E Sco. ub.z. di. ð. in ſol. ſcðe intẽtiõeſ nihil ↄtineãt vᷣtuałr. Alioo aliã ſcĩa qrti argu.⁊ ðꝛ hĩtꝰᷣtuał:qꝛ tał noticia inclinat ad ſpeculatio/ diſ.iʒ. argu nem aliqrũ cõplexoꝝ/ ſiue talia cõplexa cõtineant᷑ endo 7 hen vᷣtualr in ſbiecto pꝛio illiꝰ ſcĩe ſiue nõ: ⁊ ſic noticia ricũ.et li.. ſimplex q̃ hñ de ſbiecto logice poſſet dici vna vir/
Diſ. 1. q. 2.
Sco. q. · pꝛolog.
LCLõcluſio
tualiter vt ſaltẽ potẽtialr. ¶ Ex ã ſequit᷑ ꝙ cũ que/ ritur de vnitate alicuiꝰſcĩe dz illa ſcia diſtingui:ꝗꝛ
vr querit᷑ de ſcĩa foꝛmalipᷣtuali/ vl potẽtiali: ⁊ tũc
oꝑtet rñdere ꝓpoꝛtionałr ſᷣm dicta applicãdo cõ/
foꝛmit in oĩb ſciẽtüs.Et ſi qͥs q̃rat/ vtrũ habitꝰ di uerſarũ cõcłonũ termĩovł termĩs dꝛñtiũ in logica
poſſint dici vnꝰhĩtꝰ? Añdet᷑ ꝙ hĩtꝰ diũſarũ cõclo/ nũ pñt capi dupłr.Anoo ſᷣm ſuas ꝓpas rõnegs ⁊ in ꝑticulari:⁊ ſic nõ dicunt᷑ vnꝰ hĩtꝰ/ſʒ diuerſi hĩitus.
Auoo vt hñt reſpectũ ad vnũ incõplexũ qð vᷣtua/ liter ↄtinet illos hĩtꝰ:⁊ ſic pñt dici vnꝰhĩtꝰ vnitate
ſaltẽ vᷣtuali vł vnitate oꝛdinisvł attributiõis:q̃̊ tñ ðᷣtual ↄtinẽtia nõ ꝓpꝛie inuenit᷑ in ſciẽtijs rõnali
bus reſpectu ſubiecti/ cũ in ipſis nullũ ſit ſubiectũ cõe qð cõtineat virtuałr aliquẽ habitũ:pñt tñ dici vnꝰ bĩtꝰ vt hñt reſpectũ ad noticiã incõplexã illiꝰ ſBiecti:qᷓ̃ vᷣtuałr ↄtinet illos hĩtꝰ/lʒ nõ ſBiectũ:po terit etiã dici vn hĩtꝰ vnitate oꝛdinis vł attributio
nis.Ex§ᷓ ptʒ ꝙ młtoꝝ habituũ ſpẽ dꝛñtiũ põt eſſe vnũ obiectũ cõe:⁊ ſic in ſciẽtijs aſſignat᷑ vnũ obie
ctũ cõe a qͥ nõ eſt vnꝰ hĩtꝰ ſpẽ/ſʒ tm̃ genere.Et hec
de ſcðo articulo. Atum ad tertiũ articulum ſit: rñſalis:Cogica /eſt ſcĩa vna rõ nalis ⁊ ab alijs diſtincta:q̃ con cluſio ptʒ ex pꝛio ⁊ ſcðo articut. ¶ Ad rõnes. Ad pꝛimã ðᷣꝛ:œ bñ ꝓbat ꝙ logica artificiał nõ acqᷣrit P logicã artificialẽ:ſʒ nõ ꝓbat qͥn nõ acqͥrat᷑ ꝑ logi cam naturalẽ vl vſualẽ:vt patuit in ſcðᷣo articulo. Ad ſcðᷣam ðᷣꝛ:ꝙ bñ ꝓbat ꝙ nullꝰmodus ſciẽdi ob iectiuꝰ ẽ ſcĩa/ſʒ nõ ꝓbat qͥn modus ſciẽdi directiuꝰ ſit ſcĩa:vt patuit in.i.articło. Ad tertiã ptʒ ſolutio in pꝛĩo articło:vbi dictũ ẽ ꝙ ſcĩa nõ ðꝛ rõnalis/eo ſit ens rõnis:ſʒ qꝛ ẽ de obiecto/ qð ẽ ens rõnts. Bd q̃rtã ðꝛ:ꝙ logica ðꝛ vna vnitate intrinſeca:ca piẽdo logicã ꝓ vno habitu alicuiꝰ cõclonis:⁊ q̃li/ ter dicak vna vnitate extrinſeca/ viſum eſt in ſcdðo articulo. Ad qͥntã ðꝛ ꝙ logica eſt ſciẽtia cõis:non quidem cõitate pꝛedicationis/ ſed cõitate vſus vlł
applicationis:vt viſum eſt in pꝛimo articulo.
