0,13.z 6.911. Rarg

Topicoꝛum

A ovobifuit dictũ ꝙ nullũ ſignũ diſtribuit ſolũ ꝓ ſpe/

ciebꝰ/niſi includat in ſe iſtũ terminũ ſpẽs:ſʒ illð ſi nũ oẽ/ nõ includit: igit᷑ nõ põt ſolũ diſtribuere ꝓ pẽbꝰ. ¶ Et ſi qs dicat: viri ſctĩ in ſacra ſctura cõ cedũt talẽ ꝓpõnẽ:igit᷑ videt᷑ eẽ vera. Rũdet᷑ ꝙ de rigoꝛe ᷣmonis nõ cõcedũt /ſʒ ſolũ ẽ in ſenſu ꝓ q̃ ac cipiebãt:vñ accipiebãt eã in iſto ſenſu de q̃libʒ ſpẽ aĩalis ꝑfecti fuit aliqð aĩal ĩ arca noe. ¶ Sʒ reſtat alia difficultas:vtrũ iſta ſit veraſaliqð aĩal nõ fuit in arca noe: Et videt᷑ ꝙ nõ: qꝛ ad ᷣ ꝙ ꝓpõ negati ua ſit ṽa/ reqrit᷑ ꝙ ſit aliã diuiſio ĩ rebꝰ ſᷣcatꝭ ꝑ ter/ minos:ſʒ ibi nulla eſt diuiſio: qꝛ dato ꝙ nullũ aĩal eẽt/ adhuc ula eẽt vᷣa.Añdet᷑ ꝑ aliãs.ꝓpõneſ. Pꝛla: ad bᷣ ꝙ ꝓppõ affirmatiua ſit vᷣa/nõ redͥrit᷑ ali cõpo ſitio in rebꝰ:qꝛ iſta ẽ vᷣa/deꝰ eſt deꝰ: ⁊ tñ ibi nullac cõpoſitio. Scða:ad vᷣitatẽ negatiue non reqͥrit᷑ ꝙ aliã ſit diuiſio in re: qꝛ dato ꝙ nullꝰ equꝰ nec aſin“ eẽt/ adhuc iſta eẽt ðᷣa /equꝰ nõ eſt aſinꝰ: dũmõ foꝛ/ marek. Et ſi dicat᷑:Ariſto.hʒ oppoſitũ in.6.meta/ Fbre, Dico ꝙ nõ hʒ:⁊ dico ꝙ ꝑ cõpoſitionẽ ĩtel igit eẽ idẽ ꝓ qͥ termi ſupponũt: ⁊ ꝑ diuiſionẽ non cẽ idem ꝓ qͥ termini ſupponũt:ſic ꝙ ula ꝓpõ affir matiua eſt va/cuiꝰ termini ꝓ eodẽ ſupponũt:⁊ ne gatiua vᷣacuiꝰtermini ꝓ eodem nõ ſupponunt:et Hoc ſi aliqͥs modus grãmaticalis vł logicalis/ vł diſtinctio foꝛmalis vel rationis nõ impediunt.Et hec de pꝛimo articulo. L n ad feunai., 4

1 5. trũ a gñe ad ſpeciẽ Dubitat Pꝛio valeat ↄña/⁊ ecõtra: quẽadmodũ videt᷑ dicere Ariſto. ſeu ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ? Et videt᷑ pꝛio ꝙ non:qꝛ nõ ſeqt᷑/ſoꝛtes differt a platone:ᷣ̊ differt ab hoĩe:cũ añs ſit verũ et ↄñs falſum. Itẽ nõ ſeqt/ſoꝛtes incipit eẽ alb:g ſoꝛtes incipit e coloꝛatꝰ: qꝛ añs põt eẽ verũ ↄñte exñte falſo: poſito caſu ꝙ ſoꝛtes pꝛiꝰ fuerit niger. Itẽ nõ ſeqt᷑ /ſſoꝛtes venit parrhiſy:&̊ fað parrhiſiꝰ: et tñ arguit᷑ ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ: cum venire ſit minꝰ cõe reſpectu huiꝰ qð eſt facere. Pꝛo ſolutiõe ſupponit᷑ ꝙ arguẽdo ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ affir/ matiue bñ valet ↄña: dũmõ arguat᷑ ſine diſtribu⸗/ tione ſuꝑioꝛis. Dico vlteriꝰ ꝙ ab inferioꝛi ad ſupe rius tenet negatiue duabꝰ cõditionibꝰ obßᷣuatis. Pꝛĩa/ꝙ ponat᷑ ↄſtãtia inferiorꝭ:iõ nõ ſeqt/ adã nõ eſt:g hõ nõẽ᷑:qꝛ añs ẽ verũ ⁊ ↄñs falſum: nã iſta ẽ falſa/ hõ nõ ẽ:cũ ſua ↄdictoꝛia ſit vᷣa.ſ.oĩs hõ eſt. Scða:ꝙ nõ arguat᷑ cũ diſtributiõe ſuꝑioꝛis:iõ nõ ſeqt/petrꝰ ẽ ey iſtã domũ:g ẽ eỹ domũ:qꝛ ly ep/fac terminũ ſequentẽ diſtribuibilẽ ſupponere ofuſe ⁊ diſtributiue. Dico vlteriꝰ ꝙ a ſuꝑioꝛi ad infertꝰ va let ↄña tam affirmatiue qᷓ; negatiue:dũmõ ſuperiꝰ diſtribuat᷑:quia ſi nõ diſtribueret᷑/nõ valeret ↄña. ¶ Ad rõnes ðꝛ ad duas pꝛĩas ꝙ male arguit᷑: qꝛ arguit᷑ cũ diſtributiõe ſuꝑioꝛis ꝓpt illas dictiões differt ⁊ incipit. Ad tertiã ðꝛ ꝙ nõ arguit᷑ ad idem pꝛedicatũ:nã pᷣdicatũ in pꝛima ẽ totũ hoc/ verſus parrbiſius: ⁊ illud non eſt Peeairati in ſeuna⸗.

