85 Pꝛohemium Feo. 2
A¶ Queſtiones admodũ ſubtiles et vti/ les/ cũ medulla totiꝰmaterie artiũ /quat/ tuoꝛ libꝛoꝛũ ſententiarũ ⁊ quodlibeti do ctoꝛis ſubtilis Scoti in ſuis locis quo/ tate/magiſtri Petri Tatareti parrhiſien ſis ſuꝑ libꝛis logices Poꝛphyrij et Alri ſtotelis cũ textus clariſſima expoſitione/ ac dubioꝛũ ſeu difficultatum oꝛdinatiſſi ma terminatione feliciter incipiunt.
Irca initiũ totiꝰ
logice mouet᷑ talis queſtio:vtrum
logica ſit ſciẽtia rõnalis vna et ab
alijs diſtincta. ¶ Arguit᷑ pꝛimo ꝙ
nõ ſit ſciẽtia:qꝛ oĩs ſcientia acqͥri᷑
ꝑ demõſtrationẽ:ſed logica nõ acquirit᷑ ꝑ demon/ ſtrationẽ:&̊ ipſa nõ eſt ſciẽtia.Waioꝛ patet ex diffi nitione ſciẽtie. Minoꝛ ꝓbakt᷑: qꝛ ſi logica acqͥreret᷑ ꝑ demõſtrationẽ j añ logicã eſſet alia logica ꝑ quã illa demõſtratio eſſet nota:⁊ ſic eſſet ꝓceſſus in in ſinitũ. ¶ Scðo ſic:Modus ſciẽdi nõ eſt ſciẽtia: ſʒ logica eſt modus ſciẽdi:ergo logica nõ eſt ſciẽtia. Watoꝛ patet: qꝛ inſtrumentũ acquirẽdi ſciẽtiã nõ eſt ipſa ſciẽtia.Et minoꝛ pꝛobat᷑ ꝑ Ariſto.z.meta phyſice dicentẽ:ꝙ abſurdũ eſt ſimul querere ſcien tiam et modũ ſciendi. ¶ Texrtio ſic/pꝛobando ꝙ nõ ſit rõnalis:qꝛ quelibet ſciẽtia eſt verũ ens reale exiſtẽs in aĩa de pꝛedicamẽto ãlitatis:q nulla erit ſcientia rõnalis/ cum reale ⁊ rationale opponant. . ¶ Quarto ſic/ ꝓbando ꝙ nõ ſit vna ſcietia:qꝛ illa B ſcientia nõ eſt vna in ã̃ colligunt᷑ plures cõcluſio/ nes demõſtrabiles ꝑ diuerſa media:ſʒ ſic eſt de lo gica:& non eſt vna. Waioꝛ ptʒ:qꝛ ſciẽtia eſt habitꝰ cõcluſionis:å młtiplicatis cõcluſionibꝰ/multipli/ cantur ſciẽtie.¶ Quinto ſic/ ꝙ nõ ſit ab alijs di⸗ ſtincta:qꝛ illa ſcicẽ᷑tia non eſt ab alüs diſtincta que eſt de aliq obiecto cõmuni cũ alijs ſciẽtijs:ſed logi ca eſt hmõi:igit᷑. Minoꝛ ptʒ:qꝛ logica eſt de ſyllo/ giſmo vł modo ſciẽdi/q̊ vtunt᷑ om̃es alie ſciẽtie: 6 non eſt ab alüs diſtincta. ¶ In oppoſitũ arguit᷑ ꝑ phm tradẽtẽ ſciẽtiã logicalẽ vnã ⁊ ab alijs diſtin/ ctam. ¶ In ãſtione iſta et in oĩbꝰ alijs erunt tres articuli. In pꝛĩo declarabunt᷑ termini queſtionis. in ſcðo mouebunt᷑ dubia.in tertio ponet᷑ cõcluſio rñſalis ad queſitũ:⁊ ſoluent᷑ rõnes añ Spofit 1 p declaratione Pꝛimo ſciendũ av enunibt
ca/ ſupponit᷑ ꝙ logica eſt duplex.ſ.naturalis ⁊ ar/