1 vtrũ logica ſit ſcĩa pꝛa/ Qu erit ſcðo ctica vł ſpeculatiua.Et arguit᷑ pꝛĩo ꝙ ſit pꝛactica:oĩs illa ſcĩa ẽ pꝛactica q̃ nõ ẽ ſolũ cognitiua ſui ſᷣtecti/ſʒ etiã ꝓductiua:ſed logica eſt hmõi:igit᷑ eſt ſcĩia pꝛactica. Maioꝛ ptʒ ꝑ phm.6· metaphß.ponẽtẽ dꝛñam iter ſciam ſpecula tiuã ⁊ pꝛacticã:penes eᷣ ꝙ ſpecłatiua ↄſiderat ſuũ ſGiectũ:pꝛactica aũt facit ipm. Et minoꝛ ꝓbat᷑:qꝛ ſGiectũ logice ẽ modꝰ ſciẽdi vł ſyllogiſmꝰ qͥ mediã te hĩtu logice ꝓducit᷑:nã logica docet de qͥbꝰ⁊ q̃li ter eſt cõponẽdus ſyllogiſmꝰ. ¶ Arguit᷑ ſcðo ſic: oĩs habitꝰ directiu pꝛaxis eſt pꝛacticꝰ: ſʒ logica ẽ hmõi:igit᷑. Maioꝛ ẽ manifeſta:⁊ minoꝛ ꝓbaf᷑:qꝛ lo gica ẽ directia actuũ rõnis qͥ ſũt pꝛaxes:qꝛ pꝛaxis in greco idẽ ẽ ꝙ oꝑatio ĩ latino. ¶ Tertio ſic:oĩs ſcĩã q̃ nõ ẽ gr̃a ſui ẽ gr̃a oꝑis cui? ẽ directiua:ſʒ lo gica ẽ hmõi:igit᷑. Waioꝛ ẽ mãifeſta:⁊ mĩoꝛ ꝓbat᷑: Oꝛ logica ẽ gra aliaꝝ ſciaꝝ /cũ applicet᷑ ad acqͥren/ dũ alias ſcias. ¶ Quarto ſic:oĩs illa ſcĩa ẽ pꝛacti/ ca q̃ eſt de oꝑabilibꝰ a nob:ſʒ logica eſt hmõi:igit᷑. WMaioꝛ ẽ nota:⁊ mĩoꝛ ꝓbat᷑:qꝛ logica ẽ de ſcðᷣis in tẽtionibꝰ q̃ fiunt a nob ꝑ actũ cõꝑatiuũ intellectꝰ. ¶ Quito ſic:oĩs hĩtꝰ cui cõpetũt iſti reſpect habi
In explanationẽ libꝛoꝛũ logice
tinẽte aliã cõplexa: ⁊ ſic logica nõ ðꝛ vnꝰ habitus ðtualis:qꝛ ſbiectũ ĩ logica nihil eᷣtualr cõtinet/ cũ
tuales.ſ.reſpectꝰ pᷣoꝛitatꝭ ⁊ reſpectꝰ ↄfoꝛmatiuita/ tis ſiue directiõis ẽ pꝛacticꝰ:ſʒ logica ẽ hmõt:igit᷑. Waioꝛ ptʒ:qꝛ in ſᷣ̊ ↄſiſtit rõ hĩtꝰpꝛactici:vt poſtea dicet᷑. Winoꝛ ꝓbat᷑ pꝛĩo de pꝛioꝛitate:qꝛ logica eſt poꝛ in acqſitide oĩm ſcĩarũ.ſcðᷣo ꝓbat᷑ de ↄfoꝛma/ tiuitate:qꝛ oẽs alie ſcĩe vtunt᷑ logica ⁊ regulant᷑ ꝑ eã:igit᷑. ¶ In oppoſitũ arguit:illa ſcĩa ẽ ſpeclatĩa cuiꝰ totalis ⁊ vltimꝰ finis ẽ ſcire:ſʒ logica ẽ hmõt: igit᷑. In q̃ſtione erũt tres articuli ſicut in pᷣcedẽti. Pꝛimo ſciẽdũ arnceie idues
