4 EPITHALAMIVM.

2

Iqua prius ſponſis ceciniſtis carmina uſæ, 1.

Et decus in uerſu tæda iugalis habet,

Si ueſtro gaudent manſueti munere regeee,,, b Virtutisq́; decet præmia ferre bonos,

Si quoq; mentitis uexiſtis laudibus illos Sæpe, quibus nihil hic turpius orbis habet.—

Scilicet ut pulchræ ſtimulata cupidine laudis, Virtutem uellent regia corda ſequi.

Nunc decet in primis encomia texere laudum,

O turba inuotum prompta uenire meum. Sumite de lauro teſtantem iuſta coronaͤamam Gaudia, nam ueſtras nunc decet illa comas. Tundite hu mũ pedibus, pculomnis luctus abeſto, Et niſi io toto nil Helicone ſonet.

Cur itas uenit enim niueis ſignanda lapillis, Miille prius uotis ſollicitata dies. Qua ſibi legitimo Guolfgangus ſœdere iunget,

Cui dudum dixit, iu mihiſola places. SESEuolf. Ille Bipontinæ princeps cariſſimus Aulee Saae Indolis ingenita dexteritate ſuæ. Spon uu.

Hunc decet in ueſtro ſuper æthera carmine ferri. Laus in eo nullum debet habere modum.

Nam ſeu natales ſeu ſortis munera ſpectem, Magna Palatinæ glor ia ſtirpis erit.

E qua præluſtri uitam cum nomine ducens, Maiores omni uincere laude ſtudet.

Nanq; refert iuuenis ſimili uirtute parentem, Fallortanillius iam quoc ſigna dedit?.

3 t