ſumꝰinclinati naturałr ad aſſentiẽdũ vero /tij aliqͥ magis vl minꝰ ſunt diſpoſiti:iðo aliqͥ pꝛomptiꝰ ⁊ faciliꝰaſſentiũt vero qᷓ; alij.Sed logica artificialis eſt duplex.ſ.docẽs ⁊ vtens.Docẽs/eſt que docet
E
diffinire/ diuidere/arguere/ ⁊ verũ a falſo diſcerne⸗
re:⁊ iſta acqͥrit ꝑ demonſtrationẽ/⁊ ꝑ certas regu las artis logice. Sʒ logica vtens capit᷑ duobꝰmo dis.Ano mõ pꝓ noticia ſcientifica logice acqͥſita ꝑ demõſtrationẽ q̃ vtimur in ſingulis ſcientijs diui dendo/ diffiniendo/ arguẽdo/ ⁊ verũ a falſo diſcer/ nẽdo:⁊ ſic eſt vera ſciẽtia nõ diſtincta a logica do cente. Alio mõ capit᷑ ꝓ habitu vel noticia acqͥſita ex frequẽti argumẽtatiõe ⁊ exercitio arguẽdi/ſiue talis noticia fuerit vera ſiue falſa/ ſiue dubia vel certa ſiue cũ foꝛmidine ſiue nõ:⁊ ſic logica vtens nõ eſt vera ſciẽtia/ſʒ tm̃ pꝛomptitudo quedã ad ta les actꝰexercẽdos generata ex frequẽti argumen/ tatione:qꝛ ſᷣm Sco.ex oĩ actu voluntatis vł intel lectus põt generari habitꝰ vel pꝛomptitudo:qꝛ ta/ lis habitꝰ generat᷑ in manu. ¶ Aquerte vlteriꝰ ꝙ logica artificialis ſeu docẽs põt capi duplr. Ano mõ pꝓ ſimplici habitu alicuiꝰ concluſionis logica/ lis acqͥſito ꝑ demõſtrationẽ vł demonſtrationes. Et ſic qlibet habitꝰ vel noticia alicuiꝰ cõcluſionis demõſtrabilis in logica poteſt dici logica artificia lis/ ⁊ ſic põt deſcribi: Logica artificialis/eſt ſciẽtia vniꝰ cõcluſionis logicalis ꝑ demõſtrationẽ vl de/
Sco. lib.3. diſ.zz.
mõſtrationes acquiſita.Et ab iſta non ðꝛ cõiter?
vſualiter hõ logicus:qꝛ ad hoc ꝙ aliqͥs dicat᷑ com muntter logicus/ opoꝛtet ꝙ habeat oẽs noticias oĩm concluſionũ logicaliũ /vel ſaltẽ maioꝛẽ partẽ. ¶ Et ſi qs dicat:a qlibet noticia ſcientifica põt ali qͥs dici ſciens:̊ ꝑ illũ habitũ qͥs erit ſciens/⁊ non niſi ſciẽtia logica:igit᷑ talis erit logicus. Añdet᷑ ꝙ aliqͥs ꝑ talẽ habitũ vniꝰ concluſionis põt dici logi cus/ ſʒ nõ vt cõiter vtimur logico. Alio mõ capif logica artificialis ꝓ collectione pluriũ noticiarũ adheſiuarũ togicalium:et hoc tripliciter. Ano mõ largeꝓ aggregato ex oĩbꝰnoticijs adheſiuis tam pꝛincipioꝛũ logicaliũ qᷓ; concluſionũ ex eiſdẽ pꝛin/ cipijs deductarũ ſiue ſcitarũ ſiue opinatarũ.i.ſiue ſciant cũ foꝛmidine ſiue nõ. Alio mõ capit᷑ ſtricte ꝓ aggregato ex oĩbꝰnoticijs oĩm pꝛincipioꝛũ logi caliũ ⁊ concluſionũ ſcitarũ deductarũ ex illis pꝛin cipijs. Tertio mõ capit᷑ magis ſtricte.