1 vtrũ iſta ↄña valeat/ Dubitat ſcðo parrhiſiꝰ⁊ rome ven dit᷑ piper:̊ parrhiſiꝰ ⁊ rome vẽdit᷑ aliqd. Et videt ꝙ ſic: qꝛ arguit᷑ ab inferioꝛi ad ſuperiꝰſine diſtribu tione ſuꝑpioꝛis.Sed in oppoſitũ arguit: qꝛ añs eſt verũ ⁊ ↄñs falſum:igit᷑.Et ꝙ ↄñs ſit falſuʒ/ptʒ:qꝛ bñ ſeqͥt/parrhiſiꝰ ⁊ rome vẽdit᷑ altad: parrhiſiꝰ ⁊ rome vẽdit᷑ hoc vłhoc/⁊ ſic de alijs.Et vltraſpar/ rhiſius ⁊ rome vẽdit᷑ hoc vel hoc vel hoclet ſic de alijs:̊ hocvł hoc vł hoc vẽdit᷑ parrhiſiꝰe rome/ꝑ cõuerſionẽ:ſʒ iſtud ẽ falſum:igit᷑. Ad B̊ ðꝛ ꝙ bñ ſe/ quit᷑:ad ꝓbationẽ/ negat᷑ ꝙ ↄſĩs ſit falſuʒ. Ad ꝓba lionẽ concedit᷑ pꝛia ↄnaſſʒ negar ſcða:qꝛ arguit a

ↄfuſa tm̃ reſpectu młtitudinis/ſad determinatã re/ ſpectu eiuſdẽ młcitudinis.Et ſi dicat᷑ ꝙ tenet vir/ tute cõuerſionis. ðꝛ ꝙ nõ bñ cõuertit᷑:ſʒ ſic dʒ con uerti: å hoc vł hoc vẽdit᷑ parrhiſius vł rome:qꝛ ly parrhiſiꝰ et rome/ ſe hñt ꝑ modũ ſigni młtitudinẽ impoꝛtãtis copulatiue:iðo in cõuertẽte dʒ mutari in terminũ illã młtitudinẽ impoꝛtantẽ diſiũctiue. ¶ et aduerte ꝙ iſta ꝓpõ cõiter cõcedit᷑/parrhiſiꝰ et rome vẽdit᷑ piper:vt viſum ẽ in pꝛioꝛibꝰqᷓſtione de cõuerſiõibꝰ.Sʒ tñ facio vnã rõnẽ quã ſolues ſi vis:illa ꝓpõ affirmatiua ẽ falſa cuiꝰ ſᷣiectũ ꝓ nul lo ſupponit:ſʒ iſta ẽ hmõi:qꝛ ly piperichs ẽ ſbiectũ ꝓ nullo ſupponit:vł des illð ꝓ q̃ ſupponitſqð nõ vider᷑:qꝛ nullũ ẽ piper qað vẽdat᷑ parrhiſiꝰ⁊ rome. Itẽ de nullo de q̊ verũ eſt dicere:hoc eſt qð vẽdit᷑ Pic ⁊ rome/ verũ è dicere qð ẽ piper. Sikr hecẽ fal⸗ ſa/ſqð vẽdit᷑ hic ⁊ rome eſt piper:⁊ ꝑ ↄñs iſta ẽ fal ſa/qaðᷣ vẽdit᷑ hic ⁊ rome eſt hoc vł hoc piper:cũ in omnib' iſtis alterũ extremũ pꝛo nullo ſud onat.

