Druckschrift 
Magistri Petri tatareti com[m]entraij in Jsagogas Porphyrij et libros logicoru[m] Aristotelis accuratissime recogniti / Annotat in marginibus si quando author, vt pleru[m]q[ue] solet, in hisce com[m]entarijs ex Scoto quippia[m] desumpserit
Entstehung
Seite
3v
Einzelbild herunterladen

E Sco. ub.z. di. ð. in ſol. ſcðe intẽtiõeſ nihil ↄtineãt vᷣtuałr. Alioo aliã ſcĩa qrti argu. ðꝛ hĩtꝰᷣtuał:qꝛ tał noticia inclinat ad ſpeculatio/ diſ.. argu nem aliqrũ cõplexoꝝ/ ſiue talia cõplexa cõtineant᷑ endo 7 hen vᷣtualr in ſbiecto pꝛio illiꝰ ſcĩe ſiue: ſic noticia ricũ.et li.. ſimplex de ſbiecto logice poſſet dici vna vir/

Diſ. 1. q. 2.

Sco. q. · pꝛolog.

LCLõcluſio

tualiter vt ſaltẽ potẽtialr. Ex ã ſequit᷑ que/ ritur de vnitate alicuiꝰſcĩe dz illa ſcia diſtingui:ꝗꝛ

vr querit᷑ de ſcĩa foꝛmalipᷣtuali/ vl potẽtiali: tũc

oꝑtet rñdere ꝓpoꝛtionałr ſᷣm dicta applicãdo/

foꝛmit in oĩb ſciẽtüs.Et ſi qͥs q̃rat/ vtrũ habitꝰ di uerſarũ cõcłonũ termĩovł termĩs dꝛñtiũ in logica

poſſint dici vnꝰhĩtꝰ? Añdet᷑ hĩtꝰ diũſarũ cõclo/ pñt capi dupłr.Anoo ſᷣm ſuas ꝓpas rõnegs in ꝑticulari: ſic dicunt᷑ vnꝰ hĩtꝰ/ſʒ diuerſi hĩitus.

Auoo vt hñt reſpectũ ad vnũ incõplexũ vᷣtua/ liter ↄtinet illos hĩtꝰ: ſic pñt dici vnꝰhĩtꝰ vnitate

ſaltẽ vᷣtuali vnitate oꝛdinisvł attributiõis:q̃̊ ðᷣtual ↄtinẽtia ꝓpꝛie inuenit᷑ in ſciẽtijs rõnali

bus reſpectu ſubiecti/ in ipſis nullũ ſit ſubiectũ cõe cõtineat virtuałr aliquẽ habitũ:pñt dici vnꝰ bĩtꝰ vt hñt reſpectũ ad noticiã incõplexã illiꝰ ſBiecti:qᷓ̃ vᷣtuałr ↄtinet illos hĩtꝰ/lʒ ſBiectũ:po terit etiã dici vn hĩtꝰ vnitate oꝛdinis attributio

nis.Ex§ ptʒ młtoꝝ habituũ ſpẽ dꝛñtiũ põt eſſe vnũ obiectũ cõe: ſic in ſciẽtijs aſſignat᷑ vnũ obie

ctũ cõe a eſt vnꝰ hĩtꝰ ſpẽ/ſʒ tm̃ genere.Et hec

de ſcðo articulo. Atum ad tertiũ articulum ſit: rñſalis:Cogica /eſt ſcĩa vna nalis ab alijs diſtincta: con cluſio ptʒ ex pꝛio ſcðo articut. Ad rõnes. Ad pꝛimã ðᷣꝛ:œ ꝓbat logica artificiał acqᷣrit P logicã artificialẽ:ſʒ ꝓbat qͥn acqͥrat᷑ logi cam naturalẽ vl vſualẽ:vt patuit in ſcðᷣo articulo. Ad ſcðᷣam ðᷣꝛ: ꝓbat nullꝰmodus ſciẽdi ob iectiuꝰ ſcĩa/ſʒ ꝓbat qͥn modus ſciẽdi directiuꝰ ſit ſcĩa:vt patuit in.i.articło. Ad tertiã ptʒ ſolutio in pꝛĩo articło:vbi dictũ ſcĩa ðꝛ rõnalis/eo ſit ens rõnis:ſʒ qꝛ de obiecto/ ens rõnts. Bd q̃rtã ðꝛ: logica ðꝛ vna vnitate intrinſeca:ca piẽdo logicã vno habitu alicuiꝰ cõclonis: q̃li/ ter dicak vna vnitate extrinſeca/ viſum eſt in ſcdðo articulo. Ad qͥntã ðꝛ logica eſt ſciẽtia cõis:non quidem cõitate pꝛedicationis/ ſed cõitate vſus vlł

applicationis:vt viſum eſt in pꝛimo articulo.

