Nunc incende faces: nam quæ mora ſegnior obſtat. Cur ſecus, ac ſolito moͤre faceßis, Hymen? Inceptas nunquam perducet ſponſus amores, Cyprigenæ ſi non, te duce, ſigna mœuet. Infœlix ſiquidem, nulloq́; ſit aptus honori, Qui tua coniugij, iura re ſoluit, Hymen. Quarè agè fronde noua, flauos redimito capillos, Atq; ueni tædis, ò Hymenæe, tuis. Flammea ſume, faces capias,& thura per auras Impiger arenti, piguia, funde ſolo. Ac noua confirmes noſtri connubia ſponſi: Titan ut oceani, tinxerit amne caput. Fallor? an audiui de turribus organà celſis Sacra dari,& raucæ garrula ſigna tubæ. Aggredior: tum Virgo, nurus, iuuenisq́;, ſe enexq́;, Alta petat templi limina, ſponſa, uocant. Tædifer interea ſtructo urlut agmine, Nymphæ, cum ſpon ſa, primum carpite, dixit, iter. Et uos, o proceres annoſæ turba ſenectæ. In me dio ſponſi, pergite, uirtus eat. Hinc ubi ſacrorum iuxtà pia tecta Deorum Venimus, arguta uoce miniſter ait. lungite marmoreas diuino numine dextras, Hoc, uobis ueri, pignus, amoris erit. Nectite longæuos nunqudm peritura per annos Fœdera, uos æquo ſeruet amore Deus. Et tu delicto ſis ſubdita ſponſa marito, Quod laudat laudes, quod negat, ille, neges. Ac uelut indomitos iniectis rector habenis Torquet equos certa, flectere lege, gyros, 4 3