ri um Haucam a lubonauo. nem kaudbac uſte, Dhcrn

t tempon da0 mda bons. mille Poete nminagneamn præconiluts eniane koi

n panee, Iroh,

in ore lqor niſſe pali

Sie Deus eſt caſti qui fautor& author amoris, Dum ſolida ſociat pectora iuncta fide.

Perpetuis animi iungat uos nexibus ambos, Et ueris cumulet corda pudica bonis,

Sic ſobolem donet communi pignora lecto, Agnoſcat dominos patria læta ſuos.

Grandæui unanimes ducatis Neſtoris annos,

FErt careant omni tempora ueſtra malo.

1 0 V

Entibus humanis Deus ipſe inſeuit amorem, Fœdera coniugij qui ueneranda probat. Scilicet ut duplici mens una in corpore iuncta, Syncero poſset pectore amare Deum. Naun quia pollutos, turpiq; libidine captos Auerſans, illis uota preceſq; negat. Inde pium thalamum multis rationibus ornat, Et colit,& uere curat amatq́; Deus. Te quoq;, Saxoniæ princeps uirtute Ioannes, Magn animum referens ò Friderice patrem.

Doti⸗