ſũt potẽtie: q̃dã em̃ ſunt potẽtie vegetatiue/q̃ ſũt tres.ſ.nutritiua/ au gmẽtatiua/⁊ generatiua:⁊ ille ſũt mere naturaleſ: nec actꝰ ipᷣarũ ſũt ĩ ptãte nrF̃a/neq; tales actꝰ vnqᷓ; pñt dici pꝛaxes: vt gñare/ nutrire/⁊ augmentare. Alie ſũt potẽtie ſenſitiue:vt ſũt viſus/auditꝰ ⁊c. ⁊ de opatiõibꝰtaliũ potẽtiaꝝ ponit᷑ tał diſtinctio/ꝙ tales oꝑationes potẽtie ſenſitiue pñt capt dupłr. Anoo hᷣm ſe/ ⁊ ſic nõ ſũt pꝛaxes: qꝛ pᷣcedũt actũ vo/ lũtatꝭ et ĩtellectꝰ.Alioo capiũt᷑ vt moderãt᷑ a rõne et pᷣcipiunt᷑ a volũtate:⁊ ſic ſũt bñ pꝛaxes:vt audi re/ videre/ inq́;tũ regulant᷑ a rõne.i.ĩtellectu: ⁊ pᷣci- piũt᷑ a volũtate ſũt bñ pꝛaxes. Adhuc ſũt alie due potẽtie.ſ.ĩtellectꝰ ⁊ volũtas:de actu ĩtellectꝰ ðꝛ ꝙ nullꝰ actꝰ ĩtellectꝰ eſt pꝛais:vt poſtea patebit. de actu volũtatꝭ ponit᷑ tał diſtinctio: Actꝰ volũtatꝭ ẽ dux.ſ.actꝰ elicitꝰ ⁊ impatꝰ. Actꝰ elicitꝰ/ẽ actꝰ ꝓdu ctus ab ipſa volũtate ſine imꝑio ipſiꝰ volũtatl: vt velle dare elemoſynã. Sʒ actꝰ imꝑat/ ẽ actꝰ ꝓdu ctus ab aliq̃ potẽtia mediãte imꝑio ipſiꝰ volũtat/ dũ tał actꝰ poſſit eẽ in ptãte volũtatꝭ: vt audire le/ ctionẽ/ imꝑatũ a volũtate:ſtudere ĩ theologia/im/ peratũ a volũtate.Ex ̊ ſequit᷑ ꝙ actꝰ imꝑatꝰ ipſiꝰ volũtatꝭ aliqñ ꝓducit᷑ ab ipa volũtate:vt velle ho noꝛare deũ/ imꝑatũ ab ipᷣ̃amet volũtate aliꝗñ nõ ẽ actꝰ volũtatꝭ/ſʒ potẽtiaꝝ ſenſitiuarũ/ vl ipſiꝰ itelle ctus:vt patuit ĩ exẽplis: ⁊ actꝰ q̊ volũtas imperat alijs potẽtijs vł ſibi ðꝛ actꝰ imꝑatiuꝰ ⁊ nõ imꝑatꝰ/ niſi foꝛte imꝑaret᷑ ab ipſa volũtate. ¶ Aduerte tñ
vlteriꝰ ꝙ pꝛaxis põt capi q̃drupłr. Unoo ꝓ opatio Hac deſi⸗ ne cuiuſcũq; potẽtie: ſiue tał potẽtia ſit cognitiua dareehe
actꝰcuiuſcũqʒ potẽtie fuerit/põt dici pꝛaxis. Alioo vlti. ꝓlog.
