—,

Elenchoꝛum

quẽter oñdit ſuã pꝛincipalẽ cõclonẽ.ſ.ꝙ ſunt eadẽ

ꝑꝛincipia ſylloꝛũ peccantiũ in materia et foꝛma:qꝛ ſunt ijdẽ loci ſophiſtici qͥ faciũt deceptionẽ in ſylło peccãte in materia ⁊ peccãte in foꝛma. Ex q̃ infert ꝙ eodẽ mõ aliqͥs decipit᷑ ꝑ ſeipſum diſputando ⁊ cũ alio diſputando.Infert ſcðo in qͥbꝰ ſophiſticis apparet ſtatim defectꝰ:vt in fallacijs in dictiõe/in quibꝰ faciliter põt videri defectꝰ. Tertio infert ꝙ ſyllus ſophiſticus peccans in foꝛma nõ ðꝛ ſyllus/ licet bene ſophiſticus peccans in materia.

¶ Scðm autem que arguunt qui elen/

chis vtuntur/ non op oꝛtet temptare. ¶ Iſtud ẽ ſcðm capłm in ã vult ꝓbare iſtã cõcło/ nem: ꝙ ad nullã vnã artẽ pertinet cõſiderare oẽs elenchos ſᷣm rõnes ſuas ſpeciales ſupple termino rum.qð ꝓbat:qꝛ ex termĩs cutuſlibet ſcĩe poſſum⸗ facere elenchos:ſʒ tales nõ ꝑtinent ad aliquã vnã artẽ/ niſi oẽs dicant᷑ vna ars ſiue ſciẽtia. Minoꝛẽ Pbar infinita ſunt ex qᷣbꝰↄſtituunt᷑ elenchi oĩim Llaräh pñt eẽ infiniti elenchi:ſʒ de infinit nõ ha bemꝰ ſciam:igit᷑.Et ſᷣ dit ꝙ ſi elenchi ſint infiniti/ etiã elenchi ſophiſtici erũt infiniti: ⁊ ꝑ ↄñs nõ per tinent ad vnã ſciam. Subdit ↄũr q̊s elenchos de bet cõſiderare dialecticꝰ qᷓ;tũ ad rõnes ꝓpꝛias ter/ minoꝝ ⁊ qs nõ:dicẽs ꝙ debet ↄſiderare elenchos ↄſtitutos ex terminis logicalibꝰ/⁊ nõ ex terminis aliarũ ſcientiarũ. ¶ Finaliter cõcludit ꝙ ad artem dialecticã pertinet cõſiderare oẽs elenchos ſophi ſticos:qꝛ ad ipſam pertinet conſiderare ſyllos dia lecticos /cõtra quos peccant elenchi ſophiſtici.

¶ Mon eſt autẽ differẽtia oꝛonũ quã di⸗ cunt quidã eſſehas quidẽ ad nomẽ ⁊c̃.