—, vtrũ ad deftruẽdũ ubitat tertio vel ↄſtruẽdũ młti/ plex oꝑteat cõſtruere vl deſtruere in vtroq; ſenſu⸗ Añdet᷑ ꝙ dux ẽ młtiplex.ſ.incõplexũ ſiue equocũ: vt canis. Aliud ẽ cõplexũ ſiue amphibologicũ:vt

ofo truncata habẽs diuerſos ſenſus:ſicut eſt iſta/

vellem pugnantes me accipere.Hoc ſuppoſito ðꝛ ꝙ ſi multiplex ſit tale ꝙ eiꝰ młtiplicitas lateat ali/ quẽ:tunc ad deſtruẽdũ vł cõſtruẽdũ apud illũ quẽ latet/ ſufficit ↄſtruere vel deſtruere in vno ſenſu:ſʒ ſi młtiplicitas ſit manifeſta/ debet in vtroq; ſenſu cõſtrui vel deſtrui:in vno cõſtrui ⁊ in alio deſtrui. Añ iſta ꝓpõ/ diſciplina ẽ vna pluriũ/ nõ ðꝛ multi/ plex ꝓpꝛie:qꝛ nõ hʒ diuerſos ſenſus ex truncatiõe termiĩoꝛũ:ſʒ ſolũ eſt młtipler/ capiẽdo młtiplex lar/ ge ꝓ oĩ orone hñte diuerſos ſenſus: ſiue hoc fiat Pꝓpter vuncanone Neſone Vne Et her de ſeho

8(articulo. Qtum ad tertiũ ſit: LCõcluſio rñ ſalis: Ab ineſſe ad eſſe aliqñ valet ↄña ⁊ aliqñ nõ:vt viſuʒ ẽ in pꝛĩo arti.in q̊ luf ficienter pñt ſolui rõnes que fiebant añ oppoſitũ.

Voniã autẽ rerũ quidẽ alie ſunt ex neceſſitate: alie autẽ vt in plu ribus:alie vo vtrumlibet. ſte eſt tertiꝰ tractatꝰ huiꝰ libꝛi:in q̊ docet 1 termĩare ꝓblemata ꝑ locos extrin ſecos.Et pꝛĩo ponit aliãs ↄſideratiões/ãrũ Pꝛĩa eſt: ſi aliqð pᷣdicatũ ineſt alicui ſubo de neceſſitate et illð aſſignet᷑ ineſſe vt accñs/ deſtruẽdũ eſt ꝓble ma.Scða:ſi aliqð pꝛedicatũ aſſignet ineſſe alicui ſubiecto vt in pluribꝰ/cõſiderandũ eſt ſi inſit vt in paucioꝛibꝰ:qꝛ ſi ſic/deſtruẽdũ eſt: qꝛ oĩa talia ſunt diſparata/q̊rũ vnũ vᷣe negat᷑ de alio:vt ſi bonũ aſ⸗ ſignet᷑ ineſſe hoĩ vt in plurib/ deſtruẽdũ eſt ꝓble/ ma:qꝛ hoiĩes ſunt mali/ vt in pluribꝰ: ⁊ bont/ vt in paucioubꝰ. Tertia:ſi aliqͥd aſſignet᷑ ineſſe ſibi acci dentaliter/ deſtruẽdũ eſt ꝓblema:qꝛ idẽ nõ p̃dicat᷑ de ſeipſo accidentałr. Et ſi qͥs aſſignet voluptatẽ accidentafr ineſſe gaudio/ iocunditati/ vel leticie/ deſtruendum eſt pꝛoblema:qꝛ illa ſunt idem.

¶ Quoniam autem contraria comple/

ctuntur quidem ſibijnuicem..

¶ Iſtud ẽ ſcðm capłm in qͥ docet aſpicere ad con/ traria. Et dicit ꝙ ↄůꝛia ſᷣm pᷣdicationẽ et ſbiectionẽ pñt cõplecti adinuicẽ ſex modis. ¶ Pꝛiĩo/ꝗñ duo /ꝛia pᷣdicant᷑ de duobꝰ Zꝛijs.Et hoc duplr:vt amt cis eſt bñfacere:inimicis ẽ malefacere/vel ecõtra: et ſic ſunt due cõplexiones q̃ nõ Waai: qꝛ illa que

4.

———

Fo. 88

C