ſiue appetitiua/ſiue naturalis/ſiue libera: ⁊ ſic oĩs
capit᷑ ꝓ oꝑatiðe ſoliꝰ potẽtie cognitiue aut ſequẽ tis cognitionẽ:cuiuſmodi ẽ oꝑatio potentie aꝑpe titiue:⁊ iſto mõ actꝰ ĩtellectꝰ põt dici pꝛaxis. Ter tio mõ capit᷑ ꝓ oꝑatiõe exñte in ptãte nr̃a /ſiue ſit bona ſiue mala:⁊ iſto mõ furari et adulterari ſunt pꝛaxes. Quarto mõ capit᷑ ꝓpꝛijſſime ꝓ ſola oꝑa/ tione alteriꝰpotẽtie qᷓʒ ĩtellectꝰpoſterioꝛ ipſa intel lectione nata cõfoꝛmiter elici rõni recte: ⁊ iſto mõ ſolum eſt hic ad ꝓpoſitũ.. Gcðo ſciẽdũ ꝙ pꝛaxis ꝓpꝛijſſime ca
pta ſic difſinit a Sco.
7 3— in ꝓlo.i.ſen. Pꝛaxis/ẽ oꝑatio alteriꝰpotẽtie ab in/ Sco.vt.ð.
tellectu naturałr poſterioꝛ ĩtellectiõe nata ↄfoꝛmi ter elici rõni recte ad h̊ ꝙ ſit recta:ex q̃̊ diffinitione eliciunẽ tres ↄditiões requiſite ad ipam pꝛaxim. Pꝛĩa:ꝙ talis oꝑatio ſit alteriꝰ potẽtie q́ʒ ĩtellectꝰ. Ex ã ſequit᷑ ꝙ nullꝰ actꝰ ĩtellectꝰẽ pꝛaxis.⁊ hec cõ ditio ſic ꝓbat᷑:qꝛ ſola illa oꝑatio ðꝛ pꝛaxis ad quã itellectꝰ ſe extẽdendo fit pꝛacticꝰ:ſʒ ĩtellectꝰad nul lam ſui oꝑationẽ põt extẽdi:igit᷑ nulla oꝑatio in/ tellectꝰẽ pꝛaxis. Maioꝛ ptʒ ꝑ pᷣm.3. de aĩa dicẽtẽ ꝙ itellectꝰ ſola extẽſione fit pꝛacticꝰ.Et minoꝛ ꝓ. bat᷑:qꝛ extẽdere/ẽ eỹ ſe tẽdere. ¶ Sʒ iſtã cõditio nem arguit᷑ pꝛio ſic:oĩs oꝑatio q̃ ẽ in ptãte nr̃a eſt pꝛaxis:ſed aliã operatio intellectꝰ eſt hmõi: igit᷑. ¶ Scõðo ſic: aliq̃ oꝑatio ĩtellectꝰ eſt dirigibilis ab
Sco. q. 7. pꝛolog.
Decd Sch.