¶ Iſtud ẽ tertiũ capłm in q̊ phs repꝛobat opinio/ nes antiqrũ diuidẽtiũ oronẽ in oronẽ diſputabilẽ ad nomẽ:⁊ in oronẽ diſputabilẽ ad ĩtellectũ:⁊ etiã q̊ᷓrundã dicentiũ ꝙ nulla or̃o erat diſputabilis ad nomẽ:ſʒ ſi eẽt aliq talis opo młtipler/tũc opponẽs debebat diſtinguere tale mktiplex vkrñdẽs.Añ il/ la or̃o diſputat ad nomẽ/qñ opponẽs ⁊ rñdẽs fe/ runt ſuos ĩtellectꝰ ad diũſos ſenſus eiuſdẽ rõnis: ita ꝙ vnꝰcapit illã in vno ſenſu/⁊ aliꝰin alio.ſʒ illa diſputat᷑ ad ĩtellectũjqñ opponẽs ⁊ rñdẽs ferunt ſuos ĩtellectꝰ ad eundẽ ſenſuʒ eiuſdẽ rõnis. ¶ De⸗/ inde repꝛobat pꝛimã opinionẽ ponẽdo talẽ cõclo/ nem:diuiſio oronis in oronẽ diſputabilẽ ad nomẽ et diſputabilẽ ad intellectũ nõ ẽ ſuffictẽs:qð ꝓbat tribꝰ rõnibꝰ. Pꝛĩa: qꝛ eadẽ eſt oro diſputabilis ad nomẽ ⁊ ad ĩtellectũ:igit᷑ talis diuiſio nõ ẽ bona/cũ nõ det ꝑ oppoſita.Añs ptʒ: qꝛ opponẽs et rñdẽs pñt credere illã oronẽ eſſe młtiplicẽ ⁊ capere eã ꝓ diuerſis ſenſibꝰ. Scðᷣa:oĩs or̃o eſt diſputabilis ad intellectũ:⁊ oĩs oro ẽ diſputabilis ad nomẽ:igit᷑. Pꝛimã partẽ ꝓbat:qꝛ poſſibile ẽ ꝙ in ãlibet orone opponẽs et rñdens ferant intellectꝰ ſuos ad idẽ. Scðaʒ partẽ ꝓbat:qꝛ poſſibile ẽ ꝙ in q̃libet ofone opponẽs ⁊ rñdẽs ferãt ĩtellectꝰ ſuos ad diuerſos ſenſus. Tertia:or̃o nõ multiplex põt diſputari ad nomẽ:qꝛ põt capi a diſputantibꝰ vt młtiplex:igit᷑. ¶ cõſequẽter repꝛobat ſcðam opinionẽ ⁊ intedit talẽ cõctonẽ:opponẽs arguẽdo ↄ rñdẽtẽ /nõ tenet diſtinguere mĩtiplex:qð ꝓbat tribꝰ rõnibꝰ. Pꝛĩa: nullꝰtenet᷑ diſtinguere qð ignoꝛat:ſʒ poſſibile ẽ; opponẽs ignoꝛat młtipiicitatẽ termini vł ofonis: igit᷑.Scðᷣa:opponẽs nõ tenet᷑ docere rñdẽtẽ:ſʒ di ſtinguẽdo mĩtiplex ipſum doceret:igit᷑. Tertia:in nõ multiplicibꝰ põt fieri diſputatio ad nomẽ:ãᷣ di/ ſtinguẽdo młtiplex nõ tollit᷑ diſputatio ad nomẽ.

—————

Fo. 95

¶ Finalr ponit dꝛñam inter diſputationẽ demon ſtratiuã/ dialecticã /⁊ tentatiuã: dicẽs ꝙ in diſputa tione demõſtratiua qͥ docet/ nõ interrogat:ſʒ in di ſputatiõe dialectica ille qͥ diſputat/iterrogat: ſʒ in diſputatione tentatiua querit᷑ experimẽtũ de ſcĩa Querit vtrũ cõpoſi(vłigrãtia rñqẽtis. tio/ diuiſio/accẽtꝰ/⁊ figura dictio/ nis ſint fallacie adinuicẽ/⁊ ab alijs diſticte. ¶ An⸗ guit᷑ pꝛio ꝙ nõ:qꝛ cõpoſitio ⁊ diuiſio non ſunt fal lacie in dictiõe:igit᷑. Aña patet: qꝛ fiunt in orone: igit᷑ nõ ſũt fallacie ĩ dictiõe.¶ Scðo ſic: Fallacia cõpoſitiõis ⁊ diuiſionis hñt eoſdẽ modos ⁊ eaſdẽ cãs apparẽtie:igit᷑ nõ ſũt diſtincte fallacie. ¶ Ter tio ſic: Fallacia accẽtꝰ fit in ſcpturt: igif᷑ talis falla cia nõ ẽ fallacia ĩ dictiõe:igit᷑. ¶ Quarto ſic: Fal⸗ lacia figure dictiõis nõ eſt fallacia in dictiõe:igit᷑. Añs ptʒ:qꝛ oĩs fallacia in dictiõe fit ex eo ꝙ eiſdẽ noĩibꝰ vl oronibꝰnõ idẽ pᷣcamꝰ:ſʒ ß̊ nõ ſit in tali fal/ lacia:igit᷑. ¶ Quiĩto ſic:Oiĩs fallacia in dictiõe ſu/ mit cãm apparẽtie ex parte dictionis: ſʒ iſta nõ eſt hmõi:qꝛ põt fieri in cõceptibꝰqͥ nõ ſunt dictiones: igit᷑. ¶ In oppoſitum eſt ptʒue in textu. In que/ ſtione erunt tres articuli. Qtum ad pꝛimum. Pꝛio ſciẽdũ ꝙ ꝓpõ facits fallaciã cõ/ poſitionis/ẽ diuidendoꝝ falſa vnio.i.acceptio termĩoꝝ ſᷣm cõpoſitionẽ ſᷣm uã faciũt ſenſum falſum: qͥ ſi acciperent᷑ hᷣm diui/ ionẽ facerẽt ſenſum diuiſuʒ verũ: vt in iſta opone albũ eẽ nigrũ eſt poſſibile. Añ ſi albũ ⁊ nigrũ diuſ dant᷑: ſic ꝙ ly poſſibileſponat ad copulã/tunc erit ðᷣa:⁊ de oĩb iſtis ſat viſuʒ ẽ in ſummuł. Añ falla cia cõpoſitionis cõmittit᷑ qñ arguit᷑ a ſenſu diuiſo vero ad ſenſuʒ cõpoſitũ falſuʒ:Et fallacia diuiſio/ nis/ qñ arguit᷑ a ſenſu cõpoſito vero ad ſenſum di uiſum falſuʒ. Añ or̃o ðꝛ facere ſenſuʒ cõpoſitũ/ qñ accipit᷑ ſᷣm ſenſum magꝭ debitũ:qͥ fit qñ cõiunctio vł aduerbiũ cõiũgit inter termĩos:vł qñ determĩa tio determinat determĩabile poſt qð ponit᷑: vł qñ aliq̃s modus determĩat totã ꝓpõnẽ: vł qñ aliq̃ ne La poſita in pᷣncipio or̃onis cadit ſupꝛa totũ: ſʒ ĩ cadat ſolũ ſupꝛa ſᷣiectũ facit ſenſuʒ diuiſuʒ: etiã qñ negatio poſita in pᷣncipio hypothetice:ſi cadat ſupꝛa totum/ facit ſenſum cõpoſitũ:ſi cadat ſupꝛa ꝛmã partẽ/ facit ſenſuʒ diuiſuʒ. Fit etiã qñ ĩ aliqᷓ bypothetica ponunt᷑ plures cathegoꝛice q́; due ꝑ duas cõiũctiões vł aduerbia:tũc ſi due pꝛie cathe goꝛice accipiant᷑ ꝓ vna ꝑte/tũc facit ſenſum cõpo/

