II.

Hic ubi parua uado pars exuperabilis udas Profluit extremi marmoris uſq; uias. Mox ſua dilatant genuino uiſcera more, Roris ut excipiant ſemina grata labris, Attolluntq; caput uerſus faſtigia cœli, Deſuper aerius labitur unde liquor. Quem ſimul ac auido præcordia ſubter hiatu Demiſlſerè, prior ſiſtitur inde ſitis. Iamq; dies aliquot cum præterierè, ſit auro Argentoue pari cruſta colore nitens. Nam conchæ feruore liquor duratur,& inde Nobilis emergit corpore cruſta nouo. Dumqʒ dies motu naturæ creuit in omnes Bt iuſtum toties obtinet aucta modum: Gemma fit, unanimi quæ Margaris ore uocatur Omnibus, ac cenſu ſtat precioſa ſuo. Impiger hanc uarias portans mercator ad oras, Conquirit quanta ſedulitate poteſt.

Sed neq; uis domitrix nec acuti lamina ferri,

Nec ferus immiſſo Mulciber igne ualet, Eximat ut gemmam concretam rore ſuperno, Hoc de theſauro tam ſibi concha cauet. Tam reuerenter habet, nullis ut mota periclis, Anxia de uita deſinat eſſe ſua. Quis uerõ digitum temerarius inſerat illi, Optati compos poſsit ut eſſe bonix Ni ſibi præmorſos populari gaudeat ungues Et qua parte ſui mancus abire uelit?

Eſt ſua