— ,—
“ —. 8
Delatus ſi pauper egens ad principis aures.
Non ſruſtra metuit uerbera, uerba, minas. Hic faciat quod iure decet non litis amantem,
Atqʒ uirum placida molliat uſq; prece. Larga ſit in notos exemplo matris egenos,
Et pia ſoletur quos mala multa premunt. Hac ſiquidem ratione bonos deuinciet omnes,
Nec Comiti minus eſt hinc placitura uiro. Tu ſaltem pater alme tuo perfundito utrumqꝝ Flamine, qno fachane omnia grata tibi.
inis.
Eolgt ſolch Gebet durch Cow⸗
nunm ſelbs in Deutſche ſprach vnd reime ge⸗ bracht.
— Gott der du des Eheſtands band/
ISGeheiligt haſt mit deiner hand.
Der du ein ghuͤlffen gibſt dem llia — Die jm beyſtand erzeigen kan.
ℳ£ Gluͤck/ gute zeit/ gid dieſem Herren
Empfahn laſs jn das Frewlin zart/
In zucht vnd ehr von edler art.
Ait kin dern laſs ſie jn erfrawen/
Das er ſein luſt an jnen ſchawe.
Weil er auch ſol hernach regiren/
Vnd ſein Land Fuͤrſtlich guberniren.
Zu der behuff ſo gib jm Gott/
Den heilgen Geiſt/ zu meiden ſpotr.
Denn durch des krafft kan er verſchaffen
Das er gehorſam ſehe mit lachen.
Laſs jn auch hoͤrn dein Goͤttlichs wort/
Das groſſe gab gibt hie vnd dort·
8
8
E
SGSel*
1ESSEE


