Druckschrift 
Hieronymi Cardani Mediolanensis Medici Qvædam opuscula, artem medicam exercentibus utilissima : Vt Svnt, De Aqua & Aethere, De Cyna radice, seu de decoctis, nunc locupletatum & castigatum ; Consilium pro illustri Hieronymo Palauicino Principe Curtis Maioris, Difficultate spirandi laborante, Consilium pro Fluxu sanguinis coërcendo, Consilium pro Mantuano lepram patiente, Medicinae encomium : Præterea, Eiusdem in calumniatorem librorum de subtilitate, actio
Seite
210
Einzelbild herunterladen

-

bo Hiiteeronymi Cardani

delphinem aſili uexant. defuit Homero Sagaris, Heſiodo Cercopes,

Socrati Antiochus Lẽnius maſtiges, quãuis hi diuini ꝓpè uiri eſſent. At noſter hic calũniator adeð lutulentus ac ſordidus fluat, ut neſciã quan do tam incultũ ac barbarum librũ legerim, exiſtimo nec mihi gloriã quę⸗

ſiſſe nec ſibi peperiſſe.Etenim inter reliqua mixta colluuies uidet᷑ puerorũ,

iuuen ũ, anuum, plebeiorũ, nobilium, ſcholariũ, ſtudioſorũ, pędagogoruũ, militum, ut nihil magis incõditum poſſit reperiri. Nos em̃ à medicina qᷓʒ diſcedimus, niſi ad mathematicas, quas à pueritia didici, diuertero uo⸗ luptatis cauſa. Cæterũ in naturalib. ea lege ſemper ſum diuagatus, ut à me- dicorum placitis ne uellato ungue diſcedã. nec quicq́; tracto, pro quo quis iure obijcere poſſit: Qui ſcis? Itaq; miſeret meillius, non ei iraſcor quòd tot uigilias, tantum tẽporis, cum maxime illius penuria laborabat,& qua ætate precioſiſſimum eſſe ſolet, fruſtra profuderit. Sed illud in eo proba re non poſſum, his tẽporibus difficillimis, quibus Reſpubl. literaria tot modis premit᷑, inſontes uiros ſtudioſos principũ& potentium ludibrio expoſuerit. Et præclara opera non ſolum opinionem omnẽ bonã exa- nimis, tum horũ tum magiſtratuum de eruditis eximeret, ſed ut maiores ſui opimæ ltaliæ parti faces intenderãt, ſic Anteus hic noſter uniuerſis bo narum artium ſtudioſis ac diſciplinis exitium moliretur, non equidẽ bene

inuenta euertendo, hoc enim induſtrię& laboris opus fuiſſet, ſedobſcurã do, ut quantum in illo fuerit, iot ad pietatẽ augendã humanamq́ ſœelicita

tẽ præcepta tot laborib. ſtudijsq́; parta impij uiri manu perirent. nam peripatetica philoſophia iam duobus abhinc annorũ millib. cuuſgata ſit, ð& tot cõmentarijs illuſtrata: ad pietatẽ quidẽ non niſi detrimẽtum, ad na turę aũt& artium experimenta paruum fructũ attulit noſtrorum inuẽ torum cõparatione, ut illã aut falſam aut nõdum bene intelleciã eſſe cõſtet. Fructus.n.omnis ueræ ſapiẽtię pietas eſt& opera ipſa quæ uel naturg, uel artis principio fiunt, induſtria aũt ſapientis. Cæteruũ ex priore illa diſc ipli⸗ na quid aliud pro operib.qᷓ; perpetuæ contentiones, quę adhuc durant& indies augẽtur, acquiſiuimus? has ambitioſus hic Chriſtianus philoſo phusq́; ſuperbus ac medicus dνιuετ οοονν⁸ε& tuetur, quod nouum eſt: & peſſimẽè defendit, nouum prorſus eſt. Quòd ſi de hoc(quod fuit peri pateticis magis etiã conſpicuum eſt ꝗᷓ; mihi) dubitat, aut ſi quicc; à me ex ſuis calumnijs grauius conſulto prætermiſſum exiſtimat, tria ex ſecunda edittone, qᷓ́; triẽnio ſcit uulgatã antehas ſuas exercitationes ſibi eligat quę cunq;ʒ uoluerit:quæ ſi ſingula efficaci iuxta rei genus declaratione oſtẽ dero, cuiuis hanc condono libertatẽ, ut me illius loco pro maximo nebu- lone ſubijciat. Neq; eſt ut uerbis ſe excuſet, qui factis ac re ſo⸗ lum qualis eſſet ſeoſtẽderit, ſed ſuppoſiticijs perſonis ſub⸗ iectis planè doloſo ingenio eſſe declarauerit.

HIERONVYMI CARDANILACTIONIS L de Subtilitate Finis. 3