Annotatio queſtionũ et dubioꝛũ

2(¶ Secunda.— Vtrũ ſuſceptio magꝭ ⁊ minꝰ in foꝛmis intẽſibilibꝰ et remiſſibilibꝰ fiat ꝑ additionẽ gradus ad gra/ dum: vel qꝛ minꝰ admiſcet᷑ ſuo cõtrario. fo. r. a Pꝛimũ dubiũ: quõ ĩtelligit᷑ hoc:illð ẽ albiꝰ qð eſt nigro imꝑmixtiꝰ:cũ ex eo duo videant᷑ incõue/

( Tertia. 2 Utrum diffinitio ſubiecti ſit medium in demõſtra/ tione ꝓpter qͥd ⁊ potiſſima.fo. 82. a Pꝛimũ dubiã: vtrũ aliqð euidẽter poſſit a nobis Scðm: vtrũ aliqð pꝛincipiũ(cogᷣſci.fo.82.e poſſit nobis eſſe euidẽs aliqua euidetia.fo.82. f Tertium:quid ſit pꝛopꝛium medium demonſtra/ tionts ꝓpter quid ⁊ potiſſime an diffinitio ſub/ iectiſ vel diffinitio paſſionis.fo.82².g

¶ Libꝛi pꝛimi topicoꝝ. Queſtio pꝛima.

Atrum ſyllo giſmus dialecticus ſit ſubiectum ad/ equatum huius ſcientie.fo.83.c Pꝛimũ dubium:vtrũ ſyllus peccans in materia ⁊ ſyllus peccans in foꝛma/ſint boni ſylłi.fo.83. F Secundum: vtrum idem ſyllogiſmus polſit eſſe dialecticus ⁊ demonſtratiuus. fo. 83. Tertiũ:vtrũ iſta ſciẽtia ſit vtilis ad obuiationes ⁊ ad ſᷣm philoſophiam diſciplinas.fo.83. h Secunda. Utrũ numerus pꝛedicatoꝛũ cũ eoꝛũ diffinitionibꝰ ſit ſufficiẽter aſſignatus.fo.8 4.f Pꝛimum dubium:vtrum quattuoꝛ pꝛedicata ſuf/ ficienter diffiniantur. fo. 8.a. Scðm:vtrũ ſpẽs ſit pꝛedicatũ ab alijs diſtinctũ:⁊ vtrũ ꝓpꝛiũ qñ ⁊ ꝓpꝛiũ adaliqͥd faciant pꝛedica Tertiũ:vtrũ qͥdlibet pꝛe/(tum ꝓpꝛij.fo.85.b dicatum habeat aliqð annexum. fo. 385. c — ertia. Vtrum diffinitiones ꝓpõnis dialectice ⁊ pꝛoble/ matis ſint ſufficiẽter aſſignate.fo.86.c Pꝛimũ dubium: vtrum tm̃ due ſint ſpecies argu/ mentattonis. fo. 86. f Scðm:vtrũ iſta ꝓpõ ſit vera/ due ſunt ſpẽs argu Tertium:vtrum ſint(mẽtationis.fo.86.g quattuoꝛ inſtrumẽta abundandi.fo.86. h

¶ Libꝛi ſcði topicoꝛũ. Queſtio pꝛima.

Utrum in accidentibꝰ ab ineſſe ad eſſe valeat con/

Pꝛimũ dubiũ:vtrũ a gene/(ſequẽtia.fo.87. f re ad ſpeciẽ ſit bona ↄña/et ecõtra.fo.88.a

Scðm:vtrum iſta ↄña valeat/ parrhiſius et rome vendit᷑ piper: ergo parrhiſius ⁊ rome venditur

Tertiũ:vtrũ ad deſtruen(altquid. fo. 88. b dum vel cõſtruendũ meripieropotrean deſtrue/ re vel cõſtruere in vtroq; ſenſu.fo.88.c

(¶ Secunda..

Atrũ ↄña ecõtrario teneat in dictoꝛijs ⁊ nõ ↄſa in ipſo:et vtrũ ↄña in ipſo teneat in alijs 5ꝛijs/

et nõ ↄña ecõtrario.fo.88.h

Pꝛimũ dubiũ:vtrũ illa cõſideratio ſit vera:Si ali/ quid apponat᷑ alicui qð tale pꝛius nõ erat ⁊ ap/ poſitũ reddat ipſum tale:vtrũ illð qað apponit᷑/

Scðm:vtrũ locus a poſitiuo(ſit tale.fo.89. c ad cõparatiuũ valeat ſet ecõtra.fo.80.d

Tertium:vtrum arguendo a dicto ſᷣm quid ad di ctum ſimpliciter/ ſit bonus locus. fo. 89. e

¶ Libꝛi tertij topicoꝝ. Queſtio pꝛima.