1 vtrũ logica ſit ſcĩa pꝛa/ Qu erit ſcðo ctica ſpeculatiua.Et arguit᷑ pꝛĩo ſit pꝛactica:oĩs illa ſcĩa pꝛactica ſolũ cognitiua ſui ſᷣtecti/ſʒ etiã ꝓductiua:ſed logica eſt hmõi:igit᷑ eſt ſcĩia pꝛactica. Maioꝛ ptʒ phm. metaphß.ponẽtẽ dꝛñam iter ſciam ſpecula tiuã pꝛacticã:penes eᷣ ſpecłatiua ↄſiderat ſuũ ſGiectũ:pꝛactica aũt facit ipm. Et minoꝛ ꝓbat᷑:qꝛ ſGiectũ logice modꝰ ſciẽdi ſyllogiſmꝰ mediã te hĩtu logice ꝓducit᷑: logica docet de qͥbꝰ⁊ q̃li ter eſt cõponẽdus ſyllogiſmꝰ. Arguit᷑ ſcðo ſic: oĩs habitꝰ directiu pꝛaxis eſt pꝛacticꝰ: ſʒ logica hmõi:igit᷑. Maioꝛ manifeſta: minoꝛ ꝓbaf᷑:qꝛ lo gica directia actuũ rõnis ſũt pꝛaxes:qꝛ pꝛaxis in greco idẽ oꝑatio ĩ latino. Tertio ſic:oĩs ſcĩã gr̃a ſui gr̃a oꝑis cui? directiua:ſʒ lo gica hmõi:igit᷑. Waioꝛ mãifeſta: mĩoꝛ ꝓbat᷑: Oꝛ logica gra aliaꝝ ſciaꝝ /cũ applicet᷑ ad acqͥren/ alias ſcias. Quarto ſic:oĩs illa ſcĩa pꝛacti/ ca eſt de oꝑabilibꝰ a nob:ſʒ logica eſt hmõi:igit᷑. WMaioꝛ nota: mĩoꝛ ꝓbat᷑:qꝛ logica de ſcðᷣis in tẽtionibꝰ fiunt a nob actũ cõꝑatiuũ intellectꝰ. Quito ſic:oĩs hĩtꝰ cui cõpetũt iſti reſpect habi

In explanationẽ libꝛoꝛũ logice

tinẽte aliã cõplexa: ſic logica ðꝛ vnꝰ habitus ðtualis:qꝛ ſbiectũ ĩ logica nihil eᷣtualr cõtinet/

tuales.ſ.reſpectꝰ pᷣoꝛitatꝭ reſpectꝰ ↄfoꝛmatiuita/ tis ſiue directiõis pꝛacticꝰ:ſʒ logica hmõt:igit᷑. Waioꝛ ptʒ:qꝛ in ſᷣ̊ ↄſiſtit hĩtꝰpꝛactici:vt poſtea dicet᷑. Winoꝛ ꝓbat᷑ pꝛĩo de pꝛioꝛitate:qꝛ logica eſt poꝛ in acqſitide oĩm ſcĩarũ.ſcðᷣo ꝓbat᷑ de ↄfoꝛma/ tiuitate:qꝛ oẽs alie ſcĩe vtunt᷑ logica regulant᷑ :igit᷑. In oppoſitũ arguit:illa ſcĩa ſpeclatĩa cuiꝰ totalis vltimꝰ finis ſcire:ſʒ logica hmõt: igit᷑. In q̃ſtione erũt tres articuli ſicut in pᷣcedẽti. Pꝛimo ſciẽdũ arnceie idues

