totam noctem quæ tunc longiſsima eſt, ſupra hori. Zontem verſatur, frigora plerunq; maxima, ſæua& inuſitata excitat in aere, vt in phyticis inſtitutioni- bus ſuis meminit quoq; Reuerendus vir Piæ memo- riæ Dominus Philippus Melanthon, atq; id ipſum quibuſdam exemplis præteritorum temporum il nuſtrat, in Cancro autem propter ſigni ipſius humi- diorem naturam producit maximas ſæpe niues& aquas, tum frequentes quoq́; nebulas& caligines: Deinde in vere quando Sol ad Satur nũ propius ac- cedit, ad verticem paulatim aſcendens, ver effici⸗ tur prorſus aquilonium frigidumq́; atque hinc Zet phyri etiam ſpirant plerunq́; rigidiores& horridio- res, vitibus, arboribus effloreſcentibus, cæteriſc; plantis nocentiſsimi: In æſtate poſtea quando circa vel poſt ipſum Solſtitium Sol in Cancro iungitur Saturno, aer redditur maximè inæ qualis modò ca lidus modòè frigidus, turbidus, craſſus, impurus, ne- buloſus caliginoſus& ob id inſalubris ac peſtilens. Nam vt Cornelius Celfus ex Hippocrate inquit in quibuſcunq́; locis& temporibus modo calor eſt, modò frigus, peſtilentia fit. Aer etenim eiuſmodi craſſus, caliginoſus,& inæqualis, corruptioni& pu- tredini maxime eſt obnoxius, quod putredinis cauſa ſit calor debilis, potiſsimuùm humidus& peregrinus

ac inimicus ei quod putreſcit: ſed& quia craſsior,

ideo immobilior eſt aer, faciliuſq́; putreſcit, cum ea omnia, quæ nihil vel parum mouentur, facilius pu-

treſcant: In autumno deniq; quando à Saturno re-

cedit Sol in ſignifero deſcendens, aer redditur maxi- mè etiã inæqualis, nebuloſus, ac inſalibris: interdũ quoq; intempeſtiua excitantur frigora, quæ impe 1 unt maturationes fructuum autumnalium, ſicut id

V teci aunn dun d ä uh uüm

Trn nue

lüni blü nela ſibrn ler