Atrũ conſiderationes poſite in textu ſint ſufficien

Pꝛimũ dubiũ:vtrũ bonũ ex cir(tes.fo.90. b cumſtantia ſit magis eligendũ q; bonũ neceſſa/ rixm. Et vtrũ hec maxima ſit vera: Bonũ pꝛo/ pꝛium melius eſt bono cõmuni.fo.90. e

Scðm:vtrũ iſte ma xime ſint vere: bonũ nobiliꝰ ẽ mag eligẽdũ qᷓ; bonũ minꝰ nobile. Et ſi eſſemꝰ omnes iuſti/ nõ indigeremꝰ foꝛtitudine.fo.0. e

Tertium:vtrum iſta cõſequẽtia ſit bona:aliud ab animali currit:; aliud ab homine currit.fo.ↄ0. f

Scðᷣm: vtrũ Zꝛia poſſint(niẽtia ſeq.fo.91.d ſil eſſe in eodẽ ſptecto ⁊ eadẽ ꝑte ſbiecti.fo.l.d. Tertiũ:vtrũ oẽs foꝛme ſunt cõtrarie.fo.ox.e

¶ Libꝛi q̃rti topicoꝛũ. Queſtio vnica.

Atrũ ↄſideratiões poſite ad terminandũ ꝓblema ta gener ſint ſufficiẽter aſſignate.fo.. d Pꝛimũ dubiũ:vtꝝ ſpẽs ꝑticipet genꝰ hᷣm qͥd.f.92.f Scðm:vtrũ ens ſit genꝰ ad omnia entia.foł.2.g Tertiũ:vtrũ iſta ↄña valeat /ſoꝛtẽ cõtingit nõ cur/ rere:ergo ſoꝛtẽ cõtingit currere.fo..g

¶ Libꝛi pꝛimi elenchoꝝ. Queſtio pꝛia.

Atrũ de elencho ſophiſtico ſit ſciẽtia ſpeciał tanqᷓ de ſubiecto attributionis huius ſciẽtie.fo.⸗3. g Pꝛimũ dubiũ:vtrũ iſte terminꝰcanis/eqͥualeat ag gregato ex iſtis terminis /aĩal latrabile/ſidus ce leſte/ belua marina/ incõiuncte ſumptis: ſic ꝙ ly canis/ coꝛreſpondeat tribꝰ cõceptibꝰ incõiuncte Scðm: vtrum tm̃ ſint ſex(ſumptis.fo.o4. b fallacie in dictione/⁊ ſeptẽ ey dictionẽ.fo.ↄ4..c Tertium:vtrum aliqua oꝛatio ſit diſtinguenda in qua ponit᷑ terminꝰ equiuocus. fo. ↄ4.·d (((¶ Secunda. 1 Atrũ cõpoſſtio/ diuiſio/accẽtus/⁊ figura dictionis ſint fallacie abinuicẽ ⁊ ab alijs diſtincte. fo.5.c Pꝛimũ dubiũ: vtrũ aliq̃ ꝓpõ mẽtalis ſit diſtinguẽ Scðᷣm: vtrum iſta ſit cõcedenda/(da. fo. 95. f ſoꝛtes eſt equũ nõ currere.fo.o5.g Tertiũ:vtrũ terminꝰ equiuocus in aliqua ꝓpõne poſſit diſtribui pꝛo quolibet ſuo ſᷣcato.fo.95.g

. ¶ Tertia.

Atrũ oĩs ſylłus ſophiſticꝰ ſit bonꝰ ſyllus.fo.ↄ6· e

Pꝛimũ dubiũ: vtrũ dialectica nõ ſit alicuiꝰ generꝭ determinati:nec alicuiꝰ cõclonis oſtenſiua: nec talis qualis eſt metaphyſica.ỹt vtrũ nomẽ idẽ ſignificet ſᷣm ſe ⁊ iunctum alteri.fo.7. a

Scðm: vtrũ ſpecies appoſita generi cauſet nuga/

Tertium:vtrum ſyllogiſmus(tionẽ.fo.ↄ7.b tentatiuus ſit ſyllogiſmꝰ ſophiſticus. fo.7. b

¶ Libꝛi ſcði elenchoꝛũ. Queſtio pꝛia. Utrũ ſint tm̃ duo modi ſoluẽdi paralogiſmos.ſ.ꝑ interemptionẽ /⁊ per diſtinctionẽ.fo.õ8.a Pꝛimũ dubium:vtrũ iſta ſit concedenda /ad diſpu tandum vocaliter requirit᷑ ſermo.fo.98.e Scðm: vtrũ omnis ꝓpoſitio in qua ponit᷑ termi⸗ nus equiuocus/ſit diſtinguẽda.fo.98.f Tertium: vtrum iſta ſit cõcedenda ſine quacunq; diſtinctione/ homo eſt pictus. fo. 98. g

ecunda. Atrũ philoſopbus ſufficiẽter doceat ſoluere para⸗ logiſmos extra dictionẽ. fo.9. f. Pꝛimũ dubiũ:vtrũ hec ꝓpõ/ ego dico falſum/ ſit ð᷑a vl falſa:ſuppoſito ꝙ nihil aliud dicã.f.Ioo.a Scðm: vtrũ in aliã bona ↄña ex vero ſeqt falſuʒ/ ſiue ſit in ꝓpõnibꝰ inſolubilibꝰ ſiue nõ. fo.1o0. b Tertiũ:vtrũ iſta ↄña ſit bona/oĩs ꝓpõ eſt affirma tiua:ergo nulla eſt negatiua. fo.ioo.c

¶ Finis.