0 kercandam icekeni ltaatdina, undchadhuln

, de ſolio ſuo deubunn maime deſcſumckulm in 0i tutaterut Angeumnen moac tadatum cuuga inn us, pro concentumuicounr

e 1X Kholas fœpleant(unan 4 1

dicat, Eccleſ Dai ferat t Bimorum ritorumasnenu wotraiplamaudent eni eſt, qnod muimeſdllciuii

Quantum caimfciceilr t. ipli Btdnicierhekunki doctrinæ ptidccqs fulyqir dobus acg aget ctütge ſic mtura humamint'onr, atq; rdinen Deuj t m um& xmmmrumadlmnd- ariſsimus ntioni lue,li deſe nduftrun, utlif⸗ um, fclcitutem ulln 4. tviperinus Kdtuccunmht

„ auddem cenelth cci: nesguidem“ dri

ypelunuiiptum

da

quibus omnia arderent bello, toga Ma tte, libri clypeis, calami haltis permutarentur. Quis enim eſt ille tam omnis hiſtoriæ ignarus, qui neſciat, tum quanta ſæpenumero vehementia per⸗ fidiſsimus nebulo(quem deteſtandum magis quàm nominan- dum puto) in eo fuerit, vt Reſipub bene conſtitutas euerteret; tum quanto ardore vigiles noſtri contra ipſum repugnauerint: vt certis ordinibus ad munera obeunda politiæ inſtructæ, certis legibus ſubditi ad obedientiam præſtandam deuincti, certis pœ- nis magiſtratus ad contumaciam coëercendam eſfent armati. Non modo vox me, ſed dies etiam deficeret, ſi ex hiſtoriarum aunalibus vetuſtatem exemplorum eruerem. Quare non dicam quomodo angeli imperatores præſtantiſsimos, Conſtantinum contra Licinium, Theodoſium contra Eugenium bella geren- tes adiuuerint: neq; certamen in quod angelus in Perſia cum dœmone aulico deſcendit, renouabo: ſed vnius Arcadij menti- one facta quieſcam. Huius igitur cum ſumma eſſet probitas, ſumma in tuenda vera doctrina obſeruatio: diſfenſionum fons & origo diabolus in ipſum ſummo odio erat, maleuolentiaque fuffuſus prorſus incredibili. Itaq; hominum animos contra eum tanta ira inflammauit, vt qui paullo antè à conſilijs ipſi fuerant, iam in eiuſdem interitum conſpirarent. Dux ſceleris& quaſi fi- gnifer, homo perditus, Arrianorũ veneno infectus Qaianus, qui à Caino tam re quàm nomine parum diſtat, ex occulto conſcri- bebat exerc itum, quo imperatori necem afferret, ſibi impe rium adiungeret Arcadius tale quid minime ſuſpicans animo vacuus in arce ſua degebat. Ceſſerat iam nefando inſtituto diei lux, ne virum optimum luce priuatum contueretur: noctis autem te- nebræ latrocinium deteſtabile prouehebãât: inſtructa eratacies, ardebant faces ad deſperatæ vrbis incendium accenſæ, ferrum imperatoris lateri imminebat. Adtum omninò erat de religione, de reguo, de vita ac falute Arcadij, niſi angelorum turma la terũ oppoſitu hoſti furenti auda cia, ſcelus anhelanti, peſtem religio- ni nefarie molienti, Imperatori ferrum minitanti, ad vrbem adi⸗

tum inter cluſiſſet, eamqꝗ; ſtantem relinquere coegiſſet. Quid?

2 quod