Et dedit,& nunquàm bonitatis ſemina cælet, Indicio uirtus proditur ipſa ſuo.ʒ Quanta ſit in patr iam uirtus generoſa iuuandam, In paucis non eſt cognita fama locis.

Vt tamen has dotes, cura ſtudioq́; iuuaret, Scimus eum ſtudijs incubuiſſe bonis. Formandum morumſe tradidit ille magiſttis, Nec tamen hanc laudem dixeris eſſe leuem. Quo quis enim magis eſt præluſtri ſtemmate natu, Hoc ſolet in uicium cereus eſſe magis, Cum uirtute niſiuernantes impleat annos His morem, mores qui docuere, gerens. Ergo uirtutem rudibuspercepit abannis, Qua tamen eſt annis latior ipſe fuis. Perge necillecebris, quibus à uirtute trahuntur Sæpe alij, uinctum pectus habere uelis. Perge Panomphæo iuuenis dilecte Tonanti, Quo duce fama breuitotius orbis eris. Tempus enim ueniet, quo Cæſaris arma ſecutus Hoſtibus A uictis clara trophæaferes. Te duce, qui toties infidus fœderafregit, Seruitij Gallus uincula dura geret: Iam licet illa gerat de Cæſaris alite preſſus, Perfidia& uires fregerit ipſe ſuas. Sed niſi detota penitus ditione fugetur, Perfidiæ leuitas neſciet iſta modum. Hocubi coniuncto Germani marte Monarchæ Inſtituent, non hos ultimus inter eris. Quid referam Latium Latio cum marte Tyrannſ’, Conueniens factis qui male nomen habet. Ohpatriæ quoniam ſe Papam dixit amorem, Cum non huncpatrem conſtet, at eſſe lupum. Nilia qui longo iamtempore plurima perdens,

AChriſto, ad Sathanam iuſſit inire uimm. Sanguine