Confugite hue omneis, hæc ara tuebitur omneb, Quid noceat vobis Papa tegente Deo? Sed uereor patulis cantemus ut auribus iſta, Hic fruſtra toties noſter anhelat equus. Ad te igitur redeo pietatis Eliſſa patronam, Tu præſtas rarum temporis huius opus. Perge, nec a Chriſto uis terreat ulla fouendo. Virtutem ſuperat fœmina nulla tuam. Dij modo dent longos tibi currere fila ſub annos, Tuta ſit ut ductu patria noſtra tuo. Dur Eri⸗ Hoc habilis nondum regno tuus optet Bricus, cus iunior In quo ſpem ponit patria tota ſuam. Nanp refert clarum ſimili uirtute parentem Fallor? an illius iam quoqʒ; ſigna dedit? Et dedit,& nunquam bonitatis ſemina cœlet, Indicio uirtus proditur ipſa ſuo. Quanta ſit in patriam pietas non ficta iuuandam, In nullo non eſt cognita fama loco. Hinc aliquis populo ẽ medio ſuſpiria ducens Adſuperos ſupplex talia uerba facit. Te rogo care Deus, te qui mortalia curas. b Oro ſit ut votis auris aperta meis. Ille tui uerbi cuſtos generoſus Ericus. Ille ſalus populi certa futura ſui, Tranſigat ut multos aſtris felicibus annos, Impleat& uitæ tempora iuſta precor. Non uereor ne fata trahant, affectus amantis Ipſe ſuperuacuos cogit habere metus. Vix locus eſt ullus, quem non ardere tumultu Fama ſit, hinc quæ non ſollicitudo uenit-? Floreat in noſtra pacis reuerentia terra. Vt ereſcant uerbi ſemina ſparſa tuſ