Huic ſociam ſe addit uirtus, properatq; ſubire,

Coniugij ſacris tecta dicata pijs. Scilicet ut thalamo fœlicia cuncta precentur, Ert coœptis faueant utraqʒ fauſta bonis.

Adde quod heu proprijs Germania ſaucia telis,

Ad ueſtri geſtit fœdera pacta thori.

Geſtit& ærumnis Eccleſia preſſà dolendis, Dum ſtudet ex omni parte nocere Sathan. Tu quoque quæ patrijs muſas comitaris euntes, Montibus, ò ſtudijs fœta Salana bonis. Ecqua nouo ſurgunt animis iam gaudia motu,

Pectore læticia eſt ecqua ſuborta tuo?

Nunc age diuinis præſtantem laudibus effer,

Qui tribuit Muſis ocia iuſta, Ducem,

Qui tibi tranquillæ concedit tempora pacis, Artibus ut uigeas erudienda bonis.

Fallor an hic animis læti uel mille Poetæ Ad thalamum nectent carmina grata nouum.

Inq; tuas fundent Princeps præconia laudes, Quæ poterunt ſera poſteritate legi.

His ego cum nulla ſimilis ſim parte, meoq;, Innatet Aonidum parcus in ore liquor.

Deſino, quæ uolui tædis ceciniſſe pudicis,

Suſcipias uultu non renuente precor.

dic De⸗