ſũt potẽtie: q̃dã em̃ ſunt potẽtie vegetatiue/q̃ ſũt tres.ſ.nutritiua/ au gmẽtatiua/⁊ generatiua: ille ſũt mere naturaleſ: nec actꝰ ipᷣarũ ſũt ĩ ptãte nrF̃a/neq; tales actꝰ vnqᷓ; pñt dici pꝛaxes: vt gñare/ nutrire/⁊ augmentare. Alie ſũt potẽtie ſenſitiue:vt ſũt viſus/auditꝰ ⁊c. de opatiõibꝰtaliũ potẽtiaꝝ ponit᷑ tał diſtinctio/ꝙ tales oꝑationes potẽtie ſenſitiue pñt capt dupłr. Anoo hᷣm ſe/ ſic ſũt pꝛaxes: qꝛ pᷣcedũt actũ vo/ lũtatꝭ et ĩtellectꝰ.Alioo capiũt᷑ vt moderãt᷑ a rõne et pᷣcipiunt᷑ a volũtate: ſic ſũt pꝛaxes:vt audi re/ videre/ inq́; regulant᷑ a rõne.i.ĩtellectu: pᷣci- piũt᷑ a volũtate ſũt pꝛaxes. Adhuc ſũt alie due potẽtie.ſ.ĩtellectꝰ volũtas:de actu ĩtellectꝰ ðꝛ nullꝰ actꝰ ĩtellectꝰ eſt pꝛais:vt poſtea patebit. de actu volũtatꝭ ponit᷑ tał diſtinctio: Actꝰ volũtatꝭ dux.ſ.actꝰ elicitꝰ impatꝰ. Actꝰ elicitꝰ/ẽ actꝰ ꝓdu ctus ab ipſa volũtate ſine imꝑio ipſiꝰ volũtatl: vt velle dare elemoſynã. actꝰ imꝑat/ actꝰ ꝓdu ctus ab aliq̃ potẽtia mediãte imꝑio ipſiꝰ volũtat/ tał actꝰ poſſit eẽ in ptãte volũtatꝭ: vt audire le/ ctionẽ/ imꝑatũ a volũtate:ſtudere ĩ theologia/im/ peratũ a volũtate.Ex ̊ ſequit᷑ actꝰ imꝑatꝰ ipſiꝰ volũtatꝭ aliqñ ꝓducit᷑ ab ipa volũtate:vt velle ho noꝛare deũ/ imꝑatũ ab ipᷣ̃amet volũtate aliꝗñ actꝰ volũtatꝭ/ſʒ potẽtiaꝝ ſenſitiuarũ/ vl ipſiꝰ itelle ctus:vt patuit ĩ exẽplis: actꝰ volũtas imperat alijs potẽtijs ſibi ðꝛ actꝰ imꝑatiuꝰ imꝑatꝰ/ niſi foꝛte imꝑaret᷑ ab ipſa volũtate. Aduerte

vlteriꝰ pꝛaxis põt capi q̃drupłr. Unoo opatio Hac deſi⸗ ne cuiuſcũq; potẽtie: ſiue tał potẽtia ſit cognitiua dareehe

actꝰcuiuſcũqʒ potẽtie fuerit/põt dici pꝛaxis. Alioo vlti. ꝓlog.

ſiue appetitiua/ſiue naturalis/ſiue libera: ſic oĩs

capit᷑ oꝑatiðe ſoliꝰ potẽtie cognitiue aut ſequẽ tis cognitionẽ:cuiuſmodi oꝑatio potentie aꝑpe titiue: iſto actꝰ ĩtellectꝰ põt dici pꝛaxis. Ter tio capit᷑ oꝑatiõe exñte in ptãte nr̃a /ſiue ſit bona ſiue mala: iſto furari et adulterari ſunt pꝛaxes. Quarto capit᷑ ꝓpꝛijſſime ſola oꝑa/ tione alteriꝰpotẽtie qᷓʒ ĩtellectꝰpoſterioꝛ ipſa intel lectione nata cõfoꝛmiter elici rõni recte: iſto ſolum eſt hic ad ꝓpoſitũ.. Gcðo ſciẽdũ pꝛaxis ꝓpꝛijſſime ca

pta ſic difſinit a Sco.

7 3 in ꝓlo.i.ſen. Pꝛaxis/ẽ oꝑatio alteriꝰpotẽtie ab in/ Sco.vt.ð.

tellectu naturałr poſterioꝛ ĩtellectiõe nata ↄfoꝛmi ter elici rõni recte ad ſit recta:ex q̃̊ diffinitione eliciunẽ tres ↄditiões requiſite ad ipam pꝛaxim. Pꝛĩa: talis oꝑatio ſit alteriꝰ potẽtie q́ʒ ĩtellectꝰ. Ex ã ſequit᷑ nullꝰ actꝰ ĩtellectꝰẽ pꝛaxis. hec ditio ſic ꝓbat᷑:qꝛ ſola illa oꝑatio ðꝛ pꝛaxis ad quã itellectꝰ ſe extẽdendo fit pꝛacticꝰ:ſʒ ĩtellectꝰad nul lam ſui oꝑationẽ põt extẽdi:igit᷑ nulla oꝑatio in/ tellectꝰẽ pꝛaxis. Maioꝛ ptʒ pᷣm.3. de aĩa dicẽtẽ itellectꝰ ſola extẽſione fit pꝛacticꝰ.Et minoꝛ. bat᷑:qꝛ extẽdere/ẽ eỹ ſe tẽdere. iſtã cõditio nem arguit᷑ pꝛio ſic:oĩs oꝑatio in ptãte nr̃a eſt pꝛaxis:ſed aliã operatio intellectꝰ eſt hmõi: igit᷑. Scõðo ſic: aliq̃ oꝑatio ĩtellectꝰ eſt dirigibilis ab

Sco. q. 7. pꝛolog.

Decd Sch.