerum cooptatus ſim: facile intelligo,& quid de me exiſtimetis,& quid alijs præſcribatis. Nune quum publici officij ratio di. cendi mihi imponat neceſsitatem: etſi non ita extreme

mihi o-

ſtupidus aut perditè conſidens ſum, vt nõ ſentiam pius

niſn relchü nite b gelun jeſg (öhell md lüge buäbne celce Can kgxrr rheii abbat ſanui unns dährn