Siquis cam cruſtam leuiter deguſtat
Sæpe tamen cruſtam
Multa ſeret
Sic bona cognitio tegitur quaſi nubibus atris, Vt cinis oppreſſo totus in igne iacet. Notitiæ ueræ dum lux in mente refulget Diuinæ& mentis ſemina pura manent: Verbum etiam ſirmo ſub corde fideliter hæret, Cum uera ſiquidem cognitione manet. Hie duce te nobis opus eſt o magne Redemptor, Qui mentes uiuo lumine Chriſte regis. i caput es noſtrum, rex noſter, ut æquore uaſto Dux aliquis conchas qui regat unus adeſt. Eſt autem uerbi diuini concio uera Margaris, Hebræo ſignificata ſono. Gratuitæ ſiquidem ueniæ bona nuncia ſolo Poſſunt è uerbo ſpe ſuperante peti. Aſt ea grata licèt miſeris lint muncia lapſis, Antẽè uenire tamen plurima dura ſolent.
Lex primum pauidas terret ceu fulmine mentes,
Ac ſiſtit uultum iudicis ante Dei. ic mihi quæ poſsit ſors hac uiolentior eſſe, Wuis fortunæ habitus triſtior eſſe queat? amaram, ei quanto læſum uulnere pectus habet. Tætereâ uitæ cum iam quis dona beatæ Percepi t merito Chriſte benigne tuo, b quamuis inuitus amara m, b trepido ferre pericla metu. et qui te profitebitur, unica ſummi Chriſte Dei ſoboles, aſpera multa feret.
Nanq;
Cogi tur ac tre
„——