ſ.ꝓ aggre/ gato ex noticijs adheſiuis cõcluſionũ logicalium demõſtratarũ ꝑ pꝛincipia logicalia.Et de iſta pꝛo pꝛie dak diffinitio logice/ cũ ðꝛ ꝙ logica eſt ſciẽtia docens diffinire/ diuidere/ arguere/ ⁊ verũ a falſo diſcernere ꝑ rõnes: ⁊ talẽ diſtinctionẽ debes pꝛo/ poꝛtionabiliter capere in q̃libet ſciẽtia. ¶ Aduer/ te finaliter ꝙ capiẽdo logicã artificialẽ tertio mõ/
tificialis. ogica naturalis nõ eſt aliud q natura adhuc eſt duplex.ſ. vetus ⁊ noua. Aetus/ que de⸗ terminat de partibꝰargumẽtationis ⁊ ſyllogiſmi
liter inexiſtẽs aĩe vł ĩtellectui/q̃ naturalt inclinaf: tã ꝓpinquis qᷓ; remotis: et ꝓpter hoc ðꝛ vetus et
Ais inclinatio vel Sia Nabilitas naturhennune vel eſt potẽs ad aſſentiẽdũ magis vero qᷓ; falſo:ex
quo aſſenſu ꝓcedimꝰ de noticia noti ad noticiam ignoti.et de iſta ponuntur alique ꝓpõnes. ¶ Pꝛi
ma: iſta logica naturalis eſt idẽ realiter cũ aia vel intellectu:⁊ hoc capiẽdo ipſam ꝓ inclinatiõe ipſiꝰ
aĩe vel intellectꝰ:qꝛ oĩs inclinatio eſt eadẽ realiter
Sco.lib.ʒ. cũ illo cuiꝰ eſt inclinatio. Et ðꝛ notanter/ captẽdo pi.i7. Et in ꝓ inclinatiõe:qꝛ ſi caperet̃ ꝓ habilitate ipſius aĩe †. diſ. 4.9. vel intellectus/ polſet bñ diſtingui ab aĩa ⁊ intelle q.i0. in coꝛ ctu:cũ habilitas ⁊ inhabilitas ſint q̃litateſ de ſcða poꝛe queſti ſpecie ãlitatis. ¶ Scðᷣa ꝓpõ:logica naturalis nõ onis et ſo/ eſt ſciẽtia: iðo ꝑ ipſam nõ dicimur ſcientes/ licet ꝑ lu.argu. ipſam poſſumꝰ dici logici. ¶ Tertia ꝓpõ:omnes
nõ ꝓpter antiqͥtatẽ: et iſta cõtinet ſub ſe libꝛũ pꝛe/ dicabiliũ/pꝛedicamentoꝛũ perihermenias/libꝛum diuiſionũ Boetij/ libꝛum ſuppoſitionũ /ampliatio num/ reſtrictionũ/ appellationũ/ et diſtributionũ. Alia eſt logica noua q̃ determinat de ſyllogiſmo/ et de partibꝰ ſubiectiuis eius:et iſta cõtinet ſub ſe
libꝛũ pꝛioꝛũ /poſterioꝛũ/topicoꝛũjelenchoꝛũ/⁊ etiã
Iſte condi
tractatũ cõſequẽtiarũ /inſolubiliũ /⁊ obligationũ. tiões cõue/ OScdðo ſci 5- ꝙ ꝓ declaratione ſcð& niunt habi- C U termini ſupponitur/ ꝙ tut: vt de/
ſciẽtia eſt Sedzhtae, vel habit exiſtẽs in aĩa/ qᷓ clarat Sco
babẽs faciliter
rat᷑ delectabifr /pꝛompte/et ex/tus li.i.diſ.
pedite: ita videlʒ ꝙ ſciẽtia ſeu habitus 2ne po 17.. 2, 2


