Pocala Rhenano læti ſpumantia uino Ebibite,& ſumpto corda leuate mero. Dij quantus luxus? dulcis q́; nectaris ingens

Copia?& aurati fercula multa cibi? Non tot multiplices habuit Cleopatra ciborum Lauticias, menſæ delitiaſq; ſuecW. Quot nunc delicias præſens habet aula paratas. Et ſimul immenſas pompa iugalis opes. Indulgete igitur genio, uultuſc; ſeueros Ponite, quis prohibet corda leuare mero- Chriſtus imago Dei, ſplendor patris omnipotentis, Quod dedit exemplum non uetat ipſe ſequi. Cum de fontis aqua uinum prædulce creauit, Iuſsit& apponi quod prius unda fuic. Et uos o teneræ corpus recreate puellæ, Veſtraq; Regali membra fouete cibo. Inficiat non ora rubor, timor omnis abeſto, Vtilis in menſa non ſolet eſſe pudor. Sumite nunc hilares animos uos quotquot adeſtis, Nunc ſalibus tempus læticiaq; fruuu. Pocula læticiam pariunt, animoſq́; miniſtrantB/ Cura fugit multo diluiturq; merio. Sint procul hinc triſtes homines, tetriciq; Catones Nam lætos homines pompa iugalis amat. Poſtq́; exempta fames epulis, menſæq; remotæ, Et dixit grates turba reſecta Dpeoo. De medio ſurgunt proceres, gracileſq; puellee, Et ſolito curant ducere more choros. Dij quantus Comitum numerus? q́; magna piarum Turba puellarum? quanta caterua Ducum? Omnes qui tyrio factas de murice ueſtes, Artiſiciq; gerunt ſerica texta manu. Non mihi ſi fuerint Demoſthenis ora diſerti, Neſtoris aut potius lingua diſ Sere Seni

Ro-⸗