— na patz,hacct bougun 1colendas antes npantr lar „ 3 d0s laas nori faunadd arum amim Ufrdezernn. Prrcoau ſtinulnn uhr tnc inde difcunuun ma denit, in hoc lapienie tmhe locum ilorun cauid an nt vt noa ſempet oumit dum milbipawogeinuuna. ncenſatur commetcuidi ingeau, cutiöriſttt mat: dum modôcofi omnium bocoann näu miin eum meatem miti aon indignam eiifme atiogem hubeit ritäm, rit. nibdmibidncdas uactaiioii ichumut dcipetaipecbaut 4 adeiſe ſiſco ullo haims ,Oatioge nrag cnna as bellam irdinem 6 d parun luulbuh,

inueniri poſſe negetzvt nihil æquè pertimeſcendum ſit ac lauda- toris infantia. Verùm quoniam vela iam expaſſa ſunt: à curſu inſtituto recedere non licet, priuſquam quo intendi perueniam. Quamobrem clariſsime domine Kector, doctiſsimiq;& huͦma- niſsimi domini Coſlegæ, largimini hoc vel meæ erga vos obſer- uantiæ, vel veſtro erga literas amori, vt ne benignitas veſtra me deficiat, ſed venti ſecundi inſtar adſpirans in portum optatum deferat. Vos autem adoleſcentes dilecti, animum veſtrum er- ga præceptorem& liberalia ſtudia attentione, attentionem ſi- lentio comprobate. non vos milium, quod aiunt, terebrare a- gnoſcetis, qui ſub ſignis noſtris merentes vigilias ac labores to- leratis. Agitur enim hic ſalus Eccleſiæ, quæ& opem hinc& or- namentum expetit. Agitur fundamentum Keipub., quæ ſerua-! tis artibus ſtabit, ijsq́; ſublatis eodem labefactata motu conci- det Agitur commodum ac decus noſtrum omnium, qui ſine li- teris non modo felicem, ſed ne hominum quidem vitam agere oſſumus. Enimuero nulla eſt ab omnium rerum conditore profecta res, quæ non ſuum vſum obtineat: nulla hominum conditio quæ ſi officio recte fungatur, colere Deum& res ipſi præſtare gratas nequeat: attamen hoc affirmare licet,& hoc pace dicam omnium, nullius rei ad conſeruationem religionis vſum magis eſſe neceſſarium, quàm qui ex artibus emanat. A- periamus ſacram iſtam arculam, quæ verba ex diuino ore huma- no generi reuelata continet: videamus quàm macularum ex- pertes theſauri iſti aſſeruentur& exponantur. Putabimus ne fu- turum fuiſſe, vt hæc doctrina adeò incorrupta ad fines noſtros adpelleretur, niſi tot artibus tanqua m ſatellitibus atq; admini- ſtris ſtipata diuinitus eſſet prouecta? Credemusne ſenſum ſcri- pturæ tantæ& tam arduæ in his præſertim nationibus florere ita potuiſſe vt nunc floret, niſi linguarum cognitio illius cogni⸗ tione nos imbuiſſet? Nam̃ quoad longiſsime poteſt mens no- ſtra reſpicere initia diuini dogmatis, id non eo quo nos, fed quo Iudæi vtuntur ſermone prolatum eſſe videt, ac literarum moni- mentis traditum. Quis enim eſt ille tam ſacræ hiſtoriæ ignarus, quĩ