ſitũ: ſi vᷣo pꝛĩa cathegoꝛica accipiar᷑ ꝓ vna parte/

tũc facit ſenſuʒ diuiſuʒ: vt des hoĩes 35 aimuvf (boiĩes 2 aſini ſũt aſini. Gcðo ſciẽdũ ꝙ circa talẽ fallaciã mo uet᷑ tale ſopbhiſma:tm̃ deũ eẽ deũ ẽ veꝝx. Q ꝓbat᷑: qꝛ verũ ẽ tm̃ deũ eẽ deũ:igit tm̃ deũ eẽ deũ ẽ verũ: ꝑ ↄuerſionẽ. Impꝛobat᷑:qꝛ eiꝰexponẽtes ſũt falſe: igit᷑ ipſa ẽ falſa.Añder̃ ꝙ tʒ cõplexũ /tm̃ deũ eẽ deũ põt capi ꝑſonalr/⁊ ſic nihil aliud ẽ qᷓ; deꝰ: ⁊ ſic nõ eſt cõcedenda:qꝛ deꝰnõ ẽ verũ neq; falſuʒ:capien/ do verũ ⁊ falſuʒ vt ſunt dꝛñe ꝓpõnis. Scðᷣoo põt capi matertafr:⁊ B dupfr. Anoò ꝓ tali ofone ⁊ ſibi ſili/ z tũc ſophiſma eſt falſuʒ:qꝛ tale cõplexũ nõ eſt ꝓpõ · Alioo ꝓ ꝓpõne q̃̊ ſubiacet tali dicto:ꝑuta iſta/tm̃ deꝰ ẽ deꝰ:⁊ hoc dupfr:qꝛ vł vt ẽ Ppõ exclu ſiua/⁊ ſic ẽ falſa:vł vt ẽ ꝓpò de ſubo excluſo/ ⁊ ſic ẽ vera:⁊ ẽ ſenſus:illð qð ẽ talis ꝓpõ /⁊ nõ ẽ nõ talis ꝓpõ /ẽ verũ.Et ex iſto ptʒ ꝙ oĩs ofo de infinitĩo ẽ diſtinguẽda:vt hoĩeʒ eẽ aĩal ẽ verũ: 5 8 aue, 1[,1 gVO circa fallaciã accẽ/ Tertio ſciẽdiũ aeura ꝛaltg vir

cultas:ytrum terminꝰ poſſit ſupponeue ꝓ 4 vel

E