EpPITHALAMION. Ecce idem interea diuerſa in parte Deim rex, Adiuuat,& coœptum promouet autor qphs. Nup Dea impulſus nuper Themarenſis eadem, (SEnc quoq; enim ſfumpto uenerat ore nouo.) Ei genus,& mores,& uitam uirginis omnem, p xrulerat uerbis(d Toue miſſa) ſuis. Miſie, qui peterent ſolenni more puellam, Præſtantes opibus, conſilioꝶ; uiros. Qui ſimul ac placido uultu inuenẽre parentem, Quaæp petant, iuſis expoſuere modis. N uolens animum charæ cognoſcere natæ, Inſciaq; ad curas corda pærare nouas. Eic laudes, famam uiri narrauit,& artes Et iuxta ſocij iura, fidemi thori. Quæ poſtcuam accepit iam notum nomen A6ᷣD ANI, Aqqp ea quæ praſens dixerat ante Dea,. Vaineo erubuit uultu ſuffuſa pudore, Et lachymis blandæ commaduére genæ. Mox animum reuocans, paulum formidine dempta, Veba facit, ſed& hæc miſta pudore tamen. Aiqp; omnem prima repetens ab origine cauſam, Sermonemʒß Deæ, uiſac; ſona refert. Einc placitum ſuperis non dedignata maritum, Patris ſe totam tradidit arbitrio.