—

11

Actio 1. librorùú de Subtilitate. 207.

ratur.inde falſa adducit in medium. Et præterid putat membra per ſeab anima moueri, cum à ſpiritibus moueantur. nam ſpiritus facultatẽ& im⸗ pulſum ab anima recipiunt, ipſi autem mouent.

Impudenter ſuo more culpat ordinem, quaſi uiri illi in eodem genere diſciplinarum, de quo ratio ſua concludit, ſcripſiſſent. Ibi dum gloriatur ſe dupliciter uituperat:& quòd genus doctrinæ ſuæ quale ſit docet, ſophi ſticũ ſcilicet& inane,& quòd falſi crimine ex cõiecturis accuſari poteſt. nã ego qui Mercurij quatuor æquationis orbium motus avraaia concipere poſſum, quędam illius argumenta uix aſſequor.

Peſſimus hic nebulo, nec unqᷓ; ſine præfatione nominãdus, à ſuis mo, ribus me uult plagiarij crimine accuſare. Inquit mealiena ſcribere Geome 34 trica, Arithmetica, Muſica. primũ quæro metopoſcopia à quib. ante nos tradita ſunt? Similiter in Geometria, Arith metica& Muſica quid acce-

Pptum ſitab alijs, cum edita erunt, ſi poteſtobijciat? De tribus elementis, de eorum frigidtrate, de duabus tantum qualitatibus, de aethere, deurinis innumeraq alia in medicina& naturali philoſophia inuenta, cui authori audebit aſcribere: Sed ſi pro quolibet mendacio illi pilus non amplius re⸗ diturus excideret, profectò iam totus glabereſſet. nõnne iam illum pudet tam enormium ac manifeſtorum mendaciorum? Inde conuerſus ad poe tas, quas ineptias profert, q́; temerario auſu iudex inter Homerum ac Vir gilium à ſeipſo conſtitutus. furorem poẽticum referre conatur, ſed furorẽ uideo, poëtam non uideo.

E6νοσ iρέν nενανρ• εεεεſe

Enduuò drAντνο+ρ εᷣμν⁷νqJw]evi εο⁵ν. 5 Cum de fine cognoſcendi agamus, ille de fine entium non nouo exemplo 342 interpretatur.

Non recitat fideliter uerba noſtra:forſan error fuit anagnoſtæ uel ty⸗ 343 pographi. Mediocris ad maximum cõparatus, paruus dicit᷑: humidũ mul tum mediocreq́; idẽ. quoniã tria ſunt, maximum, mediocre& nullum, exi guum aũt pro nullo habet᷑. Attractio quæeſt facultas nutricis animæ, nõ trahit ut ſoluel ignis, reliquaq́; quæ ſiccitate magis trahunt.

Hicrectè monet:gratias illi habeo, utinam hoc ſæpe feciſſet. Sed dũ 344 ſcribebam, malui inutilia addere qᷓ; utilia prætermittere: nam quæ omiſi reſtituere non poſſum amplius, exciderunt enim multa: quæ perperam ad didi præcidere poſſum. De lupo demiror cur obijcias illa, cum ego experi mentum uidiſſe me referam& rationẽ reddam cur nõ ſemper id eueniat. Quxæ ex Ariſtotele transfert, non ſunt cauſæ ſympathię aut antipathiæ, ſed inimicitiarum aut amoris. Sunt aũt quincqʒ, ſi diligentius diſtinguãtur na tura iracunda, ut quorundam canũ qui omnibus infeſti ſunt: ſunt em̃ ſi⸗ miles ęgris. Cibus cõmunis, aut cum unũ alteri cibus eſt. Venus loca& pa rata noxa ſibi uel proli. at de antipathia& ſympathia& faſcinationib. ſatis alibi dictum eſt. De hircino ſanguine& adamante nõdum conſtat illi an ſit uerum,& tamen de hoc diſputat.

Turpiſſims

340