Liber
. gꝙ alia difficultas eſt Scdo ſciendũ sa dmma min
pet genꝰ. Pꝛo cuiꝰ ſołone ſupponit᷑ ꝙ ꝑticipare ca pit᷑ tripkr. Ano mõ vt idẽ eſt ꝙ ꝑtẽ capere: ⁊ ſic nõ capit᷑ hic. Alio mõ vt idẽ eſt ꝙ pᷣdicationẽ alteri⸗ ſuſciꝑe ſiue denoĩatiue ſiue nõ: ⁊ iſto mõ vꝛña ꝑti cipat genꝰ:qꝛ iſta eſt vera rõnale eſt aial. Alio mõ vt idẽ ẽ ꝙ pᷣdicationẽ in qͥd ſeuꝑ ſe alteri ſuſciꝑe. Et ſic dico/ ꝙ dꝛña nõ ꝑticipat genꝰ: qꝛ iſta nõ eſt pᷣ ſe nec in qͥd/rõnale eſt aĩal/ vt ſuꝑius viſum eſt. ¶ Alia difficultas:an habitꝰ ⁊ ᷣuatio ſint in eodẽ gñe ſeu pᷣdicamẽto. Ad quã rñdet᷑ bꝛeuit᷑/ꝙ habi/ tus ⁊ pᷣuatio ſũt in eodẽ pᷣdicamẽto reductiue: vt in illo pᷣdicamẽto ĩ qͥ ẽ viſus ꝑ ſe ĩ illo reductiue ẽ cecitas. Et aduerte/ꝙ ĩ termĩs pᷣuatiuis ⁊ negati/ uis põt ĩueniri genꝰ⁊ ſpẽs ſuo mõ ſi. in imis po i 7 galia itiuis. Tertio ſciendũ difficultas ẽ talis: an oẽ mediũ ĩter ria ſit in eodẽ gñe cũ extremis. Arguit᷑ ꝙ nõ:qꝛ egeſtas ⁊ ſuꝑabũ dãtia ſũt de gñe maii ⁊ mediũ ð gñe boni.Scðo ſic:lapis ẽ mediũ iter ſanũ ⁊ egrũ:⁊ tñ nõ eſt ĩ eodẽ gñe cũ extremis In oppoſitũ eſt phᷣs in textu. Pꝛo rñſione ẽ aduer rtẽdũ ꝙ nõ oꝑtet ꝙ meciũ ſit ĩ eodẽ gñe moꝛis cũ cũ extremis:ĩʒ bñ in eodẽ gñe pᷣdicamẽtali:et hoc intelligẽdo de medio ↄueniẽtie ꝑ ꝑticipationẽ ac/ eeſſus ⁊ receſſus ⁊ non de medio ꝑ abnegationẽ: nõ em̃ oꝑtet ꝙ lapis qͥ eſt mediũ ꝑ abnegationẽ ſa ni ⁊ egri ſit in eodẽ pᷣdicamẽto ſieun ſ au et egrũ · 5, g adhuc ſüt due par
Quarto ſciẽdũ ue difficultates. Pꝛi ma:an ens dicak de oĩbꝰ ſᷣm vnã ⁊ eãdẽ rõnẽ. Ad quã bꝛeuiter rñdet/jꝙ ens nõ hʒ rõnẽ.i.diffinitio/ nẽ licʒ bñ habeat cõceptũ qͥaditatiuũ qͥ nõ eſt alid &ᷓ ipſummet ens cognitũ vel cognoſcbile. Ex q̊
ſequit/ ꝙ ꝗñ ðꝛ ꝙ ens hʒ ↄceptũ/ illa dʒ capi loco
iſtiy ens eſt cõcept qdditatiuus pꝛedicãs in qͥd de oĩib nõ habẽtibꝰ ↄceptũ ſimplr ſimplicẽ ſcuiuſmo di ſunt dꝛñe ⁊ paſſiões. ¶ Scva difficultas: vtrũ enꝰ dicat totã eſſentiã ſpẽi. Ad quã rñdẽt aliqͥ; ĩc:tamẽ ſub alio modo: nã genus dicit totã eſſen tiam ſpeciei ſub modo diſtinguibili ⁊ ſpecies ſub modo iã determĩato. Sed iſta opinio è falſa:nã ſi gen' diceret totã eſſentiã ſpẽi/fruſtra in eiꝰ diffini tiõe poneret᷑ dꝛña q̃ tñ ſᷣm ariſto.ponit᷑: Iðo ðꝛ ꝙ gennõ dicit totã eſſentiã ſpẽi/ſed ſolũ vnã ꝑtẽ:nã ipẽs cõponit᷑ ex gñe ⁊ dꝛña tanqᷓ; ex duabꝰ realita tibus: quaꝝ vna eſt potẽtialis: alia actualis puta dꝛña. Et hec de öᷣmo ern etum ad ſeöm⸗ 4 8 1 5 trũ ſpẽs ꝑticipet Dubitat pmo gen* ßm qͥd: et vtrũ eadẽ ſpẽs poſſit eſſe in diuerſis generibꝰ. Pꝛo ſo/ Autiõe pᷣme ꝑtis ſupponit᷑ ꝙ dꝛña eſt ĩter ꝑticipare gen in qͥd 7 bm qͥd:qꝛ illud ꝑticipat genꝰ in qͥd de quo genꝰ in qͥd pᷣdicat᷑:ſʒ illud ðꝛ ꝑticipare genus Em ad cui genꝰ ↄuenit hᷣm ꝑtẽ.Ex ãᷓ ð/ ꝙ ſpẽs bñ
vticipat genꝰ in qͥd:qꝛ genꝰ de ea qͥdditatiue pᷣdi/ scat᷑:ſed nõ ꝑticipat ſᷣm qͥd: qꝛ genꝰ nõ ↄuenit ſpẽi
ᷣm gtẽ:nõ em̃ aial ↄuenit hoĩ ſᷣm ꝑtẽ aliquã:ſʒ hõ ðᷣꝛ aĩal ſᷣm totã rõnẽ alalis. Ad ſcðᷣaʒ ꝑtẽ ðꝛ/ꝙ ea/ dẽ ſpẽs nõ põt poni in diuerſis generibꝰ:lʒ ſit poſ⸗
ſibile idẽ nomẽ impoꝛtare res diuerſoꝝ geneꝝ/cu
luſſnodi eſt coꝛpꝰ.Añ terminoꝝ ſᷣcantiũ res pᷣdica mẽtales qͥdã ᷣcãt eqͥuoce ⁊ qͥdã vniuoce:⁊ qͥdã de ſuo ſᷣcato ᷣncipali vnũ /⁊ aliud ð ſᷣcato materiali: cuiuſmodi ſunt ↄcreta accidẽtiñ:vt cenare impoꝛ tat comedere:qͥ qͥdẽ act foꝛte nõ eſt niſi qͥdã mot⸗
tũc ſᷣcat tps:puta tpᷣs ſerotinũ:rõne cuiꝰ eſſet in
alicameto ãntitatꝭ: ⁊ etia impoꝛtaret reſpectũ rei
1
tempoꝛalis ad tempus:et ſic eſt in pꝛedicumento quando: et ſiiter dicat de multis alijs terninie
Kira vtrũ ens ſit genꝰ ad Dubitat ſcðo oĩa entia? Et videt᷑ ꝙ ſic: qꝛ hᷣm phm hr̃ ꝙ ſi aliqd pᷣdicet᷑ de pluribꝰ/ difficile ẽ ſaluare qͥn illð nõ ſit genꝰ:ſʒ ens ẽ hmõi: igit᷑ · Itẽ ens haͤlrar de alijs hᷣm modũ alicuiꝰ pꝛe
1
dicati/ nõ niſi generꝭ:igit᷑. Pꝛo ſoluriõe ðꝛ pummo ꝙ ens nullo mõ ẽ genꝰ:nã nõ eſt qͥd limitatũ/ neq; diuidit᷑ ꝑ dꝛñas foꝛmales:qð tñ reqͥrit᷑ ad b ꝙ ali/ qͥd ſit genꝰ. Iðo rñdet᷑ ad rõnes. Ad pꝛimã ðꝛ ꝙ iʒ ſit difſicile ſaluare qͤn ens ſit gen/tñ nõ ẽ ĩpoſſi⸗ bile. Ad aliã ðꝛ ꝙ nõ pᷣaicat᷑ ᷣm modũ alicui pꝛe/ dicati/cũ nõ ſit pᷣdicatũ neq; pꝛedicabile: niſi foꝛte capiẽdo pᷣdicatũ 2 pᷣdicabile large:vt hia viſuʒ eſt.
Hi vtrum iſta ↄnia va 2 ubitat tertio leat/ ſoꝛtẽ cõtingit nõ currere: ſoꝛtẽ ↄtingit currere.Et videt᷑ ꝙ nõ: cũ ibi arguat᷑ a ꝓpõne hñte plures cãs vᷣitatꝭ ad ꝓpõnẽ habentẽ tm̃ vnã cãm dᷣitatł. Pꝛo cuiꝰ ſolu
tione ſupponit᷑ ꝙ vt in ꝓpoſito ſufficit: ilð eſt cã viſ
Ditat/ qð infert aliud/ ſeu ad qð ſequit᷑ ita eẽ ſicut ꝑ aliud ſᷣca ſnĩa totali in bona ↄña. E&x q ponunt᷑ alique ꝓpõnes.Pꝛia:ꝓpõnes babẽtes eaſdẽ cãs vðitatẽ mutuo ſe inferũt. Scða ꝓpõ:oẽs ꝓpõnes mutuo ſe inferẽtes habẽt eaſdẽ cãs vᷣitatꝭ. Ex qͥ ſe quitur ꝙ copulatiua negatiua/⁊ diſiunctiua affir/ matiua/ de ꝑtibꝰ Zdicentibꝰ illicopulatiue añ ad/ uentũ negationis habẽt eaſdẽ cãs vᷣitatꝭ. Seauit ſcðo ꝙ ꝓpõ affirmatiua de pᷣdicato infinito/⁊ ne/ gatius de pᷣdicato finito habẽt eaſdẽ cãs veritatꝭ. Sequit᷑ tertio/ ꝙ ꝓpõ affirmatiua et negatiua de cõtingenti ſpeciał capto /vbi modus vnifoꝛmiter
ſe hʒ habẽt eaſdem cãs vᷣitatl. Tertia ꝓpõ:nõ ab
oĩ ꝓpõne habẽte paucioꝛes cãs vᷣitatt ad ꝓpõnẽ
habentẽ plures/ valet ↄña: ꝛ iſta/oĩs aſinꝰ currit/
bʒ paucioꝛes cãs qᷓʒ iſtaſnulius hõ currit: et tñ nõ valet ↄha. Quarta ꝓpõ:a ꝓpõne hñte paucioꝛes cãs veritatꝭ ad ꝓpõnẽ habentẽ plures: dũmõ ille
paucioꝛes ſint ptes illaꝝꝑ pluriũ /bñ valet ↄſa. Ex
ꝗᷓ ſequit᷑ ꝙ ab oĩ ꝓpõne ſupponẽte determĩate ad ꝓpõnẽ de termino ſupponẽte nluſe tm̃/ valet ↄña ceter paribꝰ. Quinta ꝓpõ: a ꝓpõne hñte plures
cãs ðᷣitatꝭ ad ꝓpõnẽ habentẽ paucioꝛes/ nõ valet
ↄña foꝛmatr. Ex q̊ ſequit᷑ ꝙ a ꝓpõne de termĩo ſup ponẽte confuſe tn ad ꝓpoſitionẽ de termino ſup/ ponẽte determinate nð valet oña. Sexta ꝓpõ:ne
gatiua hʒ tres cãs vitatꝭ. Pꝛia: ꝙ ſhᷣiectũ ꝓ nullo
upponat. Scðᷣa: ꝙ pꝛedicatũ ꝓ nullo ſupponat. Tertia:ꝙ pᷣdicatũ ⁊ ſiectũ ꝓ eodẽ nõ ſupponãt. Et hec de ſcðᷣo arueulo. Winmn e werrum ſit: rũſalis: Cõſideratiões in textu Cõcluſio poſite ſunt ſufficienter aſſigna/ te:vt patet in articulis: in qͥbꝰ etiã ſoluunt᷑ rõnes añ oppoſitũã.) ¶ Libꝛ quarti Topicoꝛũ fins.
¶ Liber pꝛimus Elenchoꝛũ Ariſtotelis.
E ſophiſti⸗ Ncis autem elenchis et de his qͥ vident elenchi: ſunt autẽ paralogiſmi/ ſ nõ elenchi dicem/ in⸗ — pientes im natu⸗ ram a pꝛimis. m ã alij ͤdẽ funt ſrlli:
Sco. lib.