m lülunn ctea colliaim licet hac luiiit cre lauieden b

Ipſa Parens tantos natæ miratur honoreis, Et ſtupet,& plauſus neſcit habere modum. Salue Semideis ab Auis quæ naſceris orta, Herois ſuperas fœmina quicquid habet. VWt taceam formæ decus, inceſſumq; relinquam, Pene quibus natam uincis Eliſſa tuam, Nee referam ſtirpem(quamuis ſit digna relatu 4 Ex maiore tibigloria parte uenit. Fœmina Saxoniæ nutu moderaris habenas, Qua rigat arenteis gurgite Lenus agros uæ ſortis quanquam uarijs eſt obuia telis, Per te tuta tamen ſemper ab hoſte fuit. Eſt in fœmineo prudentia corde uirilis. Et quam tu, populum tam bene nemo regat. Nam tibi prudentum quamuis eſt turba uirorum, Quite conſilijs,& tua regna iuuant, Sic tamen hos propriæ præcellis acumine mentis, Vt cœli cunctas uincit Apollo faceis. 1 Quid moror in paruis? hæc laus cum uincere poſsit Omneis, quas memorat pagina priſca, Nurus, Non ſatis eſſe putas, iuuat ipſa ad ſydera mentem, Et caput ad ſuperas exeruiſſe domos, Eruta diuinis libris oracula diſcis. Et recipis ueram per tua regna fidem. Eijcis è templis tota ditione Papatum, Nec, te ne ledant dira pericla, times. Huc vos degenereis oculos conferte Papiſtæ, Quiregitis ualida ſplendida regna manu, Si facit hoc mulier, non vobis turpe putetis Non geſtare fidem corda profefſa, uiris? Ah vos plus Papam, quam numina ſumma uimere, Se faſsis ſida eſt ara reperta Deus.

Elyſabe, tha